Ben Açılay Ahenk, soyadım ise belli değil. Şaka yapmıyorum bu arada, ciddi anlamda belli değil. Atalay mıyım yoksa Akman mı? Orasını da artık test belirleyecek. Siz şimdi ne testi de dersiniz ama demeyin ben açıklayayım; DNA testi. Buraya nereden geldiğimizi sorarsanız valla ben bile bilmiyorum. Benim tek amacım, ablamın sarı civcivi olarak manitansı'nın getirdiği çikolata dolgulu kek kutularını almaktı. Bakın dikkatinizi çekiyorum. KUTULAR. Tamı tamına beş kutudan bahsediyorum! Sonra ne mi oldu? Orasını da artık bende bilmiyorum bana daha bilgilendirme gelmedi ama siz hikayemi okuyarak öğrenebilirsiniz. Çekinmeyin çekinmeyin buyurun girin. Yalnız ayakkabıları çıkarın anamdan terlik yiyebilirim. Ki benim canım kıymetli lütfen. Sağ ayakla girin bu arada ve de besmele çekip, bir sure veya dua okuyun. Allah sabır versin size ve bize. BAŞARILAR #1 KARDEŞ SIRALAMASINDA 25/02/2024 #1KAOS SIRALAMASINDA 05/03/2024

"Sadece tutku olmalıydı. Aşık olmak kural dışıydı. Ama bilmiyordum; kalbime söz geçirmeyeceğimi, bu kadar erken mağlup olacağımı bilmiyordum." Lizge Kıvanç, kendi dünyasını katı kurallarla örmüş, sınırlarını belirlemiş, kalbini ve ruhunu korumaya almış bir genç kadın. Geçmişin gölgesinde saklanan, yasaklara saygı duyan ama içinde fırtınalar kopan Lizge kendi kabuğunda yaşarken, dokunulmazlık zırhını hiç indirmemiştir. Ta ki Arvas Koral ile karşılaşana dek. Arvas Koral, güçlü, karanlık ve etkileyici bir adam. O, sadece tek bir kural koyar: Aşk yok, sadece tutku. Lizge, kendi katı kurallarından sıyrılıp daha özgür yaşayabilmek için ona sunulan o teklifi kabul eder fakat her türlü kurala uyan Lizge, istemeden bu kuralın dışına çıkar. Lizge ve Arvas'ın birbirine dokunduğu anlarda, geçmişin zincirleri kırılırken yeni ve daha önce hiç tatmadıkları duygularla tanışırlar. Bağlanmak yasak. Aşık olmak kural dışı. Sadece tutku.

Mayıs hayatının en kötü gününü anne ve babasını aynı gün toprağa verdiğinde yaşamıştı... Ve bu kaybın ana sebebi çok sevdiği ailesinin 'gerçek kızları' olmamasıydı. Ailesinin ölümünden sonra çöküş yaşayan Mayıs'ın hayata tutunabilmesi adına arkadaşlarının bir planı vardı. Görevimiz : Gerçek Ailem Mayıs ve Arkadaşları, Mayısın gerçek ailesini uzaktan izleyip gerçekleri söylemeden onların hayatına dahil olmaya çalışacaktı. Peki Soykan erkekleri hayatlarına dahil olmaya çalışan bu kızı nasıl karşılayacak? Bol eğlenceli çokça yanlış anlamalı serimize sizde davetlisiniz ~

"Sizde benim düşündüğümü mü düşünüyorsunuz Savcım?" Tufanın huzursuz sesi odada kaybolup gitti. Pars'ın çenesi istemsizce sıkıldı. İçine çöken düşünce öyle ağırdı ki birkaç saniye nefes almakta zorlandı. Bu bir kayıp vakası değildi. Bu bir çocuk pazarlığıydı. O an her şey anlam kazanmaya başladı. Soyadı olmayan çocuklar. Eksik dosyalar. Kapanan davalar. Delil yetersizliği denilip geçilen şikâyetler... Yangın belki de sadece bir perdeydi. Çocukları görünmez yapmak için çıkarılmış bir perde. Pars'ın midesi bulandı çünkü o çocuklar ölmüş gibi gösterilmişti. Birilerine verilmişlerdi. Belki para karşılığında. Belki nüfuz uğruna. Belki de kimsenin sorgulamayacağını bildikleri için. Pars'ın bakışları yeniden küçük kızın fotoğrafına takıldı. Onun hayatı elinden alınmıştı. Adı silinmişti. Geçmişi yok edilmişti. Belki yıllardır başka bir isimle yaşıyor, kendini ait hissetmediği bir evde büyüyordu. Ve bütün bunlardan haberi bile olmayabilirdi. Öfkeyle doğruldu. "Bu dosyayla ilgilenen herkesi topla Tufan. Hepsi işi gücü bıraksın tüm odaklarını bu dosyaya versin. Her yeri arasınlar şüpheli olan herkesi sorguya alsınlar. Altına bakılmadık taş kalmasın." Sesi sert bakışları karaydı. Önün de ki fotoğrafa baktı. "Anlaşıla basit bir yangından çok daha fazlası var."

