Lüks ve ihtişam içinde büyüyen Melek, babasına meydan okumasının ardından kendini Karadeniz'in bir dağ köyünde öğretmenlik yaparken bulduğunda kaderin ona sarsıcı bir sürprizi vardır. Yıllar önce acımasızca reddettiği silik ve sessiz bir genç olan Tahir'in şimdi karşısında Fırtına lakabıyla dağları kasıp kavuran bir yüzbaşı olarak durması tüm dengeleri alt üst eder. Yıkım Timi'nin karizmatik ve disiplinli komutanının gözleri Melek'in hatırladığından çok uzakta, buz gibi keskin ve acımasızdır. Aralarındaki çatışma kısa sürede alev alarak, yerini inkâr edilmesi imkânsız bir çekime bırakırken Karadeniz'in hırçın dalgaları, sert rüzgârları ve samimi insanlarıyla sınandığı bu yeni düzen; onun için hem gülümsetecek bir savruluş hem de yüreğinin hikâyesini Karadenizli bir adamla yazacağı bir yolculuğa dönüşecektir. Yürek mevzilerinde sipere yer yok be öğretmen hanım. Düştüğün an esirsin. Ben de esirim artık, Hem Karadenize hem bir çift ela göze...

Acının ve dengesizliğin etkisiyle sırtüstü sertçe yere düştüm. Acıyla inledim. "Ah!" Sırtım ve kalçam çok acımıştı. Başım kaldırıma çarptığında dünyam sarsıldı, görüşüm bulanıklaştı. Şapkam başımdan koptu, saçlarım bir örtü gibi yere yayıldı. Yağmur damlaları yüzüme çarparken baş ucumda dikilen devasa silüetin karaltısı gökyüzünü kapattı. Bana üstten bir bakış attığını hissettim ama acıdan yerde kıvranıyordum. Bileğim çok acıyordu, başımın içinde bir uğultu vardı. ​Adam, ayaklarımın ucunda bana bakarak ceketinin kol düğmesini sakince ilikledi. Eğilmedi, elini uzatmadı. Sadece o buz gibi, ruhsuz sesiyle sokağın sessizliğini parçaladı: ​"Bugünü günlüğüne yaz küçük katil." Söylediği sözler bedenimin baştan aşağı titremesine sebep oldu. O yağmurun altında yerde sırtüstü iki büklüm yatarken kulağıma gelen sesler tenimden yayılıp kalbimin içine girdi. Kolunu kaldırarak kol saatine göz ucuyla baktı ve ardından gözlerini tekrardan bana çevirdi: "Bugün 24 Ocak 2026, saat 21.43." ​Bana doğru bir adım daha attı. Başımın ucuna doğru geldi ve durdu. Hafifçe eğilerek gözlerimin içine baktı. Gölgesi üzerime bir kefen gibi serildi. ​"Bugün celladınla karşılaştın." ... Nefsi müdaafanın sonucu ölüm oldu. Bir çocuk öldü. Günah keçisi ilan edilen kadın, ölen çocuktan daha masumdu. Ama kader ondan yana değildi. Sonuçları ağır oldu; geride kalan şey, saçlarının yerde bıraktığı enkazın izleri oldu. Celladının ölüm kokan gözleri merhametsizdi; kadın intikam ateşinin cayır cayır yandığı celladının kollarına sığındı, kül oldu. Adam yerdeki enkazına baktı, intikamın verdiği hazla izledi yerdeki kadını. Artık onun istediği portreye yerleşmişti, ona bağımlıydı. Yeni kimliğini o yaratmıştı.

"Seninle küçük bir anlaşma yapalım, tatil boyunca benimle sevgili rolü yapmanı istiyorum" Gülmeye başladım. "Sen çıldırmışsın"

" lanet olsun... sırılsıklam olmuşsun.." kadınlığımın üstünde daireler çizen parmakları ve hırıltı ile çıkan nefesinin boynuma vurması beni daha da yükseltiyordu. küçük sessiz iniltilerim ağzımın içinde haps oluyordu. kafasını boynumdan yavaşça kaldırıp geri çekildiğinde gözlerim geniş omuzları ve kolundaki damarlarına kaydı. bu adam beni deli gibi çekiyodu. gözlerini gözlerimden ayırmadan baldırlarımı sertçe kavrayıp,ani Bi hareketle bacaklarımı ayırıp erkekliğini kadınlığıma bastırınca istemsizce birden dudaklarımı ısırdım.. elini dudaklarıma uzatıp kadınlığımda gezdirdiği ıslak parmaklarını dudaklarımın etrafında biraz gezdirdikten sonra, araladığım dudaklarımdan ağzıma sokup çıkardı. çenemden boynuma doğru aşağı çekmeye başladı parmaklarını. göğsümü kavrayıp sertçe sıktı, nefesi daha da hırıltılñı çıkmaya başladı. yüzümü incelerken birden sert bi tokat attı göğsüme.ağzımdan küçük Bi inilti çıkınca erkekliğini kadınlığıma daha çok bastırdı. " seni küçük fahişem yapıcam..." sesi hırıltılı cıkmıştı.

Ergenliğimle birlikte baş gösteren hastalığım hayatımı adeta mahvetmişti. Hastalığım, derslerime odaklanmamı engelliyordu. Okulda sık sık başımı belaya sokuyordum. İnsanların arkamdan konuşmasına neden oluyordu. Hiçbir zaman bir aydan uzun ilişkim olmuyordu, en sonunda hastalığım yüzünden terk ediliyordum. Beni bu kadar zor duruma düşüren hastalığım ise... seks bağımlılığı.

