"Өнгөрсөн бүхэн өнгөрсөнд үлдэж, одоогийн зүйлс одоогоороо байдаг тийм ертөнц гурвалжин байдаг байх."

"Түүнийг үнсэхийг чинь чимээгүйхэн ширтсээр дотроо мянга мянган удаа үхсээр сууна, хайрт минь."

"Би юу юунаас илүү чамайг үзэн яддаг!" "Өө! Мэдээгүй юм байна. Ямар өвдмөөр бэ?" Залуу царайны хувирал огт үзүүлэлгүй элгээ тэвэрсээр ингэж хэлэв. "Бас миний гэдэснээс гарч ирсэн, чамайг өвчсөн мэт дуурайсан энэ бяцхан хүүхдийг ч үзэн яддаг. Мэдэв үү?" Харин одоо залуугийн царай хувьсхийн охиныг алж ч чадахаар төрх гаргасаар араас нь хөөж гарав. "Наад үгээ буцааж ав!!!"

Тэр шөнө далайн шуурга болж, тэнгэр газар нийлж байсныг би хэзээ ч мартдаггүй юм. Арлын бүх хүмүүс гэртээ хоргодоцгоож, шуурга намжихыг хүлээн залбирч байсан сан. Тэр үед би яагаад тэдэн шиг гэртээ үлдээгүйгээ одоо ч ойлгодоггүй. Хэрвээ тэгсэн бол чамтай уулзахгүй, чамайг аврахгүй байсан байх. Нүүр нүдгүй салхилж, бороо шаагисан тэр шөнө би эргийн хажууд чамайг харсан. Чиний цээж далайн хүчтэй давалгаан адил хүнхэлзэж, царай чинь хилэгнэн бүрхсэн тэнгэр адил барайчихсан ухаангүй хэвтэж байж билээ. Далай эрэг хэсэг рүүгээ хальж, чам дээр очих замыг минь хаасан байсан. Гэхдээ хүчтэй шуурга, асгаран орох бороо намайг зогсоож чадаагүй юм. Би чам дээр очсон. Эцэст нь чи амьд үлдсэн. Амьд үлдэх үлдэхдээ арал дээр үлдсэн. Арал дээр үлдэхдээ манай гэрт үлдсэн. Би муу хүн гэдгээ мэднэ ээ. Гэхдээ хэрвээ тэр өдөр чи далайн шуурганаас болж живж үхсэн бол юмс илүү амар байх байсан гэж бодогдох юм. Чи ч бас тэгж боддог байх тийм үү?

"Гүн шөнийг дагасаар, Чиний дуулж буй хоолой, Нэг алхмаар, Хоёр алхмаар, Улаан өглөөг авчирна..." -Дахиад дуулаад өгөөч? -Чи зүгээр үү? Одоо гэртээ харьж унтсан нь дээргүй юу? -Цаг хэд болж байна? -Үүрийн 4 цаг. Үнэхээр зүгээр гэж үү? -Зүгээр ээ... Намайг унттал дуулаад байгаарай... -BTS Kim Taehyung Fanfiction-

~For my 4th follower~ Энд яг юу байдгийг мэдэхгүй ч хүн болгон ой руу битгий ор гэдэг. Ойлгохгүй юм. Энэ сайхан газрыг яагаад тусгаарлаад байгаа юм бэ? Ойд их нууцлаг, чимээгүй... Гэхдээ тэр нууцыг нь мэдсэнээс хойш би айж эхэлсэн юм. Highest rank: #2 in Mystery/Thriller

Хэрвээ би сүнсэнд дурлачихсан гэвэл чи итгэх үү? Би ч бас өөртөө итгэхгүй байна.... ENIGMA зохиолын хоёр дахь бүлэг буюу үргэлжлэл. Highest rank #1 in Mystery/Thriller

"7 сая төрлийн өнгөнүүд хүний нүдэнд үзэгдэх боломжтойгоос чи 48 төрлийн өнгийн харандааг хэрэглэдэг байж яагаад зөвхөн хар, цагаан, улаан өнгийг л ашигладаг юм?" Би доош харан, хариултаа дотроо эргэцүүлнэ. Мэдэхгүй юм, магадгүй... хар өнгө нь чамаар дутагдаж өнгөрүүлсэн бараан өдрүүд, цагаан өнгө нь миний мэдэрсэн бүх хоосон мэдрэмжүүд, улаан өнгө нь... миний цус мэт урсах дотоод сэтгэл болохоор байх. Түүнийг сэтгэлээр унагахыг хүсээгүй тул, энэ хариултуудаа өөртөө хадгалав. Тэгээд миний өгсөн ганц хариулт нь, "Өөр өнгөнүүдийг ч бас хэрэглээсэй гэж хүсдэг юм уу?" "Чамайг сэтгэлээ нээгээсэй гэж хүсэх тусам, чамд хайртай бас чамд анхаарал тавьдаг хүн нь зөвхөн би биш, надаас өөр олон байдаг гэдгийг мэдэх юм." Би энэ үгэнд нь хариулт өгч чадалгүй хөшчихсөн. Би худал ярихыг үзэн яддаг. Гэхдээ тэр үед би түүний урмыг хугалж байгаагаа илүү ихээр үзэн ядсан юм. Source: ©@wangkongbean Translation by: @Enhushh Translation started: 2017 June 25th.

Түүхийн гол дүр би биш байгаадаа баярлах хачин мэдрэмж надад төрлөө. Энэ түүх миний биш, тэдний түүх. Гэхдээ үнэндээ зүгээр л бидний хүүхэд насаа үдэж том болсон тухай түүх байлаа.

"Миний байсан цаг хугацааг битгий мартаарай"