"Ağır acılarla donatılmış bir geçmişe sahip her çocuğun gözleridir, kan çanağı..." __ 2026 Güncellemesi: Kitabı yazarken kurgunun gidişatı sürekli değiştiği için okurken tarih ve mantık hataları, ayrıca bazı çelişkiler olabilir. Kitap final verdikten sonra baştan sona düzenlemeye alacağım ve kitabı güncelleyeceğim, fark ettiğiniz hataları lütfen göz ardı edin, hepsi düzeltilecek. ・Çalan, kopyalayan veya bir benzerini yazan olursa hakkında hukuki işlemler başlatılacaktır. ・Şiddet, taciz, ölüm, kan, vahşet gibi tetikleyici unsurlar ve fazlasıyla ağır dram içerir. Rahatsız olacaklar lütfen hiç başlamasın. Not: Sadece abilerim kitabı değildir, aşk teması da yoğun olarak işlenmektedir. Ayrıca kitapla alakalı olmayan yorumlar da itinayla silinecektir. Zihninizde yeşeren düşüncelerinizi yorumlarda belirtmeyi unutmayın, öpüldünüz! 🎔♡

|Tamamlandı| •••••• "Alisa ak kim?" Dedi polis bey memur abi "Benim" dedim "Bu beyefendi sizin öz babanız olduğunu söylüyor " dedi Elindeki DNA testi kağıdını gösterdi. "Nöbetçi mahkeme kararıyla Velayetinizi bora beye verilecek" dedi "Aaa" dedim büyük bir oyunculuk edasıyla "Ben bu bora dediğiniz Bey abi'yi ömrüm hayatım boyunca ilk kez şuan görüyorum " dedim Şaşkın şaşkın "Abi mi?" Dedi Bora bey "Ne diyorsun Alisa?" Dedi Bora bey "Beyefendi siz ismimi nerden biliyorsunuz?" Dedim "İlk kez mi görüyorsun?" Dedi diğer polis "Yok vallahi tanımıyorum memur abi" dedim "Hem nerden biliyorsunuz doğru söylediğini Yapay zeka çok gelişti Teknoloji falan" dedim "Araştırılmasını istiyorum ve Tanımadığım insanlarla gitmeme izin vermeyeceksiniz değil mi" dedim Bora bey Bana 'Yuh' dercesine bakıyordu 'hadi bakim ' bakışı attım ona. "Abi kız haklı Yalan söylüyorsa? Bence bizim gözetimiz altında tekrar dna testi yapılsın o zamana kadar da Burda kalmaya devam etsin" dedi polis abi. Hay senin ağzına kurban abi. "Hayır Yalan değil o benim kızım " dedi Bora bey "Yalan külliyen yalan tanımıyorum Bey amca ben seni üstüme iyilik sağlık be!" Dedim Cennet mahallesi pembe modumu açmıştım.

Uzun büyük aynada kendime bakıyordum yakut kırmızısı kolyemi takmaya çalışırken büyük sert eller hissettim belimde beni kendine çekti başını boynuma yaklaştırdı sıcak nefesi oraya hapis oldu kalın dövmeli kolu tüm belimi sardı sarı uzun saçlarım onun göğsüne değiyordu. Tek eliyle saçlarımı kulağımın arkasına sıkıştırdı parmakları sarı saç tellerimin arasında dolaşırken kalın dudakları boyuma dokundu yavaş yavaş öpücükler kondurmaya devam etti gülümsediğini hissettim kalın sesi fısıltı halinde boynumu karıncalandırdı "Demek karım beni boşamaya karar verdi" alaylı sesiyle geri çekilmeye çalıştım gözlerimi aynada onun gözlerine çevirdim dikkatle bana bakıyordu oda. "Ama ne çabuk unuttun benim olan asla benden kendi isteğiyle gidemez ve sen benim soyadımı taşırken asla benden gitmeyi düşünemezsin karıcığım." Hapis olmuştum emindim ona, onun hayatına ve bu eve hapis olmuştum tam on yıldır. Son Duruşma isimiyle yayınlanan ilk ve tek kitaptır.