Çivi gibi sert ateş kadar yakıcıydı Luhan. Babasının intikamını almaya kararlıydı Luhan. Öyle ki asla yapmaması gereken bir şey yaptı. Önce saçlarını verdi Luhan, ardından bedenini ve adını. Ama hayatın ondan alacağı bir şey daha vardı. " Bana bak. Beni gör. Bu miğferin altında silah arkadaşın yok. Bu kalkanların ardında bir ölüm makinesi yok. Ben senin her gün yüzünü görüp yanından geçtiğin o adamlardan biri değilim. Bu zırhın altında bir kalp var ve o kalp sadece senin."

"Annenin senden ilk ve son bir isteği var, bunu vasiyetim olarak düşün ve yap Sehun.. Luhan'dan ayrıl oğlum. Onu hayatından çıkar. Seni seviyorum."

"B-ben bambaşka bir yere gidiyorken, sana geldim." "Onun yerine-" dedim derince yutkunurken. "Ben geldim sana."

"Kalbimi hissettiğin zaman Gözlerime bak Orası benim şeytanlarımın saklandığı yer Orası benim şeytanlarımın saklandığı yer Fazla yaklaşma Orası karanlık Orası benim şeytanlarımın saklandığı yer Orası benim şeytanlarımın saklandığı yer"

Yazar; Yurmine Çeviri; Hun Hyung Eve dönerken, 17 yaşındaki öğrenci Luhan, en büyüleyici şeyi gördü. Bir gülümseme.

Bu hikayenin yazarı 'Elifeyza' olup hikaye ile ilgili olan tüm haklar kendisine aittir. İleride hikaye ile ilgili herhangi bir değişiklik olması durumunda da aynısının burada geçerli olacağını bildirelim.

Sen aklıma gelince her şey gülümserdi. Ağaçlar şarkı söyler, rüzgar tatlı tatlı eserdi. *Sabahattin Ali Yazar; Hunniel

"Ateşin etrafında dolaşıyorsun , Luhan. Ateş seni yakar. Kül eder... Ben bulaşmak isteyebileceğin biri değilim."