"en iyi oyuncu xkişisi kullanıcı adıyla biri ama mikrafonunu bile açmıyor. tanıyan falan yok mu" benim hakkımda konuşulanları sırıtarak dinlerken bir yanda da silahları almaya devam ediyordum. "yok oğlum ya. cinsiyeti bile gizli. şu hale bak. ne olduğu belli olmayan biri bizim gurubumuzda en iyi oyuncu ama biz tanımıyoruz" ufak çaplı bir kahkaha atıp güneş geldiğinde parıl parıl parlayan saçımı sıcaklamışçasına arkaya attım. "ne büyüttünüz oğlum ya. bırakın. eğer kız olduğunu düşünüyorsanız saçmalıyorsunuz. bir kız nasıl bu kadar iyi oynar. ayrıca oynasa bile asosyal bir sümsüğün tekidir. ben size benimkilerden birini veririm. boş verin" kaşlarımı sinirle çattım. asosyaldim. bu doğruydu ama sümsük değildim. ani bir cesaretle mikrafonumu açtım. "asosyalim. doğru ama sümsük olduğum söylenemez"...

Öncelikle kısa ve öz ben vampirlere inanmazdım.İnananlara da deli gözüyle bakardım . Keşke o gün hiç olmasaydı diyorum bazen , bazende iyiki olmuş.... Ben ve o birbirimizden çok farklıydık. Ben güneştim o ay , ben ışıktım o karanlık, ben küçüktüm o büyüktü belkide.... Yani kısacası bizimki İmkansız Aşktı.... Ve sanırım gerçek oldu... Neden bana öyle davranıyordu !?! Ben onun esirimiydim !?! Evet , sanırım Esiriydim... Bay Jeon Jungkook!!Pardon, VAMPİR JEON JUNGKOOK !!!!