"O silahı elinden indir!" dediğimde, yan duran vücudunu ağır ağır bana doğru çevirdi ama o silah abimin alnına daha da bastırıldı. Yüzündeki sinsi tebessüm meydandaki herkesin yüreğini sıkıştırıyordu. "Yoksa?" diye soruşu, meydandaki bütün insanları endişelendirmeye yeterdi. Kalabalığın nefesi bir anlığına tutulmuş gibiydi. Çenemi herkesin inadına dikleştirip, gözlerimi onunkilere kilitledim. "Yoksa sana yemin olsun! Bu meydanı kanınla yıkarım!" diye bağırdım. Sözlerim gökyüzüne çarpıp geri indi, meydanda taş kesilmiş onlarca insanın üzerinde yankılandı. "Efsun!" diyen abime bakmadım. Gözlerim, kanla kaplanmış yüzüne kayacak olursa gardımın düşeceğini biliyordum. Onun bitap nefesi bile içimdeki öfkenin dengesini bozabilirdi. "Demek kanım ile yıkarsın ha!" dediğinde, fısıltısı bile meydanı inletti. Sanki rüzgar, sesi alıp bütün taş sokaklara taşıdı. Kalabalık tek bir ağızdan derin bir nefes aldı, kimse kıpırdamaya cesaret edemedi. "Azad ağa, yaparım bilirsin! Bu seni ilk vuruşum olmaz!" deyişimin ardından kaşları çatıldı. Çelik gibi bakan gözleri bir anlığına karardı. O an kalabalıktan birkaç kişi korkuyla geriye doğru koştu; ayak sesleri taş zeminde yankılandı. Koskoca Mardin! Her taşında kanın, her sokağında intikamın yankılandığı o şehir... En iyi o bilirdi; yıllar önce nasıl AZAD KARAASLAN'ı gözümü bile kırpmadan vurduğumu. O gün güneş batmamıştı sanki, Mardin yasa bürünürken Diyarbakır'da zılgıtlar eşliğinde birçok kapıda düğün yapılmıştı. Gözyaşı ile kahkaha aynı anda yükselmişti gökyüzüne. Ben, EFSUN ŞANLI... Yıllar önce babamın kanını akıtan adamın kanını bu meydanda dökmüştüm. Zerre korkmadan, zerre aşkımı aklıma getirmeden. O an kalbimde ne kadınlık ne merhamet kalmıştı; sadece intikamın soğuk ve keskin tadı vardı.

Terk edilmiş bir binada oynanan ölüm oyunu. "Bana zarar vermeyeceksin..." ... 'Elindeki bıçağından kanlar dökülüyordu. Uzaktan beni gördüğünde ayağa kalktı. Ağzındaki ceset parçasını yuttu. Sonra çenesini eğdi yavaşça. Simsiyah şeytani gözleriyle benim zayıf bedenime kilitlendi. Ve gülümsedi. Öyle bir gülümsedi ki. Başımdan aşağı kaynar sular döküldü.' ... *Kitap şiddet, cinsellik ve bolca olumsuz ögeler içermektedir.*

Omega Jeon Jungkook, babasının ona verdiği ceza sonucu lüks villasından ayrılarak daha önce bir kere bile yüzünü görmediği uzaktan akrabası olan Taeyong'un kasabasına doğru yola çıkar. Ancak fazlasıyla zayıf olan isim hafızası yüzünden kuzeni Taeyong değil de, kasabanın ve yüzyılın tek deltası olan Kim Taehyung'un evine konuk olur. Belki de daha fazlası.

omurganın eğrisi ince bir belden de dolgun bir kalçadan da daha etkileyici.

Ünlü psikiyatri uzmanı Dr. Kim Taehyung, masasına bırakılan gizemli bir dosya ile hayatının en tehlikeli sınavına davet edilir; Suç dünyasının yeşil saçlı, acımasız prensi Joker. İşlediği tüyler ürperten cinayetlerle şehre korku salan bu adamın zihni, Taehyung için çözülmesi imkânsız bir labirente dönüşür. Ancak seanslar ilerledikçe aralarındaki çizgi bulanıklaşmaya başlar; Taehyung, analiz etmesi gereken bu karanlık ruha yavaş yavaş hayran kalırken, kendisini kurtarılması gereken bir hastanın değil, onu mahvedecek bir kaosun tam ortasında bulur. "Siz hiç şeytanın gözlerinde cenneti aradınız mı?"

Gaddar bir Delta ile evlenmek istemeyen Vita Jungkook, kendi düğününden kaçmayı başarır. Yeniden kıyameti sandığı adamın ellerine düşerek hapsolacağını bilmeden. Coming soon: Haziran sonu ~düz yazı by diel'×'

Uçaktan korkan Jungkook tam da yolculuk esnasında kızgınlığa girer.

Omega Jeon Jungkook'un kurdunun hipnoz etme gücü vardı, lakin bu gücü yüzyılın deltası Kim Taehyung'a sökmeyecekti.

Kendinden yaşça büyük birini sevmek tek cümleyle şöyledir: Onun için ağladığınız gecelerde o, başka birinin üzerinde terler. [omegaverse] [mafya]

Boşta kalan elim ise uzandı; onun dolgun baldırlarına yavaşça değdi sıcak parmak uçlarım. Ardından tüm parmaklarımı kullanarak kavradım yumuşak etini. "Fakat her sırrın bir bedeli vardır değil mi, Kim Taehyung?" kısık sesimle kulağına eğilerek fısıldadım, kulağına değen nefesimle huylanarak başını aksi yöne çevirse de benden kaçamayacağını o da çok iyi biliyordu.