Sen kalbimdesin küçük, kalbimde. Poisoner: zehirleyici, zehirleyen kişi -

17 sene sonra gerçekler ortaya çıkarsa? Bunca sene yaşamış olduğu acılar boşunaysa? 17 sene sonra bebeklerin karıştırıldığı ortaya çıkarsa. Alya, gerçek ailesine alışabilecek mi? Peki ailesi Alya 'ya alışabilecek mi?

Cara Hamilton; Durham'ın en gözde ailesinin; Hamilton'ların tek kızları. 17 yaşında olan Cara; diğer kızların aksine evlenmek değil, tatlılar yapmak istiyordu. Tüm vaktini bir Dükün peşinden koşmak yerine mutfakta harcamak istiyordu. Marifetli elleri ile pastalar, çörekler, yemekler yapıp en başta çocuklar olmak üzere herkesin tatması için can atıyordu. Fakat; kaderin onun için yaptığı yol zorlu ve taşlarla kaplıydı. Bir yanda bir an önce evlenmesini isteyen annesi, bir yanda minik limon ağacının sahibi ve diğer yanda ise bir katil. -07|08|2019- -Tüm hakları saklıdır, tamamen kurgudur. İçinde hiç bir gerçeklik barındırmaz.

Bilinmeyen Numara: Nehirde yüzerken çok güzel görünüyordun. Kıyafetlerin bir dal parçasında asılı dururken*

Adı gibi herkese huzur veren kırılgan narin bir kız Sert korkulan acımasız can yakmaktan zevk alan bir adam Kurt kuzuya aşık olursa ne olur....

"Bir dağın başındaydık ve manzara gerçekten çok güzeldi. Hayran bir şekilde etrafı inceliyordum. Kenarda bir göl vardı. Suyu o kadar temizdi ki içindeki balıklar gözüküyordu. Burası aynı zamanda çiçek cenneti gibiydi. Güller, lavantalar, papatyalar, gardenyalar... " ------------------------------------------ Ejderha'nın Tutsağı 1. Kitap ( TAMAMLANDI) 18.05.2021 Orman #2 Gardenya #1 Çağresizlik #2 İmkansızaşk #3 Ejderha'nın Özlemi 2. Kitap Kapağı tasarımı : @aylaoyku5533' e aittir.

"Benden uzak dur... lütfen!" dedim ağlamaklı sesimle. Dudaklarındaki acı gülümsemem içimi burktu. Ama ondan korktuğum fikrini değiştirmiyordu. "Senden uzak durmak mı? Denemedim mi zannediyorsun?" dedi sert bir sesle. Gözlerinde acı vardı, bunu görebiliyordum. İlk defa duygu duvarlarını indirmişti. "Aşığım sana! Sana deli gibi aşığım" dedi bağırarak. "Seni her yerde görüyorum, kafamdan atamadığım tek şey sensin" Duyduklarım gerçek değildi, kafamı iki yana salladım, "İstemiyorum seni!" dedim ve birkaç adım geriledim. Duygu duvarı tekrar oluştu, en son gördüğüm şey kırgınlıktı. Soğuk ifadesi geri dönmüştü. Arkama bakmadan boş sokakta koşmaya başladım, nereye gittiğim hakkında bir fikrim yoktu. "Benden kaçamazsın!" dedi eğlenen sesiyle. Sesi boş sokakta yankılanırken koşmamı durdurdum ve hızlı bir şekilde nefes almaya çalıştım. Nefesimi düzenlediğimde doğruldum. Arkama hafifçe döndüm, yavaşça bana doğru geliyordu, yanındaki lamba bozuktu, ışık hafifçe titriyordu. Durdu, ayaklarını iki yana açtı ve ellerini cebine soktu. Yüzündeki yara izi daha belirgindi. Gözlerini kıstığını gördüm, "Kendini yorma, hangi deliğe saklanırsan saklan seni bulurum" bacaklarım kendiliğinden hareket etmeye başladı. Koştum, yorulmuştum ama yine de koştum. Dar bir sokağa girdim, önüme bakmasaydım duvara çarpacaktım. "Lanet-" diye mırıldandım. Sokak bomboştu. Duvara yapıştım, beni bulmaması için dua ediyordum. Ayak seslerini duyabiliyordum, buraya doğru geliyordu. Sokağın sonunu göremiyordum ama hızla oraya yürüdüm. Çıkmaz sokaktı. Arkamı dönecekken elleri belimi buldu. Vücudum kaskatı kesildi, sıcak nefesi kulağıma değiyordu. Yavaşça fısıldadı, "Ne kadar uğraşırsan uğraş, benden kaçamazsın! Gölgeden kaçamazsın"