Moira Lune nie mówi o swojej przeszłości. Nie z poczucia zażenowania czy dobijającego smutku zakorzenionego głęboko w jej podświadomości. Są rzeczy, o których się nie mówi. Które lepiej zamieść pod dywan lub schować do poszewki, by nigdy więcej nie ujrzały światła dziennego. Znacznie lepiej wyglądają w ciemności, skąd cudem udało się Lune wydostać. Rafayel natomiast mówi sporo i jeszcze więcej, niezależnie czy jego słowa mogłyby kogoś urazić. Właścicielka kawiarni i młody malarz wydają się więc mieć ze sobą niewiele wspólnego, zatem nic dziwnego, że w starciach między nimi sypią się iskry... Z wolna wzniecające intensywny płomień, a jemu zaś trudno jest się oprzeć. Ze względu na popularność wschodzącej gwiazdy w świecie sztuki łącząca ich relacja musi pozostać tajemnicą. Gdyż są rzeczy tak mroczne, o których lepiej nie mówić. ༯ „Robię złe rzeczy, Ale robię je doskonale." ༯ NIE ZGADZAM SIĘ NA JAKĄKOLWIEK FORMĘ KOPIOWANIA MOJEGO DZIEŁA. Modern AU! Opowiadanie typu Rafayel x OC PROSZĘ O PRZECZYTANIE TRIGGER WARNINGU, DZIĘKUJĘ. Żadne zdjęcia nie należą do mnie, podlegają wyłącznie mojej obróbce. Producentem Love and Deepspace jest INFLOD. Nie przypisuję sobie praw do stworzonych w grze postaci ani zdarzeń.

❝ I'm not married, Holmes. ❞ ❝ How wise! ❞ 𝐆𝐑𝐀𝐂𝐄 𝐓𝐎𝐖𝐍𝐄𝐒 nie chce zmieniać świata. Pragnie uwolnić się ze stereotypów młodej kobiety, która powinna wyjść za mąż, lecz za wszelką cenę odrzucała każdego z adoratorów, których podrzucali jej adopcyjni rodzice. Tym razem nie miała wyjścia i musiała kogoś wybrać. Tym szczęściarzem okazał się być Mycroft Holmes, brat słynnego detektywa. Wkrótce złożył jej propozycję małżeńską. Zgodziła się z początku ze względu na pieniądze, ale z czasem go całkiem polubiła. Nie była to miłość, ale lubili przebywać w swoim towarzystwie. Wtedy poznała Sherlocka, a ten zrobił na niej niemałe wrażenie swoimi umiejętnościami. Na dwa tygodnie przed ich ślubem, bracia Holmes wracają do swojego rodzinnego domu, gdzie zastają swoją nieułożoną młodszą siostrę i dowiadują się o zaginięciu ich matki. 𝐆𝐃𝐘 𝐆𝐑𝐀𝐂𝐄 poznaje Enolę, widzi w niej siebie, gdyż sama z przymkniętym okiem przyglądała się ograniczonym społecznościom i żelaznym zasadom, które były przypisane kobietom. Z trudem nauczyła się dzięki swojej matce i guwernantce szanować te zasady. Teraz, jednak gdy była całkiem dorosła i o krok od nowego małżeńskiego życia, poczuła się wolniejsza niż kiedykolwiek. Wybór w końcu należał do niej. | based on enola holmes the movie. 𝐒𝐇𝐄𝐑𝐋𝐎𝐂𝐊 𝐇𝐎𝐋𝐌𝐄𝐒 𝐄𝐍𝐎𝐋𝐀 𝐇𝐎𝐋𝐌𝐄𝐒 - 𝐓𝐇𝐄 𝐂𝐀𝐒𝐄 𝐎𝐅 𝐓𝐇𝐄 𝐌𝐈𝐒𝐒𝐈𝐍𝐆 𝐌𝐀𝐑𝐐𝐔𝐄𝐒𝐒

