Ailesinin sevgisizliğinden kurtulup yeni bir hayata başlayacak olan Rüya, Taşındığı mahalledeki komiser Asaf, Herşey tesadüf müydü? Yoksa kaderin bir oyunu mu? Wattpad'te BİR RÜYA MESELESİ isimli ilk kitaptır.

Kucağımdaki minik, onun uzattığı oyuncaklarla oynarken kendince gülüp, mırıldanıyordu. Ben ise gözlerimin dolmaması için çabalıyordum. Tek yaptığım Duru'nun saçlarıyla oynayarak oyalanmaktı. Onun ise oturduğundan beri suratıma baktığını hissediyordum. Dün duyduklarımdan sonra ne tepki vermem gerektiğini bilmiyordum. "Ahu." diye bana seslenmesiyle sadece "Ne!" dedim kendimi tutamayıp. Aniden çenemde hissettiğim parmaklar, kafamı ona doğru döndürdü. Bakışlarını kısaca Duru'ya değdirdikten sonra hayranmışcasına bana baktı. "Bizim de bundanımız olsun mu?" deyip beni hem dumura uğrattı, hem de bedenimdeki bütün kanın yüzüme hücum etmesini sağladı. ──────── 𐙚 ──────── Bazı kısımlarda texting vardır. Argo kelimeler bulunmaktadır.

Bir yandan aşk,bir yandan komedi, bir yandan da mahalle dedikoduları... İşte "Bizim Mahallenin Hikayesi"

Savcı ve asker hikayesidir aynı zamanda bir gerçek aile hikayesidir kitabıma bir şans verin lütfen

-TAMAMLANDI- Hayat onlar geldikten sonra başladı. Açelya Balım Yıldırım, yıllar sonra gerçekler ile yüzleşmek zorunda kalır.

Yıllar önce kaçırılan Turna gerçek ailesini bulmuştu. Kıskanç ve öfkeli abilerle tanışarak,hayatına kaos soktuğundan haberi yoktu. Sakin hayatına giren ailesi bu hayatı eğlenceli bir hale çevirirken, beraberlerinde sorunları da getirmişlerdi.

Ya gelen görev yüzünden kılık değiştiren bir askersen... Bu Asya Bozkurt'un hayatı....

Osmanlı İmparatorluğuna reenkarne oldum! Adım Leyla. 26 yaşındaydım. Birgün arabam tamirde olduğu için işe yürüyerek gidiyordum ki... Not! Kitap tarihi olaylardan esinlenilmiştir ama karakterler ve olay örgüsü hayal ürünüdür.

"Aşk... Beni, İstanbul'umdan bile vazgeçirecek kadar güzel olmalı." Cevabımdan sonra bir süre gözlerime baktı. Gözlerini çekip, derin bir nefes aldı. "Yaşadığım şehire olan aşkımı bile unutturmalı bana. Onunla olduğum zaman, aşık olduğum koca Trabzon bile kıskanmalı. Trabzon'un varlığını bile unutturmalı... Karadeniz kadar büyük olmalı ki, onda kaybolayım. İnsan, aşık olduğu insanda kaybolmak ister." Ben, İstanbul'unu bırakıp Trabzon'a gelmiş basit bir üniversite öğrencisiydim. O, ise Trabzon'una her zerresiyle, kör kütük âşık bir adam. ~~~ "Benim için... İstanbul'undan bile vazgeçer miydin?" ...

Ben seni seviyorum...kardeşimden farksız o hem 5 yaş küçük...ufaklıkla ne işim olur... Dizlerimin üzerinde eğilip kapıya biraz daha yaklaştım.. -Bin gönlüm olsa birini vermem.. Benim gözüm sadece seni görür... Hem görmedin mi erkek çocuğundan farksız.. Kıskanacağın son kişi bile değil... Titreyen dizlerimle ayağa kalktım... Perdeyi araladım.. Balkona çıktım.. Semih gelen sesle başını bana çevirdiğinde.elinde telefon öylece kaldı... Gözlerine baktığımda anlamıştı onu duyduğumu.. Balkonda duran kitabımı aldım ve tekrar içeri girdim... Kapıyı kapatıp perdeyi çekmeden son kez yüzüne baktım.. Ve o perdeyi kapattıktan sonra yıllarca onun olduğu tek bir gün açmadım...