"family isn't who you are born with, it's who you die for!"

"He is a HEART stealer and a rule BREAKER" (HEART BREAKER?) -Weshan Vaishitha Fernando-

"පොඩි එකෙක් වගේ හැසිරෙන්න එපා, ඉසුර! මනුස්සයෙක්ට හානියක් කරනතුරු උන්ගේ වැඩ කටයුතුවලට මැදිහත් වෙන්න අපිට තහනම්. යක්දෙස්සෙක් වෙච්ච පලියට දකින දකින අමනුස්සයව මරල දාන්න උඹට අයිතියක් නැහැ..." ඉසුර විද්‍යාපති, පාලනයෙන් ගිලිහුණු අමනුශ්‍යයන්ව මෙල්ලකරන දඩයක්කාරයෙක්. දිනාධිව ආරක්ශා කරන්න භාරවුණු ඉසුර විද්‍යාපතිට වෙන ප්‍රශ්නෙකට මුහුණ දෙන්න සිදුවෙලා! අවදිනොවී අසිහියෙන් ඉන්න දිනාධිට 'කුමාර දෝශය' හැදිලා කියලා ඉසුරට සීයට අනූනවයක් විශ්වාසයි. ඒත්- කළු කුමරයෝ බැලුම් හෙලන්නේ ගැහැණු ළමයින්ට නෙමෙයිද? ඒගැන හොයන්න පටන්ගන්න ඉසුරට ඇත්ත ගොඩගන්න තමන් විශ්වාස කරන්න කොහෙත්ම අකමැති අමනුශ්‍යයෝ කිහිප දෙනෙක් එක්කම වැඩකරන්න වෙනවා විතරක් නෙමෙයි, එතෙක් කාලයක් 'අමනුස්ස ලෝකය' ගැන තිබුණු විශ්වාසන් එකින් එක බිඳ වැටෙන්නත් පටන්ගන්නවා. අංගාර- වේතාල කතා මාලාවේ දෙවැන්නයි.

" මචං මේ, මනුස්සයෙක්ට සීරියස් වෙන්න පුළුවන් වෙලාවල් තියෙනවා; බැරි වෙලාවල් තියෙනවා."

ඕඝ කියන්නෙ සැඩපහරහට ඉතින් මේ සැඩපහරෙන් ගොඩ එන්න හදන තරුණයො දෙන්නෙක්ගේ කතාවක් .. මෙ ප්ලොට් එක ඔලුවට ආවේ මගේම අත්දැකීමක් විදියට ඉතින් මේ කතාවෙ වස්තු භීජය අද සමාජයෙ ඇතුල දකින කතාවක් ඉතින් ඔයාලා කතාවෙ එන්ඩ් එක වෙනකන්ම කියවන්නෙ නැතුව TOXIC වෙන්න එපා කියල ඉල්ලනව. ❤️

මේ ලෝකේ මගේ හිත නොයායුතු එකම එක කොල්ලෙක් හිටියා නම්, ඒ - මගේ මස්සිනා වුණ දම්සර අයියා.

"තමුසෙට කතා කරන විදිහ කවුරුත් උගන්වලා නෑ වගේ." හොස්පිටල් එකක් ඇතුලෙ අහම්බෙන් දැක්ක මනුස්සයෙක්ව දවස් ගානක් ඇතුලත ප්‍රතිවිරුද්ධ වොලිබෝල් ටීම් එකේ දකිනකොට එතිශ්ය වර්ණකුලට ඒ මනුස්සයාව මතක තියේවිද? "තමුසේ ඔය හන්ගගත්ත එකාගෙන් අහපන්! අවුරුදු හතකට කලිනුත් ඔහොම හැංගුනේ නැත්තම් මට කතා කරන විදිහ උගන්වන්න කෙනෙක් අදටත් ඉන්නවා කියලා මට වඩා හොදට ඌ දන්නවා." සමහර රහස්වලට උඩින් ප්ලාස්ටර් අලවන ගමන් හිතෙන් ගලන ලේ හන්ගන්න හදන දෙහාර වික්‍රමනායකට ඉස්කෝල මාරු කරන්න වුනොත්? . . . "36 වෙනි ලෙටර් එක, ඉතින් කිව්ව විදිහට උඹ මං ලගද? "

"ඇයි මෙහෙම උනේ මට?" "කාටද ?" "මට......ඇයි මට මෙහෙම උනේ..."? "මාත් අහන්නෙ ඒකමයි.ඇයි මට මෙහෙම උනේ ...."? වීනස්ගේ කුමරියො වඩින ලස්සන හැන්දෑවක,ලස්සන මට බලන්න උනෙ නැහැ.වෙනදා හැන්දෑ අහසේ තිබ්බ නිස්කලංක බව අද දකින්නට තිබ්බෙත් නෑ.අහස පුරා තොරොන්චියක් නැතිව ඒ මේ අත දිව යන කාක්කො දුසිම් ගණන් මගේ සිත තව තවත් අවුල් කරා කිව්වොත් හරි .වෙනදා සුපුරුදු කෝපි කෝප්පයත් නැතිව අද මම අහස දිහා බලන් ඉන්නෙ හිස් බැල්මකින් , මටම කතා කරන ගමන්..... "තනියම කතා කරන්නෙ පිස්සො...." ගෙදර මිනිස්සු අනන්තවත් ඔහොම මට කියලා ඇති. "ආයේ අහන්නත් දෙයක් ද පැය විසිහතරෙම කාමරේ නේ ඉන්නෙ.." ඒ අපෙ මැදිවියේ ඉන්න අම්මා. " මූ මානසික රෝගියෙක් " "ඔව් මන් පිස්සෙක්.මන් පිස්සෙක් වෙන්න හේතුවත් මට පිස්සා කියන මිනිස්සුන්ම තමයි ...." කැලඹුන අහස දිහා බලන් ආයේ මන් තනියම මටම කියාගත්තෙ නිකම්ම නෙමෙයි මුහුණේ ඇදුණ පුංචි හිනාවකුත් එක්ක .හැමදාම ඒ මාතෘක