Πριν προλάβω να κάνω έστω και ένα βήμα έξω από το δωμάτιο, μια παλάμη τυλίγεται στο μπράτσο μου τραβώντας με προς τα πίσω. Πέφτω απαλά πάνω στο παχύ και αφράτο χαλί και νιώθω το σώμα του να ανεβαίνει στο δικό μου. Τα πόδια του φυλακίζουν τα δικά μου ανάμεσά τους, ενώ οι παλάμες του κρατάνε δυνατά τα χέρια μου πάνω από το κεφάλι μου. Άντε πάλι! Τι κόλλημα έχει αυτός ο άνθρωπος να με ρίχνει συνεχώς στα πατώματα!; Όχι, ότι σου αρέσει που είσαι στο έλεός του, μικρή κουτοπόνηρη μουσίτσα! ''Ξέρεις Άντα, νομίζω ότι αφήσαμε κάτι στην μέση πριν από 5 εβδομάδες.'' ψιθυρίζει στο αυτί μου, κάνοντας την καρδιά μου να χάνει έναν χτύπο. Γαμώτο, θα με τρελάνει αυτός ο άνθρωπος! Highest rank: #3 in Teen fiction Don't copy (but if you do it, do it with style)

Η Blake ειναι μια 17χρονη κοπελα που μενει στο Τοροντο. Εχει μια πολυ καλη κολλητη που ονομαζετε Emily αλλα δυστυχως για αυτην δεν την βλεπει σχεδον ποτε. Ειναι πολυ κλειστη σαν χαρακτηρας και περναει πολλες ωρες της ημερα της στο νεκροταφειο οπου ζωγραφιζει διπλα στον ταφο των γονιων της... Ομως θα συμβει αυτο που θα αλλαξει μια για παντα την ζωη της... ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ -Ελα βρε Blake σε παρακαλω...κανε μου τη χαρη για μια φορα...θελω πολυ να παω...με ικευτευσε η Emily... Σκατα...δεν θελω να παω...αλλα πρεπει...εχει δικαιο...της το χρωσταω... -Καλα ενταξει...θα παμε...αλλα οχι ποτα και θα γυρισουμε σπιτι το αργοτερο μεχρι τα μεσανυχτα...ειπα αυστηρα -Ελα μεχρι τις 2:00...σε παρακαλωωω... ειπε εκεινη κανοντας puppy face -Καλα αλλα οχι ποτα...ειπα και με αγκαλιασε φιλοντας με στο μαγουλο ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ -Γιατι μου το εκανες αυτο???ρωτησα απελπισμενα με δακρυα στα ματια μου...μου χαμογελασε ειρωνικα αφηνοντας σε κοινη θεα τους κυνοδοντες του και με πλησιασε... -Γιατι μπορουσα...ψυθιρισε στο αυτι μου χλευαστικα και η καρδια μου εχασε ενα χτυπο... ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Μια δαγκωνια...μια δαγκωνια μπορει να φερει τα πανω κατω στη ζωη δυο

"He was a river, she was his barrage" "Εκεινος ηταν ποταμος και εκεινη ηταν το φραγμα του" {...} Ειναι η τελευταια χρονια στο γυμνασιο για την Ναταλια και εκει που πιστευε πως δεν μπορει κατι χειροτερο να συμβει μερικοι 17 χρονοι περνουν μεταγραφη απο ενα αλλο σχολειο και ερχονται στην ταξη της. Ναι 17χρονοι επειδη ειναι τοσο καλα παιδια που εχουν μεινει αρκετες φορες στην ιδια ταξη επειδη δεν θελουν να τους αποχωριστουν αν με καταλαβαινετε. Τα πραγματα βεβαια θα γινουν ακομα χειροτερα οταν εκεινη θα αναγκαστει να καθετε με τον χειροτερο απο αυτους επειδη ως απουσιολογος, καλο παιδι και υποδειγμα μαθητριας ειναι καθηκον της να τον στρωσει...ας της ευχηθουμε ολοι περαστικα και καλη επιτυχια. {...} -Μ-μπορεις να π-πας πιο κει???ρωτησα με δυσκολια και χαμογελασε πονηρα -Γιατι μωρο μου σε αναστατωνει η τοσο κοντινη μας επαφη??? -Θα θελες...ειπα και συνεχισε να χαμογελαει ενω κολλησε το σωμα του πιο πολυ στο δικο μου Αχχχ Παναγια μου {...} Περισσοτερα στο πρωτο παρτ. kisses❤❤❤ #9 in ρομαντικη (3-4-2017)

