Wiem że było już wcześniej udostępnione na Wattpadzie ale w kilku częściach więc postanowiłam zrobić to jeszcze raz. ~Nie mojego autorstwa, ja tylko udostępniam~ _______ „Bond" jest jednym z największych klasyków drarry, bardzo ciepłym, pełnym uczuć, dość lekkim w odbiorze, choć niebanalnym i stosunkowo kanonicznym. Opowiada o więzi, ale nie niewolniczej, nikt tu nad nikim nie dominuje, chłopaki mają tak samo „przechlapane". No i dodam jeszcze, że zakończenie Was nie rozczaruje. Tytuł i link do oryginału: Bond Autor: Anna Fugazzi Rating: NC17 Ostrzeżenia: brak Kanon: zachowany w charakterystyce postaci; uwzględniono wydarzenia do piątego tomu włącznie.

Harry Potter pokonał Voldemorta, ale pojmanie wszystkich jego popleczników w chaosie po bitwie okazało się znacznie trudniejsze. Nie zamierzają wycofać się w cień, z wciąż żywą nienawiścią i pragnieniem zemsty - a on znajduje sojusznika w osobie po której najmniej mógłby się tego spodziewać. "i've seen the nights, filled with bloodsport and pain and the bodies obtained, the bodies obtained where will it end?"

Kilka lat po ostatecznej bitwie, Harry Potter jak ognia unika czarnomagicznych przedmiotów oraz ludzi jakkolwiek związanych z Voldemortem, dopóki nie staje pod drzwiami Malfoy Manor z nakazem przeszukania. [#2 - drarry 29.12.2020] [#1 - drarry 01.07.2024]

A co, gdyby trochę zamieszać w chronologii i wydarzeniach, sprawiając, że Harry będzie musiał walczyć nie tylko z Voldemortem, ale i z niebezpieczeństwem, które czeka go w murach Hogwartu? Specjalne podziękowania dla SmileyStory, za zrobienie nowej okładki 💘

Zmienili wszystko co mieli - swoją codzienność, znany sobie świat, a co nastąpiło później - także relacje z innymi, uczucia, doświadczenia. Poruszyli coś potężnego, a zarazem niewyobrażalnie kruchego. Harry nie sądził, że jego piąty rok nauki przyniesie coś co obróci rzeczywistość, a wróg okaże się przyjacielem.

Po Bitwie w Hogwardzie, uczniowe wracają na ostatni rok. Wszyscy starają się zapomnieć o tym, co przeszli, ile osób juz nigdy nie zobaczą, ile cierpienia och to kosztowało... Każdy się zmienił. Ale czy Harry Potter i Draco Malfoy również? Opowiadanie może zawierać treści +18

Gdy w świecie czarodziejów powstaje strefa zamknięta, tak zwana dzielnica śmierci, dla osób, które podczas wojny popierały Voldemorta.

Z okazji walentynek napisałam one shota. Życzę miłego czytania. Całość ma 869 słów. #11- Drarry- 12.03.2020

„Draco na niego patrzył, stojąc obok drzwi, z rękami w kieszeniach spodni. Harry w jego wzroku zobaczył wszystko. Oczy miał przepełnione rozdarciem, tęsknotą i rozpaczliwym, pustym szczęściem. Były oceanem, w którym każda kropla miała inny skład, tworząc coś niemożliwego do opisania. Pełne emocji, dławiących się pragnień i wyrzutów. Pełne uczucia, niepoprawnego, niechcianego, ale płonącego stale, wybuchającego deszczami iskier, kiedy on sam, Harry, dokładał kolejnych drewien. Oczy nie mogły kłamać. Oczy były szczere. Wiedział już wszystko." Pierwsza z najprawdopodobniej dwóch części drarry. Mój pierwszy poważniejszy projekt, do którego miałam plan wydarzeń i jakiekolwiek przygotowania, przy tym chyba pierwsza praca, którą ukończyłam. Kanon postaci starałam się zachować i raczej się udało, ale czasami nie było innej drogi niż odbiegnięcie od realiów. Życzę miłego czytania, zapraszam do krytyki. Art na okładce należy do alek.dar (Instagram), alek.r (Tumblr), alekartt (vk). Tutaj nie będę rozpisywać się o sytuacji związanej z prawami autorskimi, po szczegóły można napisać.

Kiedy zaczęły się masakry, Harry znów poczuł, że świeżo zbudowany porządek rozsypuje się w pył - i zabiera ze sobą pierwsze namiastki szczęścia. Po wojnie zmieniło się wszystko, ale smak strachu pozostał taki sam. Wciąż podszyty czymś nieludzkim, bezlitośnie przeżerający każdy element życia. Tym razem jeszcze bardziej obezwładniający, bo wróg przemyka kątem oka, stale obecny i nieuchwytny, zacieśniając pętlę wokół gardła. Kiedy uczniowie wracają do Hogwartu, bezustannie towarzyszy mu wrażenie, że coś jest nie tak - zbyt zwyczajne, niewłaściwe. Świadectwo przeżytego cierpienia jest wszędzie; w zagubionym wzroku, słabych uśmiechach, milczeniu i w każdej nocy, kiedy nie może spać. Nikt nie wyszedł z piekła bez blizn. Niektóre wciąż nie zdążyły się zagoić. Być może nie powinni byli świętować. Być może piekło nigdy nie miało odejść.