"Claris biliyorsun. Ben sert biriyim. Bununla başa çıkabileceksin değil mi?" Biliyordum. Onu ilk gördüğüm andan beri bu mavi bakışların beni yorgunluktan titreyene kadar bırakmayacağının farkındaydım. Peki ya tersi olsaydı? Bunu ben ister miydim? "Biliyorum efendim." Boğazını temizledi. "Güzel." Her zamanki gülümsemesini dudaklarına yerleştirdi ve masasının üzerindeki su şişesine uzandı. "Şimdi bana yaklaş bebeğim. Dudakların su için yalvarıyormuş gibi görünüyor."

Fazlasıyla yetişkin içerik!! Hasan&Elif "Ahh şu memelerin! Avucuma zor sığıyor kızım. Ahh delirecem!" Göğüslerimi çamaşırımdan çıkarıp emmeye başladı. Sol göğsümü yaladı ısırdı emdi. Daha yeni geçen morluklara yenilerini ekleri. Meme ucumu emip ısırdığında kendime engel olamadan çığlık attım. "Ahh Hasan!" Isırdığı yeri öptü çekiştirdi. Ardından diğer göğsüme geçti. Isırdı emdi. Kendime engel olamadan kesik kesik inliyor ve artık daha fazlasını istiyordum. "Güzel karım! Olgun karım! Ohh şunlara bak!" Memelerimi bırakıp aşağıya indi. Bir elini elbisemin altından iç çamaşırıma soktu ve kadınlığımda boydan boya gezdirdi. "Ahh ahh!" Deli gibi inledim. "Nasıl da ıslanmış benim güzel karım." Edindiğim tecrübelere göre ıslanmak Hasan açısından iyi bir şeydi. O yüzden artık ıslandığım için tedirgin olmamıştım. "Hasan!" Üstümden doğrulup kendi üstündeki gömleği çıkardı. Ardından benim üstümde ne varsa beni çırılçıplak bırakana kadar soydu. Tutkulu aşkı okumaya hazır mısınız?

Girl&girl Girl& boy Boy&boy **** Şehvetin en yüksekte olduğu hikaye!

Geçmişin gölgelerinden kaçarken, sığındığınız liman aslında en büyük uçurumunuz olabilir mi? Bir yanda vadedilen huzurlu, güvenli ama mesafeli bir hayat; diğer yanda karanlığın içinden süzülen, teni yakan ve tüm kuralları altüst eden yasak bir arzu. Bazı dokunuşlar sadece bedeni değil, ruhun o güne kadar ördüğü tüm duvarları yıkar geçer. O gece, kristal bir kadehin soğukluğuyla başladı ve geri dönüşü olmayan bir günahın sıcaklığıyla mühürlendi. Dışarıda dünya yağmurla yıkanırken, içerideki fırtına sadakatin sessiz uykusunu sonsuza dek bozmak üzereydi. Kaçmak istediği her şeyin içinde hapsolan bir kadın, tüm sınırları ezip geçen karanlık bir tutku ve uykusunda bile ihanete uğrayan bir güven... Kimin haklı, kimin günahkar olduğunun önemini yitirdiği o noktada; tek bir soru kalır geriye: Kendi cennetini mi koruyacaksın, yoksa seni cehenneme çağıran o sese mi teslim olacaksın?

Bir zamanlar aynı okul koridorlarında birbirine sessizce bakan iki gençtiler... Yıllar sonra ise kader, onları yeniden aynı masada buluşturdu. Rana... İslami değerlerle yetişmiş, vicdanından asla vazgeçmeyen bir kadın. Emir ise güçlü duruşunun ardında, yıllardır ilk aşkını kalbinde taşıyan bir adamdı. Lise yıllarında başlayan o masum sevda, zamanla yarım kaldı. Araya suskunluklar, kırgınlıklar ve bambaşka hayatlar girdi. Ta ki ailelerinin isteğiyle yapılan evlilikte yolları yeniden kesişene kadar... Fakat onları bekleyen şey yalnızca aşk değildi. Rana'nın yakalandığı amansız hastalık, ikisini de hayatın en ağır sınavıyla yüzleştirdi. Hastane koridorlarında edilen dualar, ölüm korkusu, vazgeçmemek için verilen savaş... Ya birbirlerini tamamen kaybedeceklerdi... Ya da küllerinden yeniden doğacaklardı. Ve onlar vazgeçmedi. Yıllar sonra biri devletin görünmeyen savaşlarını yöneten bir İstihbarat Müsteşarı'na... Diğeri ise adaletin sesi olan güçlü bir Cumhuriyet Savcısı'na dönüştü. Onlar aşkı kolay yollarda değil; mahkeme salonlarında, operasyon masalarında, tehditlerin ve karanlığın ortasında öğrendi. Çünkü bazı hikâyelerde sevgi sadece birbirini sevmek değildir... Bazı hikâyelerde sevgi; bir insanı hayatta tutmak, bir ülke karanlığa gömülmesin diye omuz omuza savaşmaktır. Ve onların hikâyesinde... Ya güneş doğacaktı. Ya da zifiri karanlık her şeyi içine çekecekti. Tüm hakları saklıdır.. 10_07_2023