💜 ᴋᴏʟᴏʀᴏᴡʏ ᴏɢʀᴏ́ᴅ - ᴢʙɪᴏ́ʀ ᴏɴᴇsʜᴏᴛᴏ́ᴡ x ʀᴇᴀᴅᴇʀ 💜 ᴡɪᴛᴀᴊ ʙʀᴀᴛᴋᴜ, ᴢᴀᴘʀᴀsᴢᴀᴍ ᴅᴏ ᴏɢʀᴏᴅᴜ, ɢᴅᴢɪᴇ ʀᴏsɴᴀ̨ x ʀᴇᴀᴅᴇʀʏ ʀᴏ́ᴢ̇ɴʏᴄʜ ғᴀɴᴅᴏᴍᴏ́ᴡ ᴢ: ᴀɴɪᴍᴇ, ᴋʀᴇsᴋᴏ́ᴡᴇᴋ ɪ ɢɪᴇʀ. 💜 ɪɴғᴏʀᴍᴀᴄᴊᴇ ᴡsᴛᴇ̨ᴘɴᴇ ᴡ ɴᴏᴛᴄᴇ sᴛᴀʀᴛᴏᴡᴇᴊ 💜 ᴢᴀᴍᴏ́ᴡɪᴇɴɪᴀ: ᴢᴀᴍᴋɴɪᴇ̨ᴛᴇ 💜 ᴛᴇᴍᴘᴏ ᴘɪsᴀɴɪᴀ: ʀᴀᴢ ɴᴀ 2 ᴍɪᴇsɪᴀ̨ᴄᴇ, ᴀʟᴇ ᴏsᴛᴀᴛɴɪᴍɪ ᴄᴢᴀsʏ ʀᴏ́ᴢ̇ɴɪᴇ ʙʏᴡᴀ 💜 ʙᴇᴛᴀ - ᴅᴜsɪɢʀᴏsᴢ

Byłam dzieckiem jak z obrazka. Rzadko płakałam, jeszcze rzadziej się bałam i nigdy, nigdy nie budziłam się w nocy z krzykiem. Rzeczywiście, nawet dziś nie potrafię przypomnieć sobie nocy, w której śniłby mi się koszmar. Nie oznacza to jednak, że wcale ich nie widuję, bo w rzeczywistości widuję je bardzo często. Tyle, że nie są to moje koszmary. ♪ Kenji - Dreamlord ♪ The Burma - Don't believe your dreams ♪ Arctic Monkeys - Do I wanna know ♪ Chris Issak - Wicked game ♪ Ben Howard - Promise ♪ SYML - Mr Sandman [#1 sandman - 30.11.2022, 16.05.2023, 29.08.2023, 07.11.2023] [#1 morfeusz - 20.01.2023] [#1 śnienie - 29.08.2023, 07.11.2023, 09.01.2024] [#2 lucyfer - 15.01.2024]

Część 2. Później, gdy leżeliśmy na piasku, w krajobrazie palm i nigdy niezachodzącego słońca, pomyślałam sobie, że choć z początku zupełnie się tego nie spodziewałam, spotkanie Morfeusza było najlepszym, co mógł podarować mi los. Wtedy jednak, zagubiona w jego nieskończonym spojrzeniu, nie miałam pojęcia, że w rzeczywistości Los miał dla mnie zupełnie inny plan. I że w tym planie spotkanie Morfeusza było czymś, co nigdy nie powinno się było wydarzyć. ♪ Emma Stone - Audition (Fools who dream) ♪ Sam Tsui, Christina Grimmie - Just a dream ♪ Harrison Storm - Feeling you ♪ Eurythmics - Sweet dreams (Are made of this) ♪ Mountains of the Moon - Bayou ♪ Kodaline - High hopes [Ta historia jest kontynuacją opowieści pt.: "Wędrując przez piaski", opublikowanej na moim profilu. Zachęcam do zapoznania się z nią przed rozpoczęciem czytania "Zamku z piasku" - inaczej pewne wydarzenia i wątki mogą być po prostu niezrozumiałe] [#1 sandman - 19.02.2023, 20.07.2023] [#1 morfeusz - 25.04.2023] [#2 śnienie - 29.08.2023, 09.01.2024]

