Klub koszykówki z gimnazjum Teiko. Należała do niego szóstka zawodników o niezwykłych zdolnościach, przez co nazwana została "Pokoleniem Cudów". Jednakże był ktoś jeszcze. Ktoś, kogo cała ta szóstka szanowała. Osoba ta zwana była "Akai tenshi". Wydawać się mogło, że nikt nie zna tej osoby. Ale było wręcz przeciwnie. Najbardziej nieprzewidywalna osoba w całym Kiseki no sedai. Pewnego razu zniknęła i teraz wróciła po dwóch latach. Co spotka Akai tenshi? Co namiesza w życiu tej osoby?

Przejęte!!!!! To nie jest moje!!!! Ja tylko tłumacze!!!! To niegrzeczna zniewaga, gdy skromna i uparta służąca Edna wychodzi poślubić księcia Eliego, a nie szlachetną córkę, której się spodziewał. Jednak ambitna pokojówka kryje za swoim oczywistym podstępem jeszcze większy sekret - taki, który może zmienić samą historię królestwa. Czy ta dwójka może znaleźć wolność, odkupienie - i miłość - bez ściągania na siebie mieczy?

To nie moja manhwa ja tylko tłumaczenie!!! to jest dalsza część której niestety dalej 1 autorka nie mogła tłumaczyć.

Kiedy nad światem zawisną burzliwe chmury, tylko jeden człowiek będzie w stanie je odegnać. Tymczasem właśnie on znika, kiedy jest najbardziej potrzebny. Od ukończenia U.A. przez Izuku i resztę jego klasy minął rok. Każdy z nich odnalazł swoje miejsce jako bohatera, każdy z nich zajął się swoimi sprawami. Poważny problem pojawia się wtedy, kiedy bohaterowie zaczynają znikać w niewyjaśnionych okolicznościach, a złoczyńcy atakują w kompletnie nieodpowiednim czasie. Bycie bohaterem jest trudne. Wymaga poświęceń, czasem nawet czyjegoś życia. Jak zachowają się bohaterowie, kiedy pewne wydarzenia zniszczą standardowe granice między dobrem i złem, kiedy już nie będzie wiadomo, z kim walczyć, a kogo zostawić przy życiu?

Zgodnie z tytułem, druga część "Rycerza Śmierci". Czy pozory, które stworzył, utrzymają się, czy też Izuku sam je obali?

Mieszkańcy jednego z wielu Podgórz już od wieków wpatrują się w lśniący białym śniegiem szczyt. Kiedy podróżny podczas przechadzania się po bardzo zwyczajnych, zwyczajnie brudnych i nadzwyczajnie zwyczajnie zatłoczonych uliczkach zawiesi oko na grupie ludzi, wlepiających chciwe oczy w górujący nad nimi stożek, pięć osób na raz rzuci się by wytłumaczyć takiemu co i jak. "Wy przyjezdni nie wiecie, ale tam, tam na górze, Mag ma swoją warownię. Rozumiecie, zamek. Czarodziejski. Mówią, że pono w samiuśkie południe od diamentowych kopuł światło się odbija, i tylko wtedy można ten pałac-miraż zoczyć." Po takich słowach trudno by podróżny także nie zadarł głowy, i nie próbował przejrzeć chmur w których tonie szczyt. A kiedy wszyscy patrzą w górę, kto patrzy na własne sakiewki... *gasp* 19.12.2019 - pierwsze miejsce w fantasy!