Ben kilometrelerin yok sayıldığı aşklara inanmazdım. Kimse canlı kanlı görmediği bir insana 'Seni seviyorum' diyemezdi. Ve tükürdüğünü yalamayı seven ben, yine yanılmıştım. Yazılma tarihi 22 Nisan 2019 - 26 Eylül 2019 25.05&13.08&10.10.2019&24.11.20 Mizah #1 10.06.2019&01.05.2020 Texting #1 08.08&04.10.2019&25.11.2020 Romantizm #1 © Hikayenin tüm hakları saklıdır. ©

HIGHEST RANK- #1 in Crush #2 in Paranormal For a moment he just sits there watching me with amused eyes, a smirk playing on his lips. Suddenly he stands up and walks forward until he's only inches from my body. Our faces so close that I can actually see the small sliver flecks in his eyes as they shimmer. "Wha-what are you doing?" I stutter my voice coming out as a breathless whisper. He breathes out. His breath fanning across my face, it smells of peppermint with a hint of orange. I shiver at the feeling. Sending a sensation that's equally as phenomenal as it is terrifying down my body. He leans in just a little closer so that our noses are almost touching. I stare up into his eyes, unsure of what to do. I feel frozen in place, like I can't move, like maybe I don't want to. "Time to seal it with a kiss" he suggests with a smirk. 🔹🔹🔹 Bethany Hibbler has a secret that she has kept from everyone. For 17 years Bethany has never told anybody that she can read minds. But then there's a new guy in school, he's arrogant, rude, egotistical, easily angered, and completely hot-he's Jake Lester. Before, Beth never believed in the paranormal world, but the word impossible seems all too possible when Jake arrives. This book is full of mind reading, a new set of vocabulary words, including: Book of Sacrimboniamat, The world of Eribiss, Eron, & Necrif, a lot of mistakes on Beth's part, some paranormal weirdness, confusion, palm facing stupidity, sarcasm, embarrassing moments, and a whole lot of comebacks. ➖➖ "Oh my freaking God such a good book! Girl you better keep writing this is aw-mase-ing"-@pinklady7777777 "I'm so excited, can't wait for more. I love this book so much, it's so interesting and totally the kind of book I read. 😊😍 U are an amazing writer 😘"-@Happyloner2004 "Honestly, this is one of the most amazing stories I've ever read!!! Wonderful story plot and the characters are equally amazing! Keep the creative juices flowing"

When darkness falls, the vampires come out. Sixteen-year-old Kiara Morrow knows that better than anyone. She's been trained her whole life to wipe bloodsuckers off the face of the earth. But then she meets Luke. He's a vampire but he's unlike any vamp Kiara's ever known. ***** Luke may be what Kiara's been looking for her whole life, but as far as her family is concerned, the only good vampire is a dead vampire. The closer she grows to him, the more Kiara is forced to confront the foundation of lies her life has been built on. But Kiara's bloodthirsty family isn't the only problem they have to face. People in town are dying. Something evil is looming on the horizon... [[word count: 100,000 - 150,000]] Cover designed by Holly Thurston

🥀 "Geçmiş, bazen mutlu bir anı bazen acı bir tebessüm. Bazı zamanlarda ise adı konulamayan duygunun adı..." Eflâl... Ölüme ve insanlara karşı gardını almış genç bir kadın... Korkuyla attığı her adımın, hayatından çaldığını fark edemeyecek kadar kimsesiz üstelik. Lâl... Ölesiye nefret ettiği insanlardan kaçıp sığındığı limanda, belki hayatının aşkını bulacak belki de en büyük hayal kırıklığını yaşayacak. Eflâl, onaylanmayan bir evliliğin meyvesidir ve henüz dünyaya gelmeden, hikâyesine ölümün gölgesi düşmüştür. İşi, dostları, abisi... Hepsi onu "öldürülmek" düşüncesinden bir nebze de olsa uzaklaştırmaktadır. Tabii, bir de Karan Akdoğan... Aslında kimsesiz olduğunu anlayan Eflâl'in, kimsesi olan genç adam... Aralarındaki bazen minnet, bazen şefkat, bazen ise karşı konulmaz bir sevgidir. Ancak Eflâl'in baş etmesi gereken ölüm gerçeği, onu Karan'ın yanında da rahat bırakmaz. Eflâl, gerçeklerle yüzleşmeye karar verir. Kime ve neye inanacağını bilmeden kendini hiç de tahmin edemeyeceği gerçeklerin içinde bulur. Artemis Milenyum aracılığı ile kitap oldu. Kitapçılardan alabilirsiniz.❤️ •Yeni bölüm gelmeye devam edecek ve final burada yayımlanacak.