Γουστάρω να χορεύω! Γουστάρω να χορεύω! Γουστάρεις? Δώσε! Αμάν πια αυτοί οι θαυμαστές μου! Με έχουν πρήξει όλη μέρα.... Δεν με αφήνουν λίγο στην ησυχία μου !! Έλεος Κοιτάζω την οθόνη του κινητού μου και βλέπω την αφεντομουτσουναρα της κολλητής μου -Δεν μπορώ να μιλήσω τώρα είμαι απασχολημένη. Έχω μια μπανάνα στο στόμα , απάντησα απότομα και της το έκλεισα γιατί δεν μπορώ να μιλήσω. Είδα στο ιντερνέτ ότι για να ασπρισουν τα δόντια μπορείς να βάλεις μια φλούδα από μπανάνα στο στόμα σου και να την αφήσεις για κανένα 20λεπτο Μετά από 3 λεπτά χτυπάει το κουδούνι... Τέρμα, πάει, θα μετακομίζω σε φρούριο για να βρω την ησυχία μου....! Δεν γίνεται κάθε τρεις και λίγο να με ενοχλουνε αυτοί οι φαν -Μην το κάνεις γιατί θα το μετανιώσεις! Μπαίνει μέσα η κολλητή μου φουριοζα -Τι λες ? Λέω μπουκομενη -Γιατί μιλάς έτσι ? Μην μου πεις ότι ήταν τόσο μεγάλο που δεν χώραγε και τώρα μιλάς έτσι ...!!! -Ρε πας καλά... λεω και παω να φτύσω την μπανάνα -μπανάνα είχες στο στόμα σου? -Ναι Αφού σου το είπα και στο τηλέφωνο... -Εγώ κατάλαβα άλλη μπανάνα... Την κοιτάω περίεργα γιατί δεν καταλαβαίνω -Νόμιζα ότι το είπες με κωδ

Δάφνη Χαλκιά.. Μια κοπέλα 17χρονων, δευτέρα λυκείου, όπου χωρίζουν οι γονείς της και αναγκάζεται να μετακομίσει.. Χάρης Αλεξίου.. Ένας 17χρονος player χωρίς διαθέσεις για έρωτες "και βλακείες" παρά μόνο για $€×.. ή μήπως όχι?! Χ- Οχ χτυπήσαμε την μικρούλα;; Μη μας κλαψειςς μωρεε! Δ- Θα σου λεγα ποια είναι η μικρούλα αλλά έχει χάρη.. Χ- Αν θες πάμε να στην δείξω.. Τότε ίσως αλλάξεις γνώμη.. Δ-Χυδαίε! του είπα και έφυγα -------------------------------------------------------------------------- Χ- Δα.. Δα.. Δάφνη;;Εσύ.. εί..σαι;; -------------------------------------------------------------------------- Θα αρχίσει να νοιώθει.. για αυτήν.. θα την νιώσει σαν αδερφή του.. ή έτσι νομίζει?. Τι παιχνίδι να τους επιφυλάσσει η μοίρα;; Είναι γραπτό να είναι μαζί;; Πως θα εξελιχθούν τα πράγματα;; Μια φυγή και μια αναπάντεχη επιστροφή.. Πως θα καταλήξουν τα πράγματα μεταξύ δύο ερωτευμένων;; Ίσως και να μην ερωτεύτηκαν ποτέ.. Ίσως να ταν και κάτι παραπάνω από έρωτας.. ~Εχει αλλάξει το εξώφυλλο γιατί το είχε μια άλλη κοπέλα και δεν ήθελα "να της το κλέψω"~ Υ.Γ. έχω ήδη σκεφτεί πως θα υπάρξει και δεύτερο βιβλίο. Δεν σποιλάρω τίποτα άλλο. Γεια σας.

