"Gitmek isteyene kal dediğin gün, kendi gidişine hazırlık yaptığın gündür."

Gecenin içine karışan uğultunun sebebi bir rahmin içinden akan kan mıydı yoksa akan kanın arasından kopan bebeğin çığlıkları mıydı? İnsan doğduğu an günahkar sayılabilir miydi? O gece kaderini yazan tanrı bir karar verdi. O gece yazılan kader, geçmişinden farklıydı. Yeniden doğdu. Bu kez başka bir bedenin içindeydi ama ruhu hâlâ aynıydı. Biliyordu ki bazı insanlar alacağı intikamlar için yaşardı. Şimdi alacağı intikamlar onu geçmiş ve gelecek hayatıyla alakalı sarsıcı bir gerçeğin ortasına attığında, geri dönüşü olmayacaktı. Yeniden doğmuş olsa da, bir kez daha ölecekti. Oysa bu kez ölmeden önce öldürecek, geçmişi sineye çekmeyi bırakacaktı. Geçmiş hiçbir zaman geçmeyecek, canını yakan herkes alevler içinde yanacaktı.

Damarlarında bir soy dolusu cesedin kanı dolaşıyordu. O gece ay, gökyüzünde karanlıktaydı; bu görüntü göz çukurlarının içine gömülmüş siyah gözlerini hatırlatıyordu. Şehirde dolaşan bir katilin hayatının sınırlarına indirmeye başladığı darbe, keşfetmeye başladığı güçlerinin daha da ortaya çıkmasına neden olacaktı. O bir Karga Sarmaşığı'ydı. Ve henüz dünyada hiç uyanışa geçmemiş bir türün ilk savaşçısıydı. Varta'nın Kızıl Yakası'nın kraliçesi uyanıyor. İÇİNDE BİR SEN'in evreninden... HAFIZA