Beatrice nosiła w sobie nie tylko szczególny talent do naprawiania złamanych serc, ale także nieposkromioną siłę zapieczętowanej w niej istoty. Dzieliła z nią ciało i duszę, próbując stworzyć ze swojego umysłu bezpieczną przystań. Choć Sagitatu dobrze wiedział, że podczas snu Sercmistrzyni nie zdoła się przed nim uchronić. Demon dzierżył siłę mogącą przesądzić o losach szerzącej się od wschodu wojny i Madame Suliman nie miała zamiaru spocząć, póki nie dostanie jej we własne ręce. Kiedy strzegące Beatrice zaklęcie pęka, nie pozostaje jej nic poza ucieczką poza granice kraju, gdzie na rozdrożach Pustkowia napotyka owianego złą sławą, blondwłosego czarodzieja... ,, - Kim jesteś? - zapytałam, nie rozpoznając po upajającym pomruku jego właściciela. W następnych słowach Cienia usłyszałam nutę uśmiechu. - Mogę być nawet ciemnością. - odrzekł niezobowiązująco. - Czy wówczas czułabyś lęk? - Mrok, który noszę w sobie jest znacznie bardziej przerażający. - powiedziałam sztywno. [...] - A gdybym był potworem? - ciągnął Cień, a nagły powiew chłodu omiatający mi kark oraz materializująca się za mną ciężka, zdecydowanie nieczłowiecza aura sprawiła, że cała się wyprostowałam. Dobiegł mnie dźwięk piór chłoszczących powietrze, jak u gigantycznego ptaka właśnie składającego skrzydła. [...] Gdy zajrzałam przez ramię moim oczom ukazał się wysoki, młody mężczyzna o jasnych, połyskujących jak w księżycowym świetle włosach, w białej koszuli i dopasowanych spodniach. Był wspaniały. Tak piękny jakby wyciosano go w marmurze, ręką jakiegoś wielce uzdolnionego artysty. Gdyby nie te oczy. Oczy okrutnego potwora. " Fragment opowiadania ❦ Opowiadanie typu Hauru x OC Żadne zdjęcia nie należą do mnie, podlegają wyłącznie mojej obróbce. Twórcą filmu Ruchomu Zamek Hauru jest Hayao Miyazaki

Eden Kodachi spowijała promienna ciemność. Choć jej imię - nieprawdziwe, sztuczne, nadane wyłącznie w celach rygorystycznych - nosiło miano po największej planecie Układu Słonecznego, niknęło w cieniu nazwiska rodziny Kodachich i zaprowadzało trwogę, jak gdyby jego synonimem była nędza, chaos lub śmierć. Choć Eden czyniła dokładnie to, co od wczesnego dzieciństwa namiętnie jej wpajano, nie zrodziła się w niej całkowita stanowczość z jaką powinna zgadzać się z dyktowaną doktryną jej ojca. Przywódcy Supernovy. Otrzymawszy wymagające zadanie, musiała przed samą sobą zdecydować jaką drogą zamierzała podążać, a do dyspozycji pozostało jej wyłącznie: dziesięć godzin, celne oko i Takashi Mitsuya o wcale nie tak przeciętnym umyśle, jak z początku sądziła. „ - Jowisz? - upewnił się, a na jego ustach zatańczyło rozbawienie. [...] - To takie zabawne? - spytałam, unosząc pretensjonalnie jedną brew. - Patrząc na to, że Jowisz jest w sumie największą planetą w Układzie Słonecznym to owszem, jest zabawne. - powiedział, patrząc na mnie i opierając się o biurko. - Och? Czyżby? - zmarszczyłam nos, krzyżując ręce. Takashi posłał mi zadziorny uśmiech, na którego widok mimowolnie poczerwieniałam. [...] - Bo jesteś niziutka. - skwitował, uśmiechając się złośliwie. - Przysięgam, jeszcze jedno słowo, a ci przywalę! " Fragment opowiadania. ✶ Opowiadanie typu: Takashi Mitsuya x Oc Żadne zdjęcia nie należą do mnie, podlegają wyłącznie mojej obróbce. Świat Tokyo Revengers należy do Ken'a Wakui.