~Friendly reminder : την ιστορία την ξεκίνησα πριν δύο-τρία χρόνια και δεν είχα βρει ακόμα το στυλ μου . Στην αρχή προφανώς και ήταν πολύ συνηθισμένη όποτε απλα θα ήθελα να συνεχίστε να την διαβάζετε. Ευχαριστώ ♥️ Ξαφνικά το φως χάθηκε ... Η αναπνοή μου σταμάτησε ξαφνικά ... Όλα μαύρα ... ένιωσα κάποιον να μου κλείνει τα μάτια και ύστερα να μου δένει τα χέρια ... Δεν μπορούσε να κουνηθω ... Ούτε καν να αναπνεύσω ... οι αισθήσεις μου άρχισαν να με εγκαταλείπουν ... ................................................... "Πως χορεύεις τόσο καλά ;;" "Με ξαναρώτησες..." "Ναι Αλλά δεν μου απάντησες ..." "Είναι μεγάλη ιστορία που προσπαθώ να ξεχάσω όποτε μην μπαίνεις καν στον κόπο να μάθεις ... " "Εμμ Κωνσταντίνε.... το χέρι σου Δεν είναι στην μέση μου..." "Το ξέρω ..." "Αα..." τι αα μωρή φυτουκλα;;; σου βάζει χέρι και εσύ κάθεσαι ;; "Μασε το κουλό σου...." τον απείλησα κοιτώντας τον στα μάτια ... "Και αν δεν το κάνω ;; τι θα γίνει ;;" "Γιατί θα σου το κόψω και θα στο δώσω να το φας ..." "Πόσο μου αρέσει όταν γίνεσαι άγρια ... Και με αυτό το φόρεμα μετά βίας κρατιέμαι..." Πάνω στην Ώρα που πάω να απομακρυνθω ένας πυροβολισμός ακούγεται ..

- Ελα εδώ, μου φώναξε απειλητικά και μου έκανε νόημα με το χερι. Ηθελα να αντισταθω. Ηθελα να δώσω ένα τέλος σε αυτό το μαρτύριο αλλά το σώμα κινούνταν μηχανικά. Χωρίς να το έχω καταλάβει είχα φτασει ακριβως μπροστά στο λαιμό του Χαμηλωσα το βλέμμα μου μα εκείνος με ενα άγγιγμα του το σήκωσε στο υψος των ματιών του - Οταν σου μιλάω θα με κοιτάς, μου φώναξε ξανά κι εγώ εκλεισα σφικτά τα μάτια μου για λιγα δεύτερα - Θέλω να σε βοηθήσω αλλά δεν με αφήνεις. Ασε με να σε πλησιασω. Ασε με... Μου ψιθυρίζει και απομακρύνεται και παλι ανέκφραστος και ανεπηρέαστος μακριά μου. Τι συμβαίνει; Η Έλλη ζει την χειρότερη φαση της ζωής της. Η μητερας της πέθανε απο καρκίνο κι ο πατέρας της άφαντος εδώ και δέκα χρόνια. Τελευταία χρόνια στο λύκειο και προσπαθει να ανταπεξέλθει. Ενα ομως εμπόδιο τη χωρίζει απο το δρόμο προς την ελευθερία. Το όνομα του Αγγελος. Τη γνωρίζει απο το δημοτικό. Γνωρίζει τα παντα για κείνη. Την απομάκρυνε όμως από κοντά του και της φέρεται απαίσια. Τι θα γίνει όμως όταν θα βρίσκεται κι εκείνος σε ευάλωτη και αδύναμη θεση; Θα ζητήσει τη βοήθεια της ή θα παραμείνει στο σκοτάδι του;

