უცნობისკენ ვტრიალდები. "მე სულთან დავვარდები, ფრთები მე მიმაქვს და ალპებზე ყინვა, გადავიბარგები, გადაძირულია ზღვები, ზღვებში ოკეანე, ვეშაპებზე დედამიწა" ჩემს წინ კარგად ნაცნობი სხეული დგას. "მოგონებებია ელექტრონები და ანძა, უსასრულოდ იძირება შავ ზღვაში გემი" ამდენი წლის შემდეგ. "ფერები ლიცლიბენ, ჩამოაფარე ფარდა, მოლეკულებად, გადავიარე ზღვები." მათე აქ არის. 10.01.2022/16.10.2022

-ის დაბრუნდა-ხმის კანკალით წარმოვთქვი -ვინ ის?- შეშინებული ხმა ჰქონდა -გაბრიელი...

რას ვგრძნობ? ბედნიერებას და სევდას ერთად. აღტაცებასა და შიშს ერად. სიყვარულსა და სიძულვილს ერთად. არაფერსა და ყველაფერს ერთად.

იქნებ სწორედ ეს გჭირდებოდა; მელანქოლია და უსასრულო ფიქრთა ზღვა, რათა უსასრულოდ გაწელილი ღამის ბოლოს, სინათლე დაგენახა. -06.06.2020-

- ვანილის გემო გაქვს. - დამჩურჩულებს ბაგეებზე, ხელს მიშვებს და გასახდელიდან გადის. ______________________ studentXchef romance მოთხრობა აღებულია 4love.ge-დან. ავტორი: მარიამ ნატროშვილი (lullaby0111)

-იცი?! ზოგჯერ, როდესაც შენი ნახვის სურვილი მკლავს, ცას შევყურებ. ვიცი რაოდენ გიყვარს ცა. ის ხომ ლურჯია, თავისუფლების და უსასრულობის ფერი, შენი საყვარელი ფერი. ვიცი, როდესაც ამას ვაკეთებ, შენც შეჰყურებ ცას. მე კი ვმშვიდდები, თითქოსდა იმ დროს შენ გიყურებდე. შენც, ხომ ისეთივე ლაღი, თავისუფალი და ლამაზი ხარ. -ბიჭი ზღვას გაჰყურებს და ლამაზთვალებას თავის საიდუმლოს უმხელს. გოგონას შედარებით მცირე სხეულს კი მკლავებში იქცევს და მჭიდროს ეხუტება. - შენ ჩემ ცხოვრებაში ლურჯი შემოიტანე ლამაზო. შენ ხარ ჩემი ცხოვრების ლურჯი ნაწილი... ასე, რომ იცოდე! მე შენ ისევე დაუსრულებლად მიყვარხარ, როგორც შენ გიყვარს ლურჯი, ცა და ოკეანე. 🌊✨💙

"ალექსანდრემ გამიღიმა. უბრალოდ ერთი მზერით მომწამლა. და ეს საკმარისი იყო რომ უსასრულობა შემეგრძნო".

ამ მოთხრობის მთავარი გმირია მარიამი, რომლის სიყვარულის ისტორიასაც მოგითხრობთ მე,და არაა მარტო მისას. ( დეტალებს საიდუმლოდ დავტოვებ).