Ona jest wolnym ptakiem skazanym na wieczną tułaczkę. On ma dla niej niemoralną propozycję. Czy ona pozwoli się zamknąć w złotej klatce w zamian za stabilizację? Czy jemu uda się przekonać ją, że mężczyzna o którym marzy, wygląda dokładnie tak jak on?

Reagan Phoenix od zawsze wiedziała, że utrzymanie tytułu człowieka było prawdziwym wyzwaniem. Empatia i łagodność powoli kruszały, zanikały w społeczeństwie znienawidzonym przez wyższą siłę, zdolnie utwardzającą ludzi w przekonaniu, że nic lepszego prócz Murów w życiach ich nie spotka. Nauka mozolnie posuwała się do przodu, świat kurczył za bramami trzech niewzruszonych obrończyń, a Reagan życzyła sobie tylko jednego. By wraz z bratem dostać się za Sinę, gdzie wreszcie mogliby zaczerpnąć uwalniający wdech i może zapomnieć o krzywdach jakie zafundowało im wojsko. Wojsko, którym Phoenix wzgardzała bardziej niż tytanami. Los, podobnie jak śmierć i życie, lubił żarty, dlatego postawił na jej drodze Kapitana Levi'a Ackermanna. Osobę pachnącą czarną herbatą i nocą, o spojrzeniu przenikającym duszę jak niechybiające ostrze. Nadzieję Ludzkości śmiertelnie niebezpieczną, gdy w grę wchodził cel, wolność i Reagan. " - Jeżeli teraz wcielimy nasz plan w życie, obejdzie się bez potrzeby interwencji sądu. - I ma mnie ocalić przymusowe małżeństwo z Panem Marudą? - zapytałam retorycznie, w moim głosie kpina. Usłyszałam za plecami ciche warknięcie. - Pierwsze co zrobię po ślubie, to odetnę ci język... Odwróciłam do niego głowę, przyklejając do twarzy sugestywny uśmiech. - A może wolałby go pan odgryźć...? ,, Fragment opowiadania. ⚔︎ Opowiadanie typu Levi x OC PROSZĘ O PRZECZYTANIE TRIGGER WARNINGU, DZIĘKUJĘ. Żadne zdjęcia nie należą do mnie, podlegają wyłącznie mojej obróbce. Świat Ataku Tytanów należy do Hajime Isayamy.

W życiu ważne jest pamiętać, że obojętnie jak wielka byłaby liczba zadanych ciosów od losu, żaden ból nie ma mocy zatrzymania toczącego się na świecie życia. Alexander Hamilton wiedział o tym od dziecka, a Thomas Jefferson dostał szansę, by się tego nauczyć. Nawet jeśli mógłby się pogodzić z tym, że tę szansę odnajdzie w Nowym Jorku - mieście, które szybciej uznałby za swój koniec niż początek - całkiem przerosła go myśl, że to arogancki i bezlitośnie inteligentny syn jego szefa będzie punktem, od ktorego zacznie rysować sobie nowe życie. Wszystko byłoby łatwiejsze, gdyby Alexander był pełnoletni. Albo gdyby Thomas nie musiał pracować u jego ojca. Albo gdyby oboje mieli odwagę stanąć twarzą w twarz ze swoimi uczuciami, zamiast wiecznie chować się za tarczą - nie tak szczerej jak by chcieli - nienawiści.