Bilinmeyen: hani 'aşk kirdir' dedin ya Bilinmeyen: evet, haklısın Arel Bilinmeyen: ve bu aşk benim Bilinmeyen: en temiz kirim Bilinmeyen: Anla... 🔐 "Özür dilemek çözüm değil. Keşke gücüm olsaydı da kırdığım her bir zerreni sevgimle öpseydim. Sen kalbi kırık kız, öyle güçsüz bir çocuğa tutuldun ki o çocuk ayakta durabilmek için bile senin kalbinin sivri uçlu parçalarına tutunuyor. Affet beni. Hak ettiğin gibi sevemedim seni." Ve bir yıldız kaydı. Kayan yıldızın ardından derin bir nefes aldı rüzgâr. Ben de seni diledim. Defalarca. Tekrar ve tekrar. Ama asla anlamadın. Şimdiyse ben anla demiyorum. Anlamıyorum da kimseyi. Her şeyi tam da burda bırakıyorum. Kalbimin sivri uçlu parçalarında. 🔐 271119|140620 •©

Koca sema, diz çöktü gözlerine. Ay bembeyaz parlak tenin yanında soluk kaldı, yıldızlar gökyüzü kadar karanlık olan saçlara meydan okudu. Bulutlar ağladı, yağmur selam verdi kanlı ellere. Kalplere sis çöktü, güller boyun büktü üzerinden çıkmayan kan kokusuna. Ve dinledi toprak sözlerini. "Saçların kadar uzun ve güzel olsun ömrün Küçük Yalancı." Dedi adam, ama kesti kadının saçlarını kendi elleriyle, kıydı sevdiğinin ömrüne. "Hiçbir yere gitmeyeceğim sevgilim..." Dedi kadın, ama tutmadı sözünü, kıydı sevdiğinin aşkına. Sevdiği kadınları bir bir kaybeden acımasız katil, Akın Korel. Sevgiden yoksun kurak bir kalp ve o kalpte açan beyaz bir papatya. Kendi döktüğü göz yaşlarıyla büyüdü, getirdi baharı. Kimse fark etmedi onu. Güllere ulaşılmak isteyenlerce ezildi, yine döktü göz yaşlarını. Adam fark etti solan papatyayı, aldı ellerine. Ama öldü beyaz papatya. Muhteşem bir koku sardı etrafı. Ölü bir çiçek hiç böyle güzel kokar mıydı? Yaşadığını sandı, sevindi adam. Ama bilmiyordu papatyaların ölünce koktuğunu. Öğrendiğinde ise artık çok geçti...

Dilsiz bir kızın kalbi tüm kötülükleri kendisine çekiyordu. Hiçbir kalp bu kadar değerli olmamıştır. Yeşil, Ötanazi Okulu'na sürgün edildiğinde o yıllarda henüz bir çocuktu. Öz babasının onu nasıl bir yere mahkûm ettiğini bile bilmiyordu. Ötanazi Okulu, Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı olan Alaska'da açılmış karanlık bir okuldu. Bildiğiniz tüm o okulları unutun çünkü Ötanazi Okulunda öğretmenler ders vermiyordu. Her biri kendi dalında uzman bilimcilerdi ve oradaki amaçları bir okul dolusu öğrencinin üzerinde deneyler yapmaktı. Öğrenciler ise sıradan öğrenciler değildi çünkü her biri idam cezası almış mahkûmlardı. Okul onları satın alarak kendi deneylerinde kullanan karanlık bir girdaptan farklı değildi. Bir kez içine girince çıkmak mümkün değildi. Yeşil tüm o tehlikeli mahkûmların içinde göğsünde değerli bir kalple yaşamak zorundaydı. Herkes onun kalbini isterken kurtların içine atılmış bir kuzudan farklı değildi. Kalbini isteyenlerden biri de öz babasıydı. Babasının onun kalbi için okula tehlikeli bir suikastçı göndermesiyle, belki de tüm ezberler bozulmaya başlamıştı. Avcı'da her zaman bu kadar acımasız değildi. Özellikle ateşten kızıl saçları olan ve bir katile gülümseyen hasta bir kadını tanıyana kadar. Şimdi karar verme sırası ondaydı. Avını öldürmeli mi, yoksa korumalı mı? Sayfalar üzerinde konuştuğu bu dilsiz kadınla tam olarak ne yapmalıydı? "Kadın kandan korkuyordu, adam ise kan kokuyordu. Şimdi sen söyle; böyle bir durumda kadın özleyebilir mi ölüm kokan bir adamı?" dedim. "Kadın aptaldı adam ise kadına kör. Şimdi sen cevap ver; her şeye, herkese ve özellikle küçük bir kadına kör olan bir adam bekleyebilir mi kadın tarafından özlenmeyi?" diyerek bana cevap verdi.

Eylül gözlerini karanlık bir dünyaya açmıştı bir kere. Kılıcı kırılmış bir şövalyeydi o. En korkusuzu, en acı çekeni öylece duruyordu savaşın ortasında her an bir bomba patlar, bir tetik çekilir diye. Ölmekten korkmuyordu, verdiği sözü tutabilmek için yaşaması lazımdı. Acıyı çok fazla tatmıştı, şimdi sıra aşktaydı.

Ve okyanusların dalgaları ne kadar uzağa gitse de, mutlaka geri dönerdi.🐠🐠 |SÖZLER|