Buğulu gözlerinin içinde, dile gelmemiş bir fırtınanın titreyişi vardı Eleni'nin. Karşısında duran adama bakarken, başının öne düşmemesi için adeta kendisiyle savaşıyordu. Yüzüne yerleşen o ince, keskin hüzün parçaları, sesine de kırılgan bir tını olarak sinmişti. "Niye sustun?" diye fısıldadı, kelimeleri dalga sesleri arasında kaybolacak kadar sessiz ama bir o kadar da sızılıydı. Bu soruyla birlikte adamın bakışları istemeden de olsa onun gözlerinde buluştu; sanki kaçacak bir yer arıyor, yine de ondan kopamıyordu. Eleni, rüzgârda savrulan kırılgan bir kuş gibiydi; bir sağa bir sola yalpalayan yüreğini saklayamıyordu. "Susmasana... Bir şey söyle! Niye susuyorsun? Susma!" diye yükseldi sesi, kırılmış bir kalbin son çırpınışı gibi. Adamın eli, düşünmeden ona doğru uzandı; belki bir özür, belki bir tutunma ümidi... Fakat Eleni anında geri çekildi. "Ele... Eleni, ben-" diye başlayan sözcükleri tamamlayamadan, Eleni avuçlarını hızla geri çekti ve yanağına tokat gibi inen o anlık hareket, sessizliği ikiye böldü. O tokat, bir derinin tok sesi değildi yalnızca; Eleni'nin ona duyduğu son güvenin kırılışının yankısıydı. "Dokunma," dedi, sesi buz gibi keskinleşmişti. Ardından gözlerini kısarak, bir daha geri dönüşü olmayacak o kelimeyi fısıldadı: "Bitti." Aralarında kocaman bir sessizlik çöktü. Rüzgâr bile konuşmayı bırakmış, dalgalar sanki geri çekilmişti. Eleni'nin adama attığı son bakış, içinde derin bir hayal kırıklığı taşıyordu; sanki yıllardır biriktirdiği ne varsa o an çökmüş gibiydi. Sonra sırtını ona döndü. Kırılmış, yaralanmış, ama yine de dimdik durmaya çalışan bir gururla... Ayakları kumda ağır adımlar bırakırken, nereye gittiğini bilmeden uzaklaşmaya başladı. Canı öyle yanıyordu ki... Belki Karadeniz tüm dalgalarıyla ağlasa, belki gökyüzü tüm yağmurunu üzerine boşalts

İçimizde ukte kalan Orel sahneleri

Oruç ve Eleni 3 haftalık evliler ve bunu herkesten saklıyorlar bir tıp konferansı için Paris'e giderler. Mini bir balayı onları bekliyor bu sırada bazı geçmişe dönüşlerle bu evlilik nasıl oldu, Eleni gerçekleri kimden ve nasıl öğrendi, Oruç ile nasıl evlendi gibi sorulara yanıt buluyoruz. Dizideki akış ben yazsaydım nasıl olurdunun bir alternatifi aslında, iyi okumalar.

-Nasip doktor hanım. Belli belirsiz söylemişti bunu duyulduğundan bile emin değildi ama kalbindeki bastıramadığı Her duyguyu bu kelimeye sığdırmış gibiydi nasip... Kız olduğu yerden yavaşca adama doğru döndü, göz göze geldiler bi anlığınada olsa olanları unutmuş gibi dolu gözlerle birbirlerine bakıyodu şimdi ikiside. -Nasip doktor bey. Merhabalarr arkadaşlar ilk kurgum 12. Bölüm sonrası oreli için yazmayı planlıyorum umarım beğenirsiniz♡

Orel

Lise sırasındaki "orel" ile birlikteyiz şimdi de.♥️ "Bazı topraklar nadasa bırakılır ki yeniden can bulsun; ama bizim kalplerimiz nadasa bırakılmadı, üzerine kan sızdı." Bir zamanlar mandalina dilimlerinin paylaşıldığı, kokulu silgilerin en büyük hazine olduğu, saklambaç oyunlarının asla ağlayarak bitmediği bir dünya vardı. Aleyna ve Oruç için o dünya, bir haftada yıkıldı. "Benimle bir daha konuşma düşmanın kızı," cümlesiyle başlayan o karanlık sessizlik, tam sekiz yıl sürdü. Yıllar sonra Oruç Furtuna, İstanbul'un kalabalığından kopup geri döndüğünde, artık Aleyna'nın tanıdığı o haylaz çocuk değildir. Aynı sırayı paylaşmak zorunda kalan iki "düşman", geçmişin enkazı altında ezilirken, Aleyna'nın tek sığınağı ekranın öbür ucundaki gizemli bir yabancı olur: bulutmuolsam. Şarkılarda buluşan iki ruh, gerçek hayatta birbirine dokunmaya korkan iki beden...

Oruç ya Eleni'ye hiç ihanet etmeseydi ya kendi ailesini değilde Eleni'yi seçseydi? Bu evrende hikayeleri nasıl ilerliyeceğini hep birlikte görelim.☀️

ORUÇ FURTUNA&ELENİ MİRYANO HİKAYESİDİR.

"Kalbinde yer yoksa güzelum merak etme ben ayakta da giderim"🫡

TBD hayali sahnelerimiz.( istek sahne kabul edilir)))