Pierwsza część dylogii „Ride" Szybka i niebezpieczna jazda kręciła młodą Kylie. Lubiła siadać za kierownicę i zapominać o problemach. Dziewczyna postanawia pojawić się na nielegalnych wyścigach samochodowych. I to był jej duży błąd. Przynajmniej tak myślała na początku. Spotyka tam króla toru - Solana. I właśnie to imię okaże się jej przekleństwem, grzechem lub nawet i zbawieniem. Chłopak pokazuje jej świat o którym nie miała pojęcia, a jak już nawet miała to nie doświadczyła tego na własnej skórze. Przynajmniej on tak myślał. „Co jeśli to on okazał się moim zbawieniem?"

Jest to historia dwóch młodych ludzi z pasją do jazdy na motocyklach. Yasmin, dziewczyna, która szuka ucieczki od problemów. Chce dać upust emocjom, które spotykają ją w domu. Asher, chłopak, który stracił każdą bliską mu osobę. Jedyne co mu pozostało to motocykl. Oboje chcą zakończyć swoje życie... aż do dnia pewnego wyścigu. Lecz czy cokolwiek jest w stanie uleczyć ich dusze i załatać stare rany? ♥︎♥︎♥︎ 𖤐 ּ ֗ ִ ּ ۪ ⊹ Start : 21.03.2023 𖤐 ּ ֗ ִ ּ ۪ ⊹ 𖤐 Z góry przepraszam za wszystkie błędy! 𖤐 Proszę nie zwracajcie uwagi jeśli niektóre rzeczy będą podobne do innych książek. Dopiero zaczynam pisać i nie mam jeszcze tak dużej wprawy.

Wydawnictwo Amare. Premiera: 14.06.2023 Trylogia Universe; część pierwsza. © Jedersafe, 2021/2022.

Addie wydaje się mieć wszystko, czego można pragnąć - idealnych przyjaciół, wymarzonego chłopaka, doskonałą figurę i życie pełne luksusów. Bogaci rodzice, ogromny dom, świetne wyniki w szkole - przyszłość wydaje się dla niej pewna i bezproblemowa. Jednak pod maską perfekcyjnej dziewczyny kryje się zagubiona nastolatka, która nie potrafi poradzić sobie z ciężarem oczekiwań. Wszystko zmienia się, gdy w jej życiu pojawia się Nickodem Hollow - chłopak, który na pierwszy rzut oka wydaje się chłodny i obojętny, staje się jedyną osobą, która naprawdę ją rozumie. Czy Adelaide i Nickodemowi uda się zakopać demony przeszłości, czy to one pogrzebią ich samych? Tego dowiecie się w tym opowiadaniu... Zapraszam, M

Raine ma nadopiekuńczego i bardzo bogatego ojca. Nadopiekuńczego do tego stopnia, że dziewczyna zamiast chodzić do zwykłej szkoły, ma prywatne lekcje w domu z najlepszymi nauczycielami z kraju i ze świata. Ojciec oraz macocha dziewczyny chcą ją "chronić" przed otaczającym ją złem i nie pozwalają korzystać jej z internetu, telewizora czy komórki do innych celów niż naukowe. Izolują ją od społeczeństwa na tyle skutecznie, że dziewczyna nie ma bladego pojęcia jak wygląda życie normalnej nastolatki. Jedyną "normalną" osobą z którą czasami udaje jej się porozmawiać jest chamski i sarkastyczny Harry, zajmujący się naprawianiem licznych samochodów ojca Raine. Wszystko zmienia się w dniu w którym dziewczyna dostaje list od swojej ukochanej, chorej na paskudny nowotwór matki, która po rozwodzie z ojcem Raine zamieszkuje w Los Angeles. Raine z pomocą Harry'ego postanawia wyjechać do swojej matki, nie zwracając uwagi na konsekwencje.

Mówi się, że konflikty między ludźmi są spowodowane zbyt wielką różnicą między sobą. Ale to nie prawda. Konflikty pojawiają się, gdy dwie osoby są zbyt podobne do siebie, bo wtedy dopiero dostrzegamy jak bardzo denerwujący jesteśmy. Ludzie są denerwujący, i zrozumiałam to, gdy on się pojawił w moim życiu przez jedną przeprowadzkę, która zmieniła moje życie. Wszystko się zmieniło, ale nie ty, ja i nasza szczera nienawiść do siebie mimo tego, że pochłonęliśmy siebie nawzajem jak sny śpiącą osobę. Prawdziwy Koszmar z ulicy Wiązów.

Michael White właśnie zmierza w moją stronę i wydaje się być wkurwiony. Całkiem mnie to bawi. Podchodzi bardzo blisko, staje naprzeciw mnie i patrzy mi prosto w oczy. Poprawia taktownie brązowe włosy i mówi: porozmawiamy. Bierze mnie za rękę i ciągnie za róg budynku. Nie stawiam oporu. Nie dam mu takiej satysfakcji. Od razu za rogiem dociska mnie do ściany i szepcze do ucha: pojebało cię dziewczynko? Obstawiam, że zależało mu na tym, żeby brzmieć groźnie. Nie jestem chyba jednak typem osoby, którą łatwo wystraszyć. Spoglądam mu w oczy i mówię: - Dokładnie. - uśmiechając się przy tym sarkastycznie. Brązowe oczy chłopaka stają się nagle praktycznie czarne. Kładzie rękę na mojej tali, przyciąga jeszcze bliżej siebie, nachyla się do mojego ucha i szepcze: Jeszcze się przekonasz kim jestem.

-Czy ty ze mną flirtujesz? -Od jakichś dwóch miesięcy, ale dzięki że zauważyłaś.