දේවියන් මේ ලෝකෙට එයාලා විසින්ම තෝරලා සමහර අයව එවනවා යම් යම් හේතූන් මත ඒ එන අයටවත් හිතාගන්න බැරි වෙනස්ම ජීවිතයක් එක්ක.ඉතින් දේව දරුවෙක්ගෙ ධර්මය රකින එ ගමනත්, එයාගෙ ජිවිතෙ ඉරනම ලියන ආදරනීය උරුමක්කාරයගෙත් ආදර කතාව මෙසේ ලියමි ✍️විශ්ණු

සමහර වෙලාවට ආදරය උපදින්නෙ වෛරයෙන්. සමහර වෙලාවට වෛරය උපදින්නෙ රුධිරයෙන්.

" මං උබට කලිනුත් කිව්වා..ඌව ගේන්නයි ගෙනියන්නයි අයිතිය තියෙන්නෙ මට විතරයි වෑන්ග්...." " තානාපතිතුමාට කියන්න මං එයාගෙ ඇම කෑවේ එයා ඇම දාපු දවසෙමයි කියලා" කාල රාමු දෙකක පිදෙන අසීමිත ආදරයක්~~ කාලයට වලක්වන්න බැරි ඛේදනීය අහිමි වීමක්.. පෙර අහිමිවීම් නැවත දිනාගන්න දරන අහිංසක අසීමාන්තික උත්සාහයක්.. මිනිස් වෙසින් ඉන්න නොමිනිසුන් සමග අවි ආයුධ සහ හැගීම් සමග නොනවතින ගැටුමක්.. නොසන්සිදෙන පලිගැනීමක්..🔥 -

නමින් ඔහු විනුත්.... හෙවනෙදි ලා දුඹුරු ඒත් අව්වෙදි මී පැණි පාට වෙන ඒ දගකාර ඇස්වල අයිතිකාරයා......... ඒත් හැමවෙලේම හීනි වෙලා එහෙ මෙහෙ දුවන ආයුගෙ අලු ඇස් බෝල වෙලා හුරතල් වෙන්නෙ ඒ දිලිසෙන ඇම්බර් මැණික් කැට දෙක දකිද්දි විතරයි. ඉතින් එයාලගෙ ජීවිතේ මොන වගේ බාදා ආවත් එයාලට එයාලගෙම වෙන්න පුලුවන් වෙයිද.

නොහිතපුම මොහොතක සුන්දරම හීනයක්...

"මේඝ..?" ඒ නමත් එක්ක මන් ගැස්සිලා ගියා.හැමදාමත් මන් ඒ නමට ආස වුනේ මගේ සතුට තිබ්බෙ ඒ පුංචි වලාකුළුවල නිසා.මන් මගේ හිතේ තිබ්බ හැමදේම නිදහස් කරේ ඒ වලාකුළු ලගදි නිසා..අම්මට තාත්තටත් ඒ නම මට නොදුන්න එක ගැන මම බැන බැන ඉද්දි මගේ හිත කියවපු මායාකාරයෙක් වගේ එයා අද ඒ නමින්ම මට කතා කරනවා.ඔව් එයා මායාකාරයෙක්.. නිකම් මායාකාරයෙක් නෙමෙයි මායාකාර වලාකුලක්... 🌬️☁️

ගතින් ගත සිතින් සිත එක්කල ආත්මගත ප්‍රේම පරිචාරිකාවක එක් නවාතැන්පලක්... 🕊️ ආරම්භය : වෙසක් මස පළමුවැනි දා (2024) අවසානය : උඳුවප් මස පහළොස්වෙනි දා (2024)

රාජ කුමාරයෙක් වගේ ඉන්න හිතුවක්කාර ගිණි බොමිබයක්.. එක්ක ගැටෙන අහිංසක දොස්තර මහත්තයෙක්.... නෑ...නෑ අහිංසක නෙවයි පොඩි අංගුලිමාල ගතියකුත් තියෙනවා 😁

ආදරය නම් අනෙකාගේ සතුට වෙනුවෙන් කැප වීමයි.