Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

"Savaşın ortasında doğan kaç çocuğun seçim şansı vardır ki?" İki düşman aile, iki düşman ülke: Zirakov ve Senteria. Ve şimdi, savaşın kazananı belli olmak üzere. Zirakov ülkesinin kraliçesi İrina bu savaşın kazananı olmak için büyük bir risk alarak kızı Kitana'yı düşman topraklarına, Senteria'ya gönderir. Kitana, Senteria'ya giderken krallığın kökünü kazıyacağına dair kendisine söz vermiştir. Fakat Senteria Kralı Estes, Kitana'yı veliaht olarak görülen oğlu Vincent'le evlendirmeye karar verince Zirakov Prensesinin planları altüst olur. Ve böylece Kitana bir anda kendini kanlı bir taht oyununun ortasında bulur.

(Tarihi ve Fantastik bir hikayedir) İye, nesnelerin içinde var olan, olağanüstü doğasını aktaran gizli güçtür. Onun koruyucusudur. Ayrıca iyiliksever ruhlara verilen isimdir. İnsanlık o kadar kötü bir hal almıştı ki onları korumak için yeryüzüne, bir insana ilk defa koruyucu ruh olma vazifesi verilecekti. İlk İye'yi korumak için arayanlar da olacaktı onu yok etmek için arayanlar da. Ama bir sorun vardı, ilk İye kimdi ve nasıl anlaşılacaktı? Küçücük öksüz bir kız ne kadar büyük bir tehdit oluşturur ki? Sare, annesinin adını aldığında onun kaderini de paylaşmıştı. Kıskançlık, öfke ve doğuştan gelen yeteneği tüm hayatını değiştirmeye yetecek kadar güçlüydü. Sare'nin doğuştan gelen yeteneği üvey annesinin ondan kurtulmak için tek fırsatıydı. Cadılıkla suçlanan kadınlar idam edilirken Sare hayatta kalmak için ölmeliydi. Babasıysa içi kan ağlaya ağlaya ilk göz ağrını uzak ülkelerden gelen bir elçiye emanet etmek zorundaydı. Ve erkek egemen bu hayatta Sare'nin hayatta kalma mücadelesi başlamıştı. 🔯🔯🔯 2.Kısım; ARAYIŞ bölümleri de buradan devam edecek. Tanıtım bölümü okumayı unutmayın. Fantastik #10 (15.12.2021) Kadın #3 (19.01.2022) Edebiyat #9 (05.02.2022) Güç #3 (14.05.2022) Tarihi Kurgu #4 (14.08.2023) Sevgi #1 (07.07.2022) Tarihi #1 (14.08.2023) Cadı #1 (24.09.2023) Özel güç #1 (08.01.2024)

Karanlığın korkusuydu hakim olmaya çalışan, Aydınlıktı yeniden doğmaya hazırlanan, Kıvılcımdı yangına dönecek olan, Buzdu yanmaya, denizdi boğulmaya isyan eden, Yükselişti düşüşe yaklaşan ve yok oluştu yeniden doğan. ♛ Savaşı kazandıklarını belli eden tezahüratları duymadı. Gözleri kırmızının en koyu tonunda parıldadı. Gökyüzünün rengi kısa bir süreliğine kızıla döndü. Gökten yansıyan ışık yaratıkların alev almalarını, Ateş Kristalleri'ne dönmelerini sağladı. Kızıl Kraliçe, üzerinde gümüş kan olan altın kılıcını daha fazla tutamadı, kılıç yere çarptığında o da dizlerinin üzerine çöktü. Yağan karlar, adeta yakutlara dönüştü. Fantastik #22, Epikfantastik #5, Tarih #10 Diyar'ın Hükümdarları ATEŞ KRİSTALLERİ - Kraliçelerin Savaşı II Başlangıç Tarihi: 20/21 Haziran 2016 Bitiş Tarihi: 27 Haziran 2017 Düzenleme: 29.07.2020 - Devam Ediyor Kraliçelerin Savaşı Serisi: 1. Ejderha'nın Öfkesi 2. Ateş Kristalleri 3. Karanlığın Şafağı 4. Güneş'in Tacı

Dilsiz bir kızın kalbi tüm kötülükleri kendisine çekiyordu. Hiçbir kalp bu kadar değerli olmamıştır. Yeşil, Ötanazi Okulu'na sürgün edildiğinde o yıllarda henüz bir çocuktu. Öz babasının onu nasıl bir yere mahkûm ettiğini bile bilmiyordu. Ötanazi Okulu, Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı olan Alaska'da açılmış karanlık bir okuldu. Bildiğiniz tüm o okulları unutun çünkü Ötanazi Okulunda öğretmenler ders vermiyordu. Her biri kendi dalında uzman bilimcilerdi ve oradaki amaçları bir okul dolusu öğrencinin üzerinde deneyler yapmaktı. Öğrenciler ise sıradan öğrenciler değildi çünkü her biri idam cezası almış mahkûmlardı. Okul onları satın alarak kendi deneylerinde kullanan karanlık bir girdaptan farklı değildi. Bir kez içine girince çıkmak mümkün değildi. Yeşil tüm o tehlikeli mahkûmların içinde göğsünde değerli bir kalple yaşamak zorundaydı. Herkes onun kalbini isterken kurtların içine atılmış bir kuzudan farklı değildi. Kalbini isteyenlerden biri de öz babasıydı. Babasının onun kalbi için okula tehlikeli bir suikastçı göndermesiyle, belki de tüm ezberler bozulmaya başlamıştı. Avcı'da her zaman bu kadar acımasız değildi. Özellikle ateşten kızıl saçları olan ve bir katile gülümseyen hasta bir kadını tanıyana kadar. Şimdi karar verme sırası ondaydı. Avını öldürmeli mi, yoksa korumalı mı? Sayfalar üzerinde konuştuğu bu dilsiz kadınla tam olarak ne yapmalıydı? "Kadın kandan korkuyordu, adam ise kan kokuyordu. Şimdi sen söyle; böyle bir durumda kadın özleyebilir mi ölüm kokan bir adamı?" dedim. "Kadın aptaldı adam ise kadına kör. Şimdi sen cevap ver; her şeye, herkese ve özellikle küçük bir kadına kör olan bir adam bekleyebilir mi kadın tarafından özlenmeyi?" diyerek bana cevap verdi.