"Aybars..." dedim dudaklarımızı birbirinden ayırdığımızda. "Yanlış yapıyoruz" Tekrar dudaklarımızı buluşturdu ve birkaç saniye boyunca öpmeye devam etti. "Biliyorum" dedi yine dudaklarımızı birbirinden ayırdığında. Dudakları bu sefer boynumda dolaşmaya başlamıştı. Bazen öpüyor, bazen de dil darbeleri atarak emiyordu. Kadınlığımdaki sıcaklığı hissederken gözlerim kapanıyor ve sesli bir şekilde nefes alıp veriyordum. "Yapmamamız... lazım..." dedim dudakları hala boynumda dolaşırken. "Kendime... engel olamıyorum" Tişörtümün eteklerinden tuttu ve hızlıca başımdan geçirerek çıkardı. Karşısında sadece kırmızı dantelli sütyenim ve dizlerimin bir karış üstünde olan eteğimle duruyordum. Gözleriyle bedenimi baştan aşağı inceledikten sonra kafasını hafifçe iki yana sallayıp fısıldar gibi konuştu. "Bunu gördükten sonra... durabilmem imkansız..." Tekrar dudaklarımızı buluşturduğunda bacaklarımdan tutup kaldırdı ve bacaklarımı beline sarmamı sağladı. Kadınlığımın üstünde hissettiğim sertlikle ağzımdan çıkan ufak inlemeye engel olamamıştım. •Başlama tarihi • 01.08.2021• •#1-Texting • (09.08.2021)• •#1-Şiir • (10.08.2021)• •#4-Genelkurgu • (03.09.2021)• •#3-Gençkurgu • (29.11.2021)•

Hikaye de yetişkin içerik bulunmaktadır! Bunu bilerek okumanızı tavsiye ederim. "Seni meşgul ediyorum bu saatte ama dün telefonum sende kalmış onu alabilir miyim?" dedim. Elini sağ ön cebine sokup çıkarttı ve bana uzattı. Telefonumu almak için elimi uzatınca geriye çekti. Kaşlarımı çatarak ona baktım. "Bugün o puşt aradı, açtım." dedi. "Neden?" dedim. "Canım istedi." dedi. "Canın istedi diye benim telefonumu açamazsın." dedim. Kaşlarını çattı ve bir adım yaklaştı. "Ama açmak istiyorum." dedi. Anlamazca yüzüne baktım. "Ne demek istiyorsun Arslan Abi?" dedim. Gözlerini kapatıp soluğunu bıraktı. Gözlerini açıp dişlerini sıkarak konuştu. "Bak işte bunu istemiyorum. Bana abi demeni istemiyorum. Senin için abi olmak istemiyorum." dedi. Benim için abi olmak istemiyor muydu? Şaşkınlıkla gözlerimi açıp kalbimin hızlanmasıyla ona baktım.

Göründüğünden daha fazlası. Bir pizza ile başlayan, gizem, güvensizlik, sırlar ve bol miktarda seks. Kübra Aktan Salih Kaan Subutay Hayatta her şeye sahip olan ama hiçbir şeyi olmayan, Kübra. "Beni kandırmış olman senin başarın değil, benim başarısızlığım. Zafer kazandım zannetme Kaan, ben bunun intikamını senden çok kötü almasını bilirim. Hep aldım." Sahip olduklarına sıkıca bağlı, olmaması gerekene en çok bağlı, Kaan. "Saçlarının kokusuyla beni ilk kandıran sensin, Kübra. İnkar ettiklerini kafana vura vura öğreteceğim sana, benim güzel, yalancı meleğim." ***** *** Tüm hakları saklıdır, hepsini, Kübra'nın giyindiği iç çamaşırını bile çalan Kaan saklamıştır.

Yaraları vardı insanların; hiç kapanmayan fakat çokça kanayan. Yaraları vardı küçük bedenlerin hiç unutamadığı , büyük bedenlerin ise aldırmadığı. Batırdım hafif çengelli olan ip ile iğneyi ,kendi ellerimle açtığım kesiğe.Kendi ellerinle açtığın yaralara böyle amansızca bir ferle dikiş atmak titremeyen ellerin harcıydı. Senin ellerin silah tutarken bile titremez ömür! Benim ellerim sadece silah tutarken titremez ya zaten. İğne deriden çıktı,ip kesiği kapatmak istedi . Söyleyin ona beyaz iplerin dikişleri , kanlı ellerin izlerini kapatmaya yetmez. İğne yeniden battı . Can yandı; kanarken , iyileşirken en çok da iyileşmek istemeyince. Söyle ona iyileşmek istemeyen yaralar ipleri kuruyken kabuk bağlamaz. Çürüyen ipler dökülse kan kaldığı yerden akmaya devam eder. Son kez söyle , o zaman nedir bu boşuna çırpınış?

+18 İÇERİR! "Soyun!" Şimdi ben ne yapacaktım? *** Leyla işe ihtiyacı olan bir genç kızdı ve Her şey gördüğü bir gazete ilanıyla başlamıştı. "OĞLUMA OYUNCAK BEBEK OLUR MUSUNUZ?" bu iş ilanıyla o eve gitmişti. Karşısında duran adamı dinliyordu. "Uraz ne isterse onu yapacaksın, ona itaat edeceksin, bir oyuncak bebek gibi davranacaksın!" bu iş Leyla için çok farklıydı. "oğlumun insanlara alerjisi var... bu yüzden seni oyuncak bebek olarak tanıtım" Bu işin parası çok iyiydi ve Leyla her şeye rağmen bu işi kabul etmişti. kendi elleriyle bu eve tutsak olmuştu. Bir baba oğlunu iyileştirmeye çalışıyordu ve Leyla bu duruma tutsak oluyordu!

"Bir adım daha atarsan, yakarım." "Yak Eftelya. Zaten yanıyorum." Beybolat, üzerindeki asker üniformanın sert kumaşına aldırmadan aralarındaki son mesafeyi de kapattı. iri, sıcak eli Eftelya'nın açıkta kalan belini kavradığında; kızın hırçınlığı boğazında düğümlendi. Tırnakları adamın göğsüne kenetlendiğinde ne itebildi ne de kaçabildi. Kıskançlıktan gözü dönmüş bir yüzbaşının o yakıcı baskısı ve onun tek bir temasıyla alev alan, hırçın bir kadın... kavga bitti, nefesler dudakların hizasında birbirine karıştı. Aralarındaki o ağır, diz titreten çekim odayı darmadağın etmeye yetmişti. Barut kokusu yerini tenin sıcaklığına bıraktığında, o odada yangın çoktan başlamıştı. |08.02.2021|

Damarlarında bir soy dolusu cesedin kanı dolaşıyordu. O gece ay, gökyüzünde karanlıktaydı; bu görüntü göz çukurlarının içine gömülmüş siyah gözlerini hatırlatıyordu. Şehirde dolaşan bir katilin hayatının sınırlarına indirmeye başladığı darbe, keşfetmeye başladığı güçlerinin daha da ortaya çıkmasına neden olacaktı. O bir Karga Sarmaşığı'ydı. Ve henüz dünyada hiç uyanışa geçmemiş bir türün ilk savaşçısıydı. Varta'nın Kızıl Yakası'nın kraliçesi uyanıyor. İÇİNDE BİR SEN'in evreninden... HAFIZA

Dilsiz bir kızın kalbi tüm kötülükleri kendisine çekiyordu. Hiçbir kalp bu kadar değerli olmamıştır. Yeşil, Ötanazi Okulu'na sürgün edildiğinde o yıllarda henüz bir çocuktu. Öz babasının onu nasıl bir yere mahkûm ettiğini bile bilmiyordu. Ötanazi Okulu, Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı olan Alaska'da açılmış karanlık bir okuldu. Bildiğiniz tüm o okulları unutun çünkü Ötanazi Okulunda öğretmenler ders vermiyordu. Her biri kendi dalında uzman bilimcilerdi ve oradaki amaçları bir okul dolusu öğrencinin üzerinde deneyler yapmaktı. Öğrenciler ise sıradan öğrenciler değildi çünkü her biri idam cezası almış mahkûmlardı. Okul onları satın alarak kendi deneylerinde kullanan karanlık bir girdaptan farklı değildi. Bir kez içine girince çıkmak mümkün değildi. Yeşil tüm o tehlikeli mahkûmların içinde göğsünde değerli bir kalple yaşamak zorundaydı. Herkes onun kalbini isterken kurtların içine atılmış bir kuzudan farklı değildi. Kalbini isteyenlerden biri de öz babasıydı. Babasının onun kalbi için okula tehlikeli bir suikