(Yoğun yetişkin içerikli sahneler barındırır. Bunu göz önünde bulundurarak okumaya başlayın lütfen.) Güz, babasının kanlı dünyasını bir oyun parkı sanıyordu. Kurallar onun için değil, başkaları içindi. Ancak babasının sabrı tükenmişti ve Güz'ün dünyasına tek bir kural koydu: Araf. Araf, soğuk bir gölge gibi Güz'ün peşindeyken, aralarındaki duvarlar arzunun sıcaklığıyla erimeye başladı. Ama bu gizli aşkın bir bedeli vardı: Bir bebek. Mafya Kızı/Koruma/Gizli İlişki/Beklenmedik Hamilelik Kapak: @Aysima29

"İnsanlar sana neden Ormancı diyor?" diye sordu. Korkusunu saklamaya çalışsa da sesi titremişti. Adam ona değil, karanlığın içinde yükselen ağaçlara baktı. Sanki cevabı dalların arasında bir yerde asılıydı. "Belki ağaçları iyi tanıdığımdandır," dedi sakince. Sonra gözlerini ona çevirdi. "Belki de öldürdüğüm insanları hangi ağacın köklerine gömmem gerektiğini bildiğimden." Kızın soluğu kesildi. "Kaç kişiyi gömdün?" Adamın dudaklarında, gülümsemeye benzemeyen karanlık bir kıvrım oluştu. "Orman sayı tutmaz." Bir adım yaklaşarak sesini alçalttı. "Yalnızca kendisine verilenleri saklar."

Konliva Hapishanesi'nde mahkûm olan Kyren, hapishaneye doktorluk için gelen Nariya ile dünyası alt üst olur. Onunla iletişim ve temasta bulunmak için kavga çıkarır, kendini yaralar fakat Nariya'yı isteyen tek kişi o değildi.

Melina Aydemir Egemen Kılıçla çocukluk arkadaşıdır. Ancak Egemen Melinanın yanında durdukça ona karşı karanlık hisler beslemeye başlar. Bu büyüdüğünde daha da yakıcı bir boyut alır ve Melinayı kendine esir eder. 🌷 Bu bir Dark Romance Kitabıdır!

Talya, yirmi bir yaşında hayatını kaybettiğini sanıyordu. Ta ki gözlerini yeniden açana kadar. Artık küçük bir bebeğin bedenindeydi, fakat zihni hâlâ geçmiş hayatının anılarıyla doluydu. Konuşamıyor, yürüyemiyor, hatta kendi başına oturamıyordu. Ancak Talya bir şeyi çok iyi biliyordu: Bu onun ikinci hayatıydı. Ve bu kez kaderini başkalarının yazmasına izin vermeyecekti. S*kardı öyle işe ulan!

Bilmediğim bir evrende gözlerimi açtığımda yaralı, aç ve dehşete düşmüş bir haldeydim ama tek sorun kesinlikle bu değildi. Cehennemden çıkmış gibi görünen birbirinden farklı yedi adam tarafından göz hapsine alınmıştım. Hepsi sanki ne olduğumu anlamaya çalışıyormuş gibi yattığım yatağın başına dikilmiş ve büyük bir dikkatle beni incelemişti. İyilerin sizi öldürmek için canla başla mücadele ettiği, kötülerin ise sizi ne pahasına olursa olsun koruduğu bir evren... kulağa tuhaf geliyordu değil mi? Gazap. Morvath krallığında ona bu isimle sesleniyorlardı. Düşmanlarının üstüne bir gazap gibi çöküyor, en acımasız yöntemlerle onlardan kurtuluyordu. Karanlığın Komutanı Alastair Aderith. O ve onun komuta takımındaki birbirinden farklı yedi kötü adam beni hayatta tutmak için herkesi gözden çıkarmaya hazırlardı. Buna alışabilirdim... yani sanırım. Ben Aria Arven Göksel. Ve düştüğüm bu dünyada artık iyi biri değilim. "Gazabın yaralı kalbi... çok mu incittiler seni?" KİTAP YASAL OLARAK KORUMA ALTINDADIR. KURGUSUNUN, ADININ VEYA HERHANGİ BİR SAHNESİNİN ÇALINMASI DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

İhanetin açtığı yaralar, yasak bir bağlılığı susturabilir mi? Sena, Alkan'ın kalbini kırdı. Affedilmek imkânsız görünüyor. Ama kalbin bildiği tek şey var: Ondan vazgeçmek mümkün değil. Alkan, öfkeyle yanan gözlerinde hâlâ onu tutuyor. Bağ, ihanetin bile silemediği kadar güçlü. Fakat sürüde dengeler değişirken, her karar daha büyük bedelleri beraberinde getiriyor. Ve geçmişin karanlığından yükselen sırlar... Onları ayırmak için mi açığa çıkacak, yoksa birbirlerine daha da bağlamak için mi? Bu, aşk ile ihanetin, sadakat ile gücün sınandığı bir yolculuk. Ve hiçbir sır, kalbin seçtiği kaderi sonsuza dek susturamaz...

Bir video platformunda yayıncı olmanın hayatımı bu kadar değiştireceğini düşünmemiştim. Bir kararla hayatım tepetaklak olmuştu. Benliğimden hiç bu kadar kopmamış ve özgürlük hiç bu kadar değerli olmamıştı. Bir kar küresine hapsedilmiş gibiydim. Küçük bir kulübe, bembeyaz bir örtü, ben ve kurt... Etrafımızı çevreleyen, görünmez bir fanus ve yıkmak için vakit kollayan zihnim. ◎ Sena, günümüzün çağına ayak uyduran ve sosyal platform üzerinden video çekerek para kazanan insanlardan biriydi. Artık mesleği haline gelmiş bu işi için farklı içerikler üretirken, tüm hayatının değişeceğinden habersizdi. Takipçilerine söz verdiği gibi tek yapması gereken, bir ay boyunca Bursa'nın ıssız dağlarında teknolojik alet olmadan günlerini geçirmekti. Eğer oraya hapsedildiğinin farkına varsaydı, o ilk adımı asla atmazdı. Etrafında açıklanamayan olaylara şahit olmaya başladığında, nasıl bir çılgınlığın içine düştüğüne akıl sır erdirememişti. Burada tam olarak neler oluyordu? ◎ "Bir çok inanış vardı... Güneyde güçlü bir büyücünün lanetlediği soy olarak anılıyor, kuzey de yeryüzüne inen şeytanın tohumları olduğuna inanılıyor, batıdaysa tanrının kitabında bahsedilen yedi varlıktan biri olduğuna..." Bana göreyse bu bir lanetti. Benim lanetim.

Öfkenin elleri boğazımı sıkarken son kez kokunu almak istedim. Bize ne oldu bilmek istedim. Ölen kişinin ben olmadığıma inanmak istedim. Sen ise bir mezarın başında ağlıyordun. Askersin sen, akmamalı gözünden yaş. Ölüyüm ben, atmamalı bir daha bu kalp. Derince kokunu içime çektim. "Hepsi bir rüya olsun isterdim." Mırıldanmalarım yüzünden yerinde kıpraşak yavaşça gözlerini açmıştı. Bir yabancıya bakar gibi bakıyordu bana. O kadar soğuk, o kadar uzak. Uykulu bir şekilde "Uyumadın mı sen daha?" diye sordu. "Uzun süre önce uyandım." Uykulu gözlerle baktın bana, kötü bir rüya gördüm o zaman. - Bu kurgu gerçek kişi ve olaylarla ilgili değildir! Herhangi bir benzerlik, çalıntı durumunda hukuksal işlemler yapılacaktır. Başlama tarihi: 27/11/2022 Keyifli Okumalar ♡

Masanın başında oturan İhtiyar adam, arkasına dikilmiş olan ajana elindeki kağıtları göstererek "o henüz çok genç."dedi. İkisi düşünceli bir şekilde evraklara bakarken "yaşımla ilgili bir problem mi var?"dedim usulca gülümseyerek. "Çok gençsin!"dedi oturan şahıs. Sesinde bir sitem. Kopkoyu bir siyah ve projeksiyondan yansıyan mavinin ele geçirdiği odada üç kişiydik. "Genç olmak güzeldir."dedim ufak bir gülümsemeyle. Ayakta duran adamın canı sıkılmış olacak ki kaşları çatılmış bir şekilde bana bakıyordu. Onun tam aksine yaşlı herif gülerek "yine de bu buraya yerleşmen için bir engel değil."dedi. Adam bunak olduğundan mıdır yoksa gerçekten de anlamak istemediğinden midir bilemiyorum ama yüzümdeki sahte gülümsemeyi pas geçecek kadar iyimserdi. Hayret verici! ............................................................................ Hikaye tamamen bana aittir, kopyalanması veya çalınması durumunda gerekli işlemlere başvurulacaktır!