Sıkıntıdan patlayıp beş numara birden sallayıp, salladığı numaraları bir gruba toplayan kızımızın macera dolu yolculuğunda onu ve yeni tanıştığı arkadaşlarını bu yolculukta nelerin bekleyeceğini okumak istiyorsan, gel hadi. Sen de gruba davetlisin... Genel Kurgu 2 {26'04'21} Aksiyon 1 {29'04'21} Gerilim 1 {01'05'21} Whatsapp 1 {13'05'21} Tutku 1 {02'05'21} Genç Kurgu 3 {02'05'21} Üniversite 1 {07'05'21} Dram 1 {12'05'21} Wattpad 1 {12'05'21} Kısa Hikaye 1 {12'05'21} Mizah 3 {13'05'21} Macera 2 {13'05'21} Text 1 {19'05'21} Komedi 1 {23'05'21} Dostluk 1 {26'05'21} İntikam 1 {10'07'22} Dostluk 1 {23'10'23}

Bir tutam, ego! Üç tutam, yakışıklılık! Azıcık akıllı, bayağı çapkın! Hiç olmayan terbiye, ve karşınızda Uraz Kandemir! Hayatı sadece bir gecede değişen, Bade Esenler. Bu hikaye zalim Şehrin, zalim Tozlarına gelsin. Başlangıç tarihi : 18.02.2020

22 yıl... Belki yolun yarısıydı belki de her şeyin başlangıcı... 22 sene önce verilen yanlış kararlar, yapılan hatalar, göz ardı edilen gerçekler... Karşınıza aldığınız kişi en fazla ne kadar ileriye gidebilir? Küçücük bir bebeğin hayatı ailesi hariç kimin umrundadır ki? -22 yaşında bir doktorun gerçek ailesine kavuşma hikayesi... . |02.05.21| -Her şey şahsıma aittir. Alıntı veya isim vermeden kullanılma durumunda gereği yapılacaktır.

"Kimsin?" dedim ona hitaben. "Ben, senim," dedi gülümseyerek. "Anlamadım?" "Ben, senim. Senin hayallerinim, umutlarınım, göz yaşlarınım. Ben senin içindeki o umut dolu küçük kız çocuğuyum. Beni unutma. Kendini unutma. Olur mu? Bizi unutursan sen, sen olmazsın. Çocukluğunu unutma. Geçmişini kabullen. Unutma; geçmiş, geleceğin ışığıdır. Onu kabullenmezsen, kendini unutursun. Kendini unutursan, hep eksik kalırsın," dedi ardından ben bir şey diyemeden gitti mavi çicekli, beyaz elbiseli kız çocuğu. * Umut yoktu. Sadece abisinin hayali vardı onun için. Yaşayıp, yaşamadığı belli olmayan abisinin hayali. Küçük yaşlarından beri yaralıydı ve bu ilk ailesinde başlamıştı. Geçmişi karanlıktı, yaralıydı. O geçmişinden ve çocukluğundan kaçıyordu. Fakat bir gün bir grup insan çıkageldi ve onlar aile oldu. Geçmiş tekrardan açıldı, ama bu sefer yalnız değildi, değildiler. Artık umut vardı, artık iyileşiyorlardı. Ta ki o ana dek. Söylenen yalanlar ve sırlar ortaya çıkana dek. Yine umut yoktu. Ama bir araya gelmeliydiler, ortak intikamlarını için bir araya gelmeliydiler. Eğer gelmezlerse, hepsinin çocukluğu tekrardan yerle bir olacaktı. Bunu kimse istemezdi. * Yayınlanan tarih: 20.04.2021 •Gerçek kurum ve kuruluşlarla ilgisi yoktur. Tamamıyla hayal ürünüdür. •Küfür, şiddet, uyuşturucu gibi (cinsellik hariç) yetişkin içerik bulunur. Yaşı küçük olanların ve kolay etkilenenlerin okumamasını rica ediyorum. Okuyanlar için ise, sorumluluk kabul etmiyorum. #2 hiçlik - 21.4.21 #6 sokak - 18.07.21 #16 tumblr - 19.8.21 #6 hayal kırıklığı - 27.5.21 #19 geçmiş - 1.6.21

Toprağın kokusunu ciğerlerime çektim. Ait olduğum yerden çok uzaktaydım, bu ev bana ait değildi. Yerine oturmayan bazı şeyler vardı. Ben Suçlu değilim, onlar Suçlu. Bu hayatı yaşamam benim Suçum değil. Bu hayata katlanmamda benim Suçum değil. Suç, Suçlu olan kişinindir. "Sen gelmesen de ben beklerim. Ne olacak sanki cebimden mi gidiyor, canımdan gidiyor." Böyle olmamalıydı. Biz, böyle bitmemeliydik.