"ალექსანდრემ გამიღიმა. უბრალოდ ერთი მზერით მომწამლა. და ეს საკმარისი იყო რომ უსასრულობა შემეგრძნო".

"Once you meet someone, you never really forget them."

უცნობისკენ ვტრიალდები. "მე სულთან დავვარდები, ფრთები მე მიმაქვს და ალპებზე ყინვა, გადავიბარგები, გადაძირულია ზღვები, ზღვებში ოკეანე, ვეშაპებზე დედამიწა" ჩემს წინ კარგად ნაცნობი სხეული დგას. "მოგონებებია ელექტრონები და ანძა, უსასრულოდ იძირება შავ ზღვაში გემი" ამდენი წლის შემდეგ. "ფერები ლიცლიბენ, ჩამოაფარე ფარდა, მოლეკულებად, გადავიარე ზღვები." მათე აქ არის. 2022.

ნიცა მხიარული და საყვარელი გოგონაა, რომლის ცხოვრებაც ახალ სკოლაში გადასვლის და ბავშვების გაცნობის შემდეგ საკმაოდ შეიცვლება. ეს მოთხრობა არის ყველაფერზე: მეგობრობაზე, სიყვარულზე, ოჯახზე, რომლის წაკითხვის დროსაც არ მოიწყენთ❤️