Sensizliğin sesi çığlık olurken boğluyordum ürkek korkularımda. Bir bilsen yalnızlığımı, Sen de benim gibi terk edilmiş yitiklerini arardın. Gidişin sendeleyen bedenime yankılanan bir vedaydı, en zayıf anımda. Ardında bıraktığın ağır aksak zamanlarda yutkunuyorum. Zindan görmüş gözlerim kendi cinayetini işlerken; ben nehirlerde yüzüyor boğuluyorum. Canımı acıtıyor emanet duyguların. Yokluğunda sımsıkı sarılıyor, bense üşüyorum. Cephelerde savaşan binlerce faili meçhul duyguların katili oldun; bense bombardımana tutulmuş bir kent gibiyim. Süzülürken gözden yaşlar, takvim yapraklarını koparmaktan çoktan vaz geçtim. Acıtan bir ölünün bu satırları bir daha okuyamayacak olmasından değil bu hüzün. İçim öylesine karanlık , kendime bakmaya korkuyorum. Uçurumun dibinde , kabul edemem güneşin varlığını sensiz. Ben, sen doluyken , seni karanlığa mahkum edemem. Yazık! Senden arda kalan hüznü bile yaşamayı beceremeyen bu yürek yokluğuna alışmak da istemiyor, dağıtıyorum kendimi yine. Hayatımdaki en değerli sana veda ettim, nereden bileceksin! Çalınmış hayatımın içinden sana bakarken, her baktığım yerde seni görüyordum. Üşüyorum biraz sevgili, kendimi ne zaman öldürmüştüm? Unutmuşum, bu gece ölen sadece bedenim. Kaç asır oldu sen gideli? Vedasız gidiyorsam seni sevmediğimi düşünme. Sadece rahatsız etmeye kıyamadığımdan. Gidişimi de önemseme, bu gidişim her zamanki gibi sıradan bir gidiş olsun. Ölüm meleği ruhumu kabzettiği ilk zaman sen olmalısın yanımda. Derler ya ölüm meleği sevdiğinin kılığında gelirmiş. Bilmiyorum, sen gibi gelecek mi yanıma? Sonra sen kaybolacaksın. Ruhum bedenimden ayrıldığında dönüp bedenimi izleyeceğim. Ellerimden tut, seni hissedeceğim. Orda sen olmalısın, korkma artık ölüyüm. Zararım dokunmaz sana.

"Tanrıyla aram bozuk, yavru... Bu dünyada sensiz dokuz sene geçirmemi sağladığından beri onunla görüşmüyorum." [Omegaverse/mpreg içerir.]

jimin bu altı şeyi bilse asla yapmazdı. [tamamlandı]

"basketbol takımına girmek istiyorum dediğimde arkadan hobbitleri takıma almıyoruz diyen sefil orospu çocuğu sen misin" görünüşe göre jeon jungkook, park jimin'i sinirlendirmekten keyif alıyordu. texting/düzyazı. vei, 2025

Jungkook, başını Jimin'in omzuna biraz daha yaklaştırdı. Burnuna onun teninin kokusu doldu, tanıdık ve delice yabancı. "Teşekkür ederim..." dedi fısıltı gibi. "Hiçbir şey için değil... sadece izin verdiğin bu an için."

Jimin mesele tatlı yemekse ekmek arası kalıp çikolatayı bile sever, astrolojiye ve fala inanır, Paris'e bayılırdı. Jungkook ise Jiminin yanakları dışındaki hiçbir tatlıyı sevmez, astroloji ve fal gibi şeyleri deli saçması bulur, Paris denen şehirden nefret ederdi. Sayılması zor onca zıtlığın arasında tek ortak noktaları ise gastronomi öğrencisi olarak Paris'e gelmiş olmaktı.

gotham şehri bir sürü suçlu ve kirlenmiş kalple dolu. jikook/kookmin

Feelthem uygulaması insanlara her gün konuştukları kişinin sevdiği şeyleri, hissettiklerini ve düşüncelerini bildirimle aktarıyordu. ••• Texting Jikook