Bütün günahların cezası, belki de hep en masumlardan çıkarılıyordu. Belki de bu dünya da en büyük ceza masum olmaktı. Ya da en büyük hata bu kadar günahın içerisinde temiz kalabileceğine inanmaktı. Peki ya korkular, korkuları yenmek için üstüne mi gitmeli ya da tam tersi kaçabildiğimiz kadar kaçmalı mıyız? Peki ya korkular biz kaçtıkça bizi daha da mı kovalar? Yoksa bir bataklık gibi bizi daha da mı içine çeker? Peki ya sizi bu bataklıktan kurtaracağını sandığınız insan bu bataklığın en dibindeyse o zaman yine de sizi kurtaracağına inanıp tutar mıydınız ellerini?