Bir kafeste üç hayalettik biz; kendi ormanının acımasız kralı Kurt, insanların susan vicdanı Gölge ve solmuş, sönmek üzere olan Güneş'im. "Güneş'i söndürmek yaptığın en büyük hataydı, Kurt. Neden biliyor musun? Çünkü karanlıkta işlenen cinayetlerin şahidi olmaz. Ne bir gölge olur ne de başka bir şey. Ben, bizi hapsettiğin bu karanlıkta senin sonun olacağım. Ve etraftaki tüm aynalar senin acı dolu sesini hapsedecek içlerine, söz veriyorum!"