Üvey babasının adamlarının onu öldüreceğini öğrendiği gibi kaçmaya başlamıştı Mehveş. Ama bilmiyordu ki kaçtığı arazinin sahibi, o gün oraya atış talimi için gelmişti. "Kim bu kız? Getirin onu buraya derhal! Cezasını ben keseceğim..." Vedat Pamir Kılıçarslan ve Mehveş Ferzan Biricik. #romance•9🏅

21. yüzyıl modern Mısır prensesi x Antik Mısır'dan gelen (savaşçı-kralların soyundan) adam ❗️ Bu isimle yazılan ilk eserdir ve konusu da benim tarafımdan bir ilk olarak üretilmiştir. Özgün eserimin tüm hakları bana aittir. İlham adı altındaki uyarlamalar, benzerlikler ve tema kopyalamaları hoş karşılanmayacaktır.

❝Sen ve beni, birbirimizden başka kimse iyileştiremez. Çünkü biz yaralarımızı nereden öpeceğimizi biliyoruz.❞ Otuz üç yaşında basit bir terzi olan ama zorunluluktan bir fabrikada çalışan Gülendam, yaşadığı mahallede adı çoktan 'evde kalmış kız kurusu' diye çıkmıştı. Başında şeytandan hallice olan üvey annesi ve onun kızı, arkasından yaptıkları oyun ile Gülendam'ı, mahallenin yıllarca arkasından konuştuğu bir adamla zorunlu evliliğe sürükler. 10.05.2024 -

"Bela yağmur gibi gökten yağarsa Başını ona tutmaktır, adı aşk..." . . . 🪶❤️‍🔥 Kapak tasarım; @Publiisherr

*Sus Çizgisi basılmış bir eserdir.* . O kadar zıtlardı ki, biri kor iken diğeri serinleten bir içim su gibiydi. İşin aslı da buydu zaten. Denge zıtlık gerektirirdi. Yanarsan denge bozulur, yakarsan tek kalırsın. Onu olduğu gibi bırak, avuçlarına dolsun. Seyre dur, sustuğun zamanların acısını o çıkartır. ☯ Genç kız, ölen babasının hattını kapatsa dahi yazmaktan vazgeçecek gibi durmuyordu. Tek tik çifte döndüğünde kader çizgisi onun için bir kez daha kırıldı.

"Bu benim mahvolma hikayemdi ve tam şu an bunu anlamıştım. Hıçkıra hıçkıra ağladığım zeminde mahvolurken bu hayata mahvolmak, yok olmak için geldiğimi anlamıştım." İki ruh, geçmişten gelen yaralar, hayatın bir yerlerde bir araya getirdiği o iki beden. Kayıplar, savaşlar ve en derin yara izleri. Onlar birer geçmişteki yaralı ruhtu. Kapanan yaraları birbirlerini bulmalarının ardından yavaş yavaş açılmaya başlamıştı.

SİRİUS SERİSİ İLK KİTABIYLA ÇOK YAKINDA RAFLARDA! 🌟

Eğer onu ve kendimi tarif etmemi isteselerdi zıtlık derdim. O; büyülü bir denizin en dibindeki mercanlara ulaşırken ben, kumlar tenime tutunur diye kıyıda beklerdim. O; gece kulüplerinin neon ışıkları arasında dans ederken ben, elimde defterimle gezdiğim müze hakkında notlar tutardım. O; her şeyden memnun haliyle gülüşünü banknotlar gibi etrafa saçarken ben, şikayetçi halimle gülümsemeye kurusıkı atardım. Ve biz; bir araya geldiğimizde çıkan fırtınaya karşı koyamayacak kadar güçsüz, esen rüzgarların önce hangimizi yıkacağına yarışacak kadar güçlüydük. Ya o, ya ben; birimiz değişecektik ama hangimiz? 🪶 Pervasızca güldüğünde gergince ona baktım. "Üstündeki sanatçı kaprisini girerken portmantoya as," dedi gülüşü sürerken. "Diğer türlü anlaşamıyoruz..." Yayın Tarihi: 22.03.23

Tesadüf diye bir kavram yoktu benim için, sadece kader vardı. Yaşadığımız her şey kaderdendi. Herkes, kendi kaderinin başrol oyuncusuydu. Bizim için yazılan ne varsa onu oynuyorduk. Bu filmin sonunda ne olacağını bilmeden yaşıyorduk. Ben de kendi sonumun ne olacağını bilmeden yaşıyordum. Acılar, kederler, ölümler, doğumlar hepsi bizim içindi. Hayatımızdan çıkan herkesin, bizde bıraktığı acı bir tecrübe muhakkak vardı. Hayatımıza giren herkesten hayat için bir şeyler öğreniyorduk. Nefesin gidişi benim için en acı tecrübe olmuştu. Bu bebeğin gelişi bana ne öğretecekti merak ediyordum. Kabul etmiştim.. O bebeğe süt annelik yapmayı kabul etmiştim. O bebeği öyle çaresiz, babaannesini öyle mahçup bırakmaya gönlüm razı gelmemişti. Bu sütün bana verilmesinde ve hâlâ bende olmasında elbet bir sebep vardı. Bu sebep o bebekti. Bu süt onun hakkıydı. BEN MİHRİBAN.. BİTTİ DEDİĞİM YERDE YENİDEN HAYATA BAĞLANAN MİHRİBAN.. ANNE OLAMAYAN AMA YAŞAMA BAĞLANAN MİHRİBAN..

Beni duvara yaslarken kaçmamam için bacağını bacaklarımın arasına koyarak dizini sürttü. Yutkunarak ona baktım. Mavi gözleri avını bulmuş gibi bakarken "Neden ısrarla yapmanı istemediğim şeyleri yapıyorsun, güzel Leydim?" diye sordu. Bunu sorarken dizini hareket ettirmeyi ihmal etmemişti. İnlememek için dudaklarımı birbirine bastırdım. Dizinin orada olması beni zor duruma sokuyordu. Bakışlarımı kaçırıp bacağımı birbirine bastırmaya çalıştığımda sertçe çenemden kavrayarak kendisine çevirdi ve yumuşak dudaklarını hiçte nazik olmayacak şekilde dudaklarıma kaparken gözlerim kapanmıştı. Hırsla dudaklarımı emip ısırırken ona karşı çıkamıyordum. Belimdeki elini yavaş hareketlerle boğazıma çıkartıp sıktığında inledim. Ağzım aralanırken dilini dudağımın etrafında gezdirip başını benden uzaklaştırdı. Duracak mıydı? Gözlerimi aralayıp ona baktım. Kırmızıya dönen gözleri daha fazlasını ister gibi bakarken gülümsedi. "Neden durdun?" diye sorarken sesim yalvarır bir tonda çıkmıştı. Sorumla beraber baş parmağıyla dudağımı okşadı, ardından "Ne istediğini duymak istiyorum." diyip parmağını ağzımdan içeriye itti. NOT: KİTAPTA KURTADAM, BÜYÜCÜ, CADI VE DAHA FAZLASI YER ALMAKTADIR. BUNU BİLEREK OKUYUN.