Venüs'ün kitabıdır, o dönene kadar bu hesapta geçici olarak bulunmaktadır.

"Akın" boynumda gezinen dudakları heyecandan titrememe neden olurken düşmemek adına tutunduğum omuzlarından destek almaya çalışıyordum. "Özledim" diye mırıldanan adamla yüzümde yer edinen gülümsemeyle omuzlarındaki ellerimden birini saçlarının arasına daldırdım yumuşak tutamları hissetmek istercesine. "Çok seviyorum lan seni" diye devam ettirmesi ile kendimi oturduğumuz koltukta altında bulmam uzun sürmemişti. Parlayarak bakan hareleri içimi ısıtırken elimle yüzünü avuçlayıp burunlarımızı birbirine sürttüm.

---TAMAMLANDI--- Barış mahallede sessizce yaşayan bir çocuktu. Devran ise mahallenin ağır abisi. Eşcinsel konulu bir hikayedir, bunu bilerek başlamınızı isterim. Homofobikler ve aşağılayıcı yorum yapanlar engellenecektir. +18 içerikler, smut ve şiddet içerikli sahneler bulundurmaktadır.

-TAMAMLANDI- O sadece öğretmeninin dersini engellemeye çalışan bir öğrenciydi. Ve eğlenmek istemişti. Eşcinsel konulu bir hikayedir, bunu bilerek başlamınızı isterim. Homofobikler ve aşağılayıcı yorum yapanlar engellenecektir. +18 içerikler, bdsm ve şiddet içerikli sahneler bulundurmaktadır. 18 yaşın altındaysanız lütfen ama lütfen kitabı okumayın.

hikaye şarkısı: gülemezdim katilimle - kaldı 8.

Serseri bi çocuğum, o ise prensesim

Bekar bir adam, yaşadığı travmatik yangından sonra tüm ailesini kaybeder. Enkazdan elinde tek kalan ise büyük babasının gözü gibi baktığı bir oyuncak bebektir. Bez bebekle birlikte, büyük babasından kalan ücra bir malikaneye taşınır ve yıllarca orada yaşar. Şeytani bakışlı bez bebek, yeşil gözlü, kumral saçlı ve gerçek bir bebek büyüklüğündedir. Henri-bekar adam- yatmadan önce her gün bebeğin saçlarını okşar. Tüm sırlarını ona anlatır ve onunla, kurmaması gereken bir bağ kurar. Bir gün, evine gelen misafirin bez bebeğe zarar vermeye çalışması sonucu, büyük bir patlama yaşanır, tüm ilmekler çözülür ve içinden, yüzü ilmekli bir adam çıkar. Peki ya bu adam, hiç bilmediği bir dünyada ne yapacaktır? Peki ya bez bebeğin sahibi, korkusunu yönetebilecek midir? Eşcinsel bir hikaye olacaktır. korku ögeleri bulunur. Bu hikayede olan herkes ve her olay hayal ürünüdür. 18 yaş altı için uygun değildir.

Ölümü tek kurtuluşu sanan kara oğlan ile mahalle abisinin imkansız hikayesi... +18

"Kötü olduğun bir şey var mı?" dedim gülümseyerek ona dönüp. "Zor bir soru." dedi gülerek. Sonra gökyüzüne bakarak düşünmesini izledim. Öyle sevimliydi ki... "Açık uçlu sorularda kötüyüm." dedi kıkırdayarak alayla. Bu kahkaha atmama sebep oldu. "Tatlı. Başka?" "Bisiklet sürmekte berbatımdır. Her yere takılır ve çarparım. Resim çizmeyi beceremem. İlkokulda bile ödevlerimi abime yaptırırdım hep. Hele o perspektifler yok mu? Argh, kaç kağıt parçaladım bilmiyorum. Genelde insanlarla iletişimim de kötüdür, mimiksiz olduğumu söylerler. Hiç konuşmadığımdan şikayet ederler." Gözleri gözlerime kaydığında gülümseyerek onu izliyordum. "Sen eminim onlarla aynı fikirde değilsin." Bu yine gülmeme sebep oldu. "Kesinlikle değilim." "Ve..." Adımını biraz daha uzağa atıp önüme geçti hala yürüdüğümüz sırada. Durduğumda o da durdu. Tam karşımdaydı ve aramızda bir adımlık mesafe vardı sadece. "Sevimli insanlara zaafım var. Konu onlara geldiğinde kendimi -istediğin manada düşün- asla tutamam." Öylece gülümseyerek birbirimize bakıyorduk. Eğer alkol almış olmasaydım kesinlikle böyle bir anda böyle rahatça gözlerine bakamazdım. "Özellikle kısa boylu, çekik gözlü bir çocuk konusunda." Elleri belimi buldu, iki yandan aşağı kayıp tişörtünün eteklerini tutarak beni kendine doğru çekti. Elleri sıcacıktı. Yanıyormuş gibi hissetmeme sebep olacak kadar. "Ki üzerinde benim tişörtümle karşımda duruyorken."