Enigma (n.), çözülmesi ya da anlaşılması zor olan gizem, bilmece, sır veya davranışları anlaşılmayan gizemli kişi Burada okuduklarınız tamamen bir hayal ürünüdür. Gerçek kişi, kurum veya olaylarla hiçbir ilgisi yoktur.

nevacaglar:bu fenerin amk nevacaglar: ben artik gsliyim böyle olmaz barisalperyilmaz: 2 yıldır fenerli gibiydin?

İrem'in işyerindeki problemlerini ve Barış Alper'e olan zaafını çözmesi gerekiyordu.

Aksuna: Beyaz kuğu "Kuğular sadakati temsil edermiş. Hatta derler ki; bir kuğu eşini kaybedince üzüntüden, yemeden içmeden kesilirmiş" 🦢 Tahlisiz bir kaza sonucu üç yıllık sevgilisini unutan Nil ve ondan vazgeçmeyen Barışın hikayesi. Tahlisiz bir kaza mıydı yoksa ihanet mi? ... Bu hikayedeki kişi ve kurumların gerçekle bir ilgisi yoktur, tamamen hayal ürünüdür. (Uyarı: Bu hikayede küfür, şiddet ve cinsel unsur bulunmaktadır)

"başka bir şey abi. ne ara böyle oldu anlamadım. başka bir şey." "oğlum hani sen o kıza bakmazdın? hani dünya ahiret arkadaşındı? öyle dedin ya?" "şimdi de geberiyorum. napim?"

Limerence: (n.) karşılık görüp görmediği belirsizken birine delicesine âşık olma ya da yoğun bir şekilde tutulmuş olma hâlidir. Burada okuduklarınız tamamen bir hayal ürünüdür. Gerçek kişi, kurum veya olaylarla hiçbir ilgisi yoktur.

Siz hiç bir insanı tanımadan, yüzünü görmeden önce gözlerine aşık olur musunuz? Barış:" Bilmem kaç yüz kişi içinden gördüm deli gözlerini birden..." (YARI TEXDİNG)

(Bxbxbxbxg kurgusudur.) Ben bir evde, bir oda da zindan olmak için doğumuştum. İnsan parçalanacağını bilse dahi o odadan çıkmazdı. Bende parçalanacağımı bildiğim halde o odadan defalarca kez kaçandım. Bedenim o odada olsa bile ruhum çoktan kaçıp gitmişti. Para insanı değiştiren tek şeydi belki de. Para kazanmak için satılmak, kalbinize bilmediğiniz, daha önceden hissetmediğiniz ağrılar sokardı. Bende her ne kadar sevilmediğimi bilsem bile, bir pavyoncu'ya satılıcak kadar değersiz bir eşyaydım. Eskimiş eşyalar her zaman çöpe konurdu. Bende o eskimiş eşyay'dım. Ben çöpe konmak yerine, para için satılan ve yenisi alınandım. Satıp parayı alan kişi Halam Canan. Para karşılığında verilense bendim. Bir pavyon odasında saatlerimi geçirmek, evde uyuduğum saatten daha fazlaydı. Şuan evde olsaydım. O daracık odada, kulağımda kulaklığım, elinde kitabım ve üzerimde yorganım olmak için paralar verebilir belkide yüzme şampiyonluğumu bile feda ederdim. Annem ile Babam yaşıyor olsaydı, yeşil gözlerimi halamla dahi buluşturmazdı ancak beni bir arabanın içinde yanlız bırakmışlardı. Keşke onların yok oluşunu görmeseydim. Keşke bu hayata sahip olmasaydım. Keşke ölen Annem ve Babam değil ben olsaydım. Şuan daracık bir oda da tanımadığım dört adamla bakışıyordum. Biri sert, biri sert ancak bana karşı güler yüzlü, ikisi ise durmadan kahkalarla gülendi. Bana zarar vermedikleri için onlara elimde olan herşeyi verebilirdim. Onlara yalvarmamıştım, ancak bekışlarımla herşeyi anlamışları. Geceleri yatmadan önce herzaman Babama birşeyler anlatırdım. O öldükten sonra ise sadece, "Lütfen beni biri kurtarsın Baba. Yalvarırım birilerini gönder. Çok korkuyorum, sen kızının korkusunu görmekten korkarsın baba." Derdim. Bazen senelerce yalvardığınız insanlar zamanı gelince dileğinizi yerine getirirdi. Babamsa bana bu dört adamı göndermiş. Bu dör

"Uşağum kimdur?" diye sordu yaşlı kadın beni gözleriyle göstererek. Sanırım Turhan'ın söylediği kişiydi. Nenesiydi. Turhan ilk bana baktı sonra nenesine. "Karım." dedi bir an da. O an her şey benim için durdu. Turhan rahat bir tavırla bana baktı. Gözlerine baktım. Gözlerime baktı. Sonra bir ses duydum. "Karın mi?" diye bir ses yükseldi. Ama benim gözlerim kahve gözlerden ayrılmadı.

İnsanlarla şeytanlar, zehirlerle yılanlar, gecelerle kabuslar, doğrularla, yalanlar oynar. Ve yeryüzünde cirit atarken maskeli canavarlar; kötü kadınlar, ateşle oynarlar. ••• •Yetişkin okurlar içindir. •Kitabın konusu ve kurgusu tamamen şahsıma aittir. Herhangi bir (ç)alıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.