..."Τι θες τέλος πάντων και με έχεις πάρει από πίσω "Του είπα υψώνοντας την φωνή μου.... "Ρε κορίτσι μου σταματά λίγο να μιλήσουμε" Είπε και αναστέναξε... "Δεν είμαι ΣΟΥ" είπα και περπάτησα πιο γρήγορα.. "Οκ ....σταματά λίγο να σου μιλήσω κο-ρί-τσι" Είπε με ειρωνικό τρόπο... "Εγώ δεν θέλω να μιλήσουμε ....να πας στην ξανθόψείρα σου που θα σε κοιτάει στα μάτια όταν θα της μιλάς"είπα έτοιμη να του δώσω μπάτσα... "Και εσύ είσαι ξανθιά μικρή μου"...μου είπε με ένα στραβό χαμόγελο λες και είχε πάθει εγκεφαλικό... "Πρωτον είμαι καστανόξανθη και δεύτερον δεν είμαι ούτε μικρή ούτε ΣΟΥ "Του λέω και σηκώνω το χέρι μου για να του δώσω μια σφαλιάρα...αλλά με πιάνει γρήγορα από τον καρπό με δύναμη και με φέρνει κοντά του σε απόσταση αναπνοής .. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ ΑΠΛΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΊΤΕ ΑΝ ΕΦΑΓΕ ΟΝΤΩΣ ΜΠΑΤΣΑ Ή ;;;; ❌Don't copy the story ?song: Jaymes Young-fell something

Ο,τι Μεγαλώνει στη Μοναξιά,γίνεται άγριο! Η Allison είναι βασικά ήταν μια 18χρονη κοπέλα,άριστη μαθήτρια,χωρίς να προκαλεί ποτέ μπελάδες...η «τέλεια» κόρη. Όλα αυτά ίσχυαν ώσπου βρέθηκε σε ένα πανεπιστήμιο χιλιόμετρα μακριά από τους γονείς και όλα όσα την κρατούσαν συγκρατημένη τόσα χρόνια.Σε ένα πανεπιστήμιο για το οποίο είχε μεγάλες φιλοδοξίες,είχε δημιουργήσει ένα τέλειο μέλλον για εκείνη μέσα στο κεφάλι της,μαζί και οι γονείς της. Όμως όλα θα αλλάξουν,όταν βρεθεί στην ζωη της ο 22χρονος Sean Turner,ο γνωστός,μυστήριος σκοτεινός τύπος του σχολείου.Με υπέροχα μάτια,μια αγριάδα στο πρόσωπο του που μαγνητίζει και προσελκύει όλα τα βλέμματα καθώς και ένα σώμα με αμέτρητα περίπλοκα τατουάζ τα οποία άλλοι θα κατακρίνουν άλλοι θα θαυμάσουν. Η συνάντηση αυτών των δυο θα προκαλέσει μια έκρηξη στη ζωη και των δυο.Θα αλλάξουν πολλά,και μαζί με αυτά θα αλλάξει και εκείνη,θα αλλάξουν οι σκέψεις τις,θα αρχίσει να αναρωτιέται ποια είναι πραγματικά και όχι ποια επέβαλαν οι γονείς να είναι.

'' Πάω στοίχημα ότι δεν με έβγαλες από το μυαλό σου χθες το βράδυ'' '' Θα το χάσεις'' του είπε, χωρίς η σιγουριά να χρωματίζει την φωνή της. '' Πες μου Βανέσα, φανταζόσουν σε τι στάσεις θα σε έπαιρνα όλο το βράδυ;'' της είπε με φωνή αισθησιακή. Ο Άλεξ ήταν φιλόδοξος, απαιτητικός και ένας άνδρας που ήξερε πάντα τι ήθελε...κάτι που αλλάζει όταν μπαίνει στη ζωή του η ενοχλητική και κακομαθημένη Βανέσα. Θα καταφέρει να μείνει πιστός στην διπλή ζωή του ή θα αναγκαστεί να επιλέξει έναν από τους δύο κόσμους για να ζήσει;