Ho Kirai'nin ilk sözleri, Lee Taeyong'un son şarkısıydı. 2020 | ©yutaneko

"bu sokakları terk etmeseydin ne kadar da güzel olurdu her şey."

Gri gecemi fısıltılarıyla renklendirmişti. Renkleri sevmezdim fakat onu sevmiştim. Bana getirdikleri ve benden aldıklarıyla beraber. [2016]

Dünyaca ünlü bir balerin olmak isteyen ve bu hayali için yaşayan, gerçekleştirdiğindeyse intiharını planlayan bir genç kız. Kursunun karşısına açılan küçük, sevimli, sıcacık dükkanın camından içeriye baktığında oraya buraya dağıtılmış çizilen resimler dikkatini çeker, birisini alır, katlayıp çantasına koyacakken köşesine yazılan şiiri okur "Belki bir gün gölgelerimiz... Belki bir gün nefeslerimiz..."

"Kendimi bir kitapta kaybettim sevgilim, sende bulmama izin verir misin?" for : @us-fuck

"Bu yıllar sürecek harika bir aşk demiştin, peki hikayemiz bittiyse neden hala sayfaları yazmaya devam ediyorum?"

Eskimiş bir ilk aşk hikâyesi bu sadece. //taeny one-shot.

<< Is anything wrong? Oh, love, is anything right? And how will we know, will time make us wise? >> -Lhasa De Sela, Is Anything Wrong //taengsica

Sanki her şey siliniyordu, sanki elleri kayıyordu ellerimden, sanki hiç olmamış gibi. //wenrene

Romantik bir Nisan yağmuru olabilirken bu gecenin adı, hüzünlü bir Nisan'a dönüşüyor. Genç kadının vücudu kaç tane bıçak darbesi aldığını unutuyor. Genç kadının kanları yağmur suyuna karışıyor. Ama avucu sımsıkı, gözleri kapalı... Beyaz gecelik kırmızı oluyor, paramparça. Ayakları, o zavallı ayakları şimdi vücudunun geri kalanından daha sağlam. Böyle kanlı bir Nisan gecesinde, 1991'de, genç bir kadın öldürülüyor. Nedenini kimse bilmiyor.