|Bu kitap yetişkin okurlara yönelik +18 sahneler içermektedir.| Keyifle "Nihayet tanışabildik..." dedi. Eğer beni tutmuyor olsaydı titreyen dizlerim yüzünden yere düşebilirdim. Kahretsin, Ecsad maskesi takıyordu! Kim olduğuna dair bariz düşüncemin yanlış olması için her şeyimi verirdim. Ama onun kim olduğunu biliyordum. Hissettiğim korku ruhumun üçüncü bir kişi olarak olayı izler pozisyon alacağı kadar ağır gelmişti. Kendimin farkında değildim, boşlukta yüzüyordum. Yutkunarak boğazımdaki düğümü itmeyi denedim fakat manasızdı. "Kimsin sen? Benden ne istiyorsun?" Kaygı içinde kısılan sesim yüzünden beni duyamaması mümkündü. Ama duydu. "İsmim Xhadriel. Beni tanıyor musun?" Ecsad'ın kurucusu, gelmiş geçmiş en tehlikeli hacker topluluğunun lideri Xhadriel... Hiç tanımamış olmayı dilerdim. Halbuki benimle birlikte bütün ülke onu tanıyordu. Bense onun hakkında bütün ülkenin bilmediği bir gerçeği biliyordum; benim peşimde olduğunu. Onu tanıdığımın, hatta peşimde olduğunu bildiğimin farkındaydı. Kendi ağzımla onaylamamı istiyordu. 'Beni bekliyordun, bende geldim' der gibiydi.

Yaşadığı sorunlara dayanamayıp, yaşadığı kasabadaki uçurumdan aşağı göle atlayarak intihar eden Lily; gözlerini açtığında kendini bambaşka bir zamanda bulur. Binlerce yıl öncesine, taş devrine gitmiştir. Burada zor koşullarda hayatta kalmaya çalışırken, o zamana ait bir adam onu fark eder. Ve dişisi yapmak ister. ● Kurgu tamamıyla şahsıma aittir. ● Hikaye tamamen kurgudur, bilimsel veriler yoktur. ● Fazlaca yetişkin içerik, şiddet, olumsuz davranış vardır. ● Hassas okuyucular okumasın. ● Reklam ve küfür yasak.

​Geçmişin tozlu sayfalarında bir aşk mı filizleniyor, yoksa bir canavar mı uyanıyor? 21. ​yüzyılın kaotik ama güvenli dünyasında yaşayan Açelya, kendini bir anda 17. yüzyıl Osmanlı Sarayı'nın kanlı entrikaları arasında bulduğunda, elinde sadece modern zekası ve geleceğin bilgisi vardır. ​Açelya, suikast ile öldürülen Şehzade Laçin'i korumaya çalışırken, aslında çok daha büyük bir kumar oynamaktadır. ​Kaderi değiştirebilir misiniz, yoksa ona sadece hizmet mi edersiniz? ​Aşk; dilleri, yüzyılları ve idealleri birleştirecek kadar güçlü müdür? ​Adalet; bir şehzadeyi kurtarmak için tarihi yakmayı göze almak mıdır? ​"Gitme... Hangi zamandan geldiysen gel, hangi kadere aitsen ait ol... Sakın benden gitme Açelya." -tamamlandı-

"Bunu hissediyor musun?" Göğsünü göğsüme bastırdı. "Bu sinir değil. Bu arzunun sabırsız hali." Nefes almakta zorlanırken parmaklarını boynuma götürdü. Baskısı tam bir tehdit, ama aynı anda akıl almaz bir yakınlıktı. "Seninle ilgili beni en çok çıldırtan şey ne biliyor musun?" Başını hassas tenime eğdi. Dudakları derimin birkaç milim üzerinde dokunmadan dolaştı. Ruhumu titreten o sessiz an, savunmasız ve her şeye açık olduğum o an.. işte benden istediği buydu. "Bana karşı koyduğunu sanman," Dudaklarının sıcak nefesi kulağımın altına vurdu, "ama vücudunun çoktan teslim olmuş olması." Güçsüzleşen nefesimi tutunca alaycı ve tehlikeli bir gülüş çıkardı. "Kaçmak istiyorsan tekrar dene." dedi fısıldayarak. "Elim seni yine yakalayacak. Ve her yakalayışım, bir öncekinden daha sert olacak." Elini çenemden çekip boynuma, oradan da belime doğru kaydırdı ve bedenimi tamamen kendine yasladı. Onu tüm kalın hatlarıyla hissediyordum. Karnıma değen ereksiyonu kan basıncımı yükseltiyordu. "Son bir şans."Dudakları dudağıma değecek kadar yakın, yakacak kadar sıcaktı. Yakmasını istiyordum aynı zamanda arkama bakmadan kaçmak. Bir daha yüzünü görmeyeceğim ama varlığını hissedeceğim bir yerlerde saklanmalıydım. "Şimdi kaçmak istiyorsan söyle. Çünkü söylemezsen," Damien'ın sesi karanlığın derinliğini taşıyordu, "geri dönüşün olmayacak, zvezdochka. " İÇERİK UYARISI Bu kitapta sevgi sağlıklı değildir. Takıntı, güç dengesi, psikolojik baskı, karanlık ilişkiler, obsesif davranışlar, manipülasyon, travma, tehditkâr sahneler, şiddet ve karanlık arzular içerir. Bazı karakterler ahlaki sınırların dışındadır. Bazı sahneler rahatsız edici olabilir. Hassas okuyucular için uygun olmayabilir.

Bazı sırlar vardır. Öğrenildiği anda insanı değiştirir. Ve bazı yaşanmışlıklar vardır. Akıl unutsa da yürek hiç durmadan hatırlatır. Aypare Ulusoy, ona ait olmayan bir dünyanın içinde boğulduğunda, yüreğine saplanan o sızıyla gerçekleri bulmaya çalışıyordu. Fakat her gerçek, onu benliğinden bir adım daha uzaklaştırıyordu. Gördüğü rüyalar artık rüya değildi. Duyduğu fısıltılar, dudaklarından dökülemeyecek kadar karanlıktı. Bir boşluğun hissizliğinde debelenirken, yalanların içinde rast geldiği tek bir doğruya tutundu: Alas Sipahi. Ateşe hükmeden ama yüreğine söz geçiremeyen o duygusuz hükümran... Yenilmez denilen o kalbin, tek bir ışık uğruna diz çökmesiyle tüm dengeler altüst olmuş; düzene çizilen sınırlar çoktan silinmişti. İntikam ve öfke aşkla harmanlandığında bu bir sonun değil, başlangıcın kehanetiydi. Yüzyıllardır saklı bu kehanet, kana bulanmış eller arasında fısıltı gibi yayılırken, kapana hapsolan gölgeler tek bir şeyi mırıldanacaktı: Kalp unutmazdı. Ve aşk alevlendiğinde, bazı ruhlar kül olmadan kavuşamazdı. ....

"Ben sana kibar cümleler kuramam Lalin. Ben sana taparım,ben senin için adam vururum,ben seni omuzlar o ormandan çıkartırım...Ama konuşmayı bekleme benden. Benim lisansım bu." Bir tarafta motor yağı ve ter kokan bir geçmiş, diğer tarafta parfüm ve ihanet kokan bir gelecek. Kârun için Lalin, altı yıl önce dükkanının kapısından çıkan o son umuttu. Kârun Şahkaran; ruhu alevlerle mühürlenmiş, merhameti bir yangında bırakmış, soğuk ve kusursuz bir canavar. O, yıkmak için yaratılmıştı; ta ki kurbanı olarak seçtiği kadının, aslında tek ibadeti olacağını anlayana kadar. Diğer tarafta Lalin Sırmahan. İsmi gibi parlayan, naif ama bir o kadar da ateşe yakın. Kârun'un nefret ettiği bir soyadının tek varisi, ama aynı zamanda onun karanlığındaki tek ışık. Kârun, Lalin'e bakarken sadece bir kadını görmüyordu; o, diz çöküp tapınacağı bir ilahı, her hücresine hükmedeceği bir mülkü ve geçmişinden gelen o sızlayan yaranın tek ilacını görüyordu. Bu, sıradan bir aşk hikayesi değil; günahın ve tutkunun, nefretin ve sadakatin en karanlık tonuyla yazılmış bir devrin kapanışıdır. Bu, sadece bir aşk hikayesi değil; bir adamın kadınına duyduğu hastalıklı bir tapınma, bir kadının ise karanlıkta bulduğu tehlikeli bir yuva.

Kader ağlarını örmeye başladıktan sonra ne yaparsanız yapın sonucu değiştiremezdiniz. Lavin'in ağlarını doğduğu andan itibaren büyük bir özen ile ören kader, onu ilk defa bu kadar çok zorlayacaktı. 🌪🕯 Lavin'in ulaşmak istediği son doğrultusunda yapmaktan kaçınmayacağı hiçbir şey yoktur. Amacına ulaşmak için canından vaz geçmek bile güzel gelir ona. Fakat unuttuğu bir şeyler vardır. Karşısındaki düşmanın fazlasıyla güçlü olması yetmiyormuş gibi ona bir de rakip eklenmiştir. Rakibinin de Lavin'den pek farkı yoktur. Amacına ulaşabilmek için ilk önce kendinden başlayabilir. Burada kader devreye girer. Çünkü unuttukları şey şudur: Zıt kutuplar birbirlerini hep çekerler. 🌪🕯 "Sen kanunlara fısıldarsın, avukat. Ben o kanunları baştan yazar, gerekirse yok ederim." 🌪🕯

KAPAK TASARIMI🗝Sehrialem ÇARESİZLİK On harf tek kelime. Ne olursa insan kendisini çaresiz hissederki? Yada ne için elindeki tek seçeneğe sım sıkı tutunmak zorunda kalır . Dört yıl önce babanızı elim bir kazada kaybettiğinizi düşünün. O güne kadar yokluk ne bilmezken birden elinizden kayıp giden servetin ardından küçücük izbe bir mahallede kala kalsanız ne yapardınız. Annenizin büyük bir aşk ile bağlı olduğu adamı kaybetmesinin ardından fenalaşarak hastahaneye kaldırıldığını düşünün. O hastahane kapısında doktordan gelecek güzel pvp P Önünüzde tek bir seçenek var. Ya annenizin gün be gün gözünüzün önünde ölümünü seyredeceksiniz yada düştüğünüzde kaldıran adamın karısı olup ona sığınacaksınız. Zorunlulukla evlendiği bir adamı sever mi bir kadın? Herkezin aksine kendisine gösterdiği merhamete tutunmak istemez mi bir kadın? Hele o adamın bebeğini karnında taşımak durumunda kaldıysa. Zorunluluklardan doğan bir aşk masalı. Pek yakında sizlerle.. EMİRHAN❤EFSUN SANCAKTAR

-ÖZGÜRKEN BİLE ÖZGÜR DEĞİLDİK ° "Onu bulduğumda," sert bir nefes alıp verdim, anlık göğsümde baskılı bir ağrı hissettim, kısa zamanda geçti. "Kalbini sökeceğim" °°°°° "Kalbimi sökecekmiş," dedi kendi içinden, "Sanki sökmemiş gibi"

Genc kız arkasına bakmadan kaçmaya çalışıyordu biliyordu genç kız yakalanırsa herşey biterdi arkasında ona durması için bağıran adamları duysada yoluna devam etti -lütfen durun artık Diye bağıran adamı hiçe sayarak biraz daha hızlandı ama gitiği yolda önüne çıkan arabayla durmak zorunda kaldı genc kız durup bakmaya fırsatı yoktu ama gördüğü arbayı hemen tanıdı genç kız ve durmadan ormanlık alana doğru koşmaya başladı biliyordu azraili arkasında bir nefes uzaklığında kaçamıyacağını bildiği halde koşmaya devam etti -dur lan dur Diye bağıran boriton sesi duyunca tüyleri diken diken oldu genç kızın kesilen nefeslerini koşmaktan ağrıyan baçaklarına rağmen koşmaya devam etmek istedi genç kız ama yolun sonuna gelmişti çünkü olduğu yer bir uçurumdu ve aşağısında temiz oldugu beli olan berak bir deniz vardı korkarakta olsa durdu ama biliyordu kurtuluş yoktu ya arkasındaki azrailine boyun eğecek yada o uçurumda dibi görecek durdu genç kız ve kendine düşünmek için zaman verdi - Çok yoruyorsun beni yavrum hadi gel buraya Arkasından gelen sese dönmek istemesede yavaş yavaş döndü genç adama gördüğü yüze bakmak gelmiyordu içinden ama son bir kes görmek istedi keybetmişliği biliyordu genç kız ama adam bilmiyordu ama öğretecekti genç kız ona da -durmayacaksın değil mi Diye seslendi genç kız yorulmuş ve tükenmiş sesiyle -durmak yok yavrum durmayacağım ta ki sende kabul edene kadar bilirsin kaybetmem ben Genc kız biliyordu o kaybetmezdi ama kaybedecekti bu defa genç adamın gözlerine baka baka geriye doğru iki adım attı -Sakın tek adım atma dur ve bana doğru gel Genç kız tebesüm etti bu adam gözüne bakınca bile bilebilirdi aklından gecenleri ve yapacağını ne yani şimdi bilmiyormu burdan sonra durmak yoktu Tebesüm etti genç kız ve bir adım daha gitti biliyordu bu son adımdı sonrası yoktu -Durrrrrr