''Havai Fişekler'' sol ellerinin serçe parmağında yeşil ojeyle gezen yıkıkların grubuydu. Bu one-shot @ficstation için yazılmıştır.

"çok fazla da değil, yaşamanın ne kadar güzel bir şey olduğuna dair sana tam tamına yirmi neden versem aklındaki şeyi yapmaktan vazgeçeceğine söz verir misin?" - 18 eylül 2022

"Ne ölüm ne kalım, ama yine de acıtıyor."

"sınırlarında gezmeden yapamıyorum yeonjun, en çok sınırlarına düşüyorum."

05*********: kimse var mı soobin: nasıl yani 05*********: oh sonunda kimsin soobin: soobin ben 05*********: nerden buldun bu numarayı soobin: aldım geçen 05*********: sahibi nerdeymiş soobin: inan bana en son merak edeceğim şey buydu ve haliyle sormadım da 05*********: seninle işimiz var soobin soobin: ne gibi 05*********: cesedimi bulacağız ψ tam yüz kırk gün ve yüz kırk gece... senin gibi birinin gelmesini ve beni kurtarmasını bekledim. ψ 6 haziran 2022

hayattan hiçbir beklentisi olmayan, nefes almanın bile onun için ızdırap olduğunu düşünen kang taehyun ölmek istiyordu. yaşam dolu, enerjik, neşeli, pozitif, hayatta daha yapacak çok şeyi olan choi beomgyu ise yaşamak istiyordu.

kang taehyun'un babasının choi beomgyu'nun babasıyla dertleri vardı. • tamamlandı

sarı battaniyesini örtüyor sonra üzerine, kapıyı kapatıyorum. o yayları bozuk kanepeye oturmamasından önce söylemiştim kapıyı kapatmasını, unutuyor yine. her şey gibi. her şeyi unutuyor, ama o ismi bir türlü unutamıyor. tek bölüm, 23/11/2018

bir öğlen üstü, ölü bir çocuk beni öptü.

"aşk?" diye sordum rüzgarın dağıttığı saçlarına tebessümle bakarken. başını salladı olumlu anlamda, "aşk." burnumdan güler gibi bir ses çıkarttım, tozlu üstümü ve gemideki çuvalları işaret ettim. "ülke bu haldeyken?" -angst- kapak: atyunia