ADIM ATTIĞI YERİ İNLETEN BİR MAFYA🦂 ÜNLÜ VE BAŞARILI GÜZEL BİR AVUKAT🐞 BU İKİLİNİN HİKAYESİNE KATIL... KİTAPLARIM İLE İLGİLİ SPOİ VS ŞEYLER BU HESAPTA PAYLAŞILIYOR... 👇🏻 Instagram= yazargunes20 TAMAMLANDI🔮📝✅ TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. İZİNSİZ (Ç)ALMA SÖZ KONUSU OLURSA İŞLEM BAŞLATILACAKTIR BÜTÜN KİTAPLARIM İÇİN AYNI İŞLEM YAPILACAKTIR!...

"İkimizde biliyoruz ki, er ya da geç benimle evleneceksin. Ve bu zorunluluktan olmayacak!" "Başlangıç: 12 HAZİRAN 2016 Bitiş: 18 EKİM 2019" © Ağa adıyla yayımlanmış ilk ve tek hikayedir! ™©Tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka amaçlar için kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basılamaz ve başka ortamlarda paylaşılamaz. KANLI BAŞLANGIÇLAR SERİSİ 2 (KİTAPLAR BİRBİRİNDEN BAĞIMSIZDIR! DİĞER KİTAPLARI OKUMANIZ GEREKMEMEKTEDİR!)

Şakadan zerre anlamayan birine okkalı bir şaka yaparsanız elde edeceğiniz şey yüklü bir para ve birkaç bin fazla tıklanma olmaz. En azından benim öyle olmadı. Yayınlanma tarihi: 14.06.2019

Tamamlandı Aşkın Erdem! Annesinin enerjisini, halasının flörtöz tavırlarını gen edinmiş bir liseli! Babam halletsin demek yerine olaya 'Sa' diye giren biri. Heijan dinleyerek Adidas takımıyla karşınıza çıkarsa her an dolandırılabilirsiniz. Tatlı tulumuyla, kucağında kendisiyle karşınıza çıkarsa ondan kaçmayın. Tamamen zararsızdır. O bir uzaylı! Bir yandan da kardeşi için en iyisini isteyen bir abi. Kardeşinin bütün belalardan uzak kalması için en iyisini yapan bir abi! Kardeşini okula yerleştirmek için geldiği okulda yüzüne yediği çanta hayatını değiştirmişti. Mimar Kuzey Özyuğ! #Aksiyon 1 #Mizah 1 #romantik 1 #gençkızedebiyatı 1 #aksiyon 1 #aşk 3 #klasikler 1 #bilim1

17.YAŞIMA HİTABEN, İnsanlara güvenini kaybetmiş, delirmemek için çabalayan, hayata tutunmaya çalışan genç kız adına... ... ⚠️Kimse kitap içinde ahlak bekçiliği yapmasın, senin tarzın değilse okumayabilirsin. ⚠️Okuyabilmen için felsefe ne demek bilmen gerek, insan psikolojisini anlamayı sadece empati sanmaman lazım. ⚠ +18 psikoloji ve Cinsellik içermektedir. Mafya kitabı değildir. ⚠️Kitabın konusu ideal aşk değildir. Süreç içerisinde etkileşim söz konusu olacaktır sadece. 🍷 Uçurum kenarındaki o evde başlamıştı herşey. Annesi, Türk bir adamla evlenen Alexsandra Reha Evans, annesinin ölümünden sonra büyük bir zihin karmaşasına girer. Zamanla, yaşadığı hayata isyan eden bir sese sahiplik eder zihni. Şeytan! Zihninin derinliklerinden ona fısıldıyordur. Yaşam ve ölüm arasında, kendine bir yol belirlemeye çalışan genç kadın, yıllar sonra kendini bir adamın kollarındaki huzurda bulur. Fakat, o huzur tehlikedir! Kendine aşık bir kadın, başkasına ne kadar ihtiyaç duyabilir? Tutkusu kendine, aşkı kendine, şehveti kendine olan, kendine hayran bir kadın, başkasının bedenine dokunmasına izin verir mi? Peki ya, şeytanla yaptığı iş birliği bir gün ortaya çıkarsa? ... "Ben şeytanın kölesiydim, sense şeytanın tutkusuna köleydin!" 22/08/2020 => BAŞLANGIÇ 03/11/2021= FİNAL.

"TAMAMLANDI" ~ "Çok sakarsın Nisa Sağlam." Kaşlarım çatılmıştı. Alakasını anlayamamıştım. "Şu yüreğime nasıl düştün,aklım almıyor." ~ Sıradan bir dadı olarak girdiği evin içinde hissettiği sevgi duygusu Nisa'ya bambaşka kavramları tanıtır. En önemlileri; aşk ve aile... Kerem Arslan,Nisa'ya yüreğini teslim ederken bir de küçük Melek'imiz vardır. Annesiz yaşamını sürdüren Melek'in hayatı,Nisa'nın gelmesiyle adeta renklenir. ~ •Kitap romantizm kategorisinde yazılmıştır ancak aslen romantik-komedi kategorisine uygun bir kitaptır. •Büyük veya küçük,her şeyden ilham alınarak yazılmış olabilir ancak önceden var olan bir ânı direkt buraya aktarmak gibi bir şey söz konusu değildir.

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

Arkamı döndüğümde görmeyi umduğum son kişi orada duruyordu. Dağınık saçları, beni her gören kişide olan şaşkınlık ve bir çift siyah göz. Bütün beklediğim bu değil miydi? Koşup kollarına atılmam gerekiyordu. Tabii gerçek olsaydı. Brad bana doğru iki adım attı. Artık karşımda duruyordu. Adımı yineledi. Sabit siyah gözlerini benden bir an bile ayırmadan bakıyordu. Başımı iki yana salladım. Değildi. O değildi. Artık ona bakmak dayanılmaz bir hal alıyordu. Elini yanağıma koyarak parmağını yüzümde dolaştırdı. Dokunuşuyla gözlerimi kapattım. Gözyaşlarım yanaklarımdan süzülmeye başladı. Şefkat, özlem ve çaresizlik kalbime doldu ve boğucu bir çaresizlik hissettim. Ben ona bakınca, gözleri biraz irileşti, ama ifadesi ve duruşu değişmemişti. ''Gerçeksin.''

Oda çoktan dumanla kaplanmış görüşümü engelliyordu. Ciğerlerime hava çekmek için öksürüp hırlarken bir yandan da odadaki rafların arasında koşar adımlarla ilerleyip Brad'i arıyordum. Sonunda onu duvar boyunca uzanan dolabın dibine tünemiş bir şekilde buldum. Yanına eğilerek onu sarsmaya başladım ama kıpırdamıyordu bile. Canlı olduğunun tek belirtisi nefes alırken inip kalkan omuzlarıydı. "Brad!" Burada biraz daha kalırsam yanına da ben yığılacaktım. Kafamdaki bütün soruları bir kenara ittim, elimi çabuk tutmalıydım. Onu doğrultarak yüzüne vurmaya başladım. Uyanmalıydı. Tanımıyor olsam da onu burada bırakmazdım. Tüm vücudum yanıyor, durmaksızın öksürüyordum. Bilincimi kaybetmeden önce gördüğüm son şey Brad'in bağırarak burada ne aradığımı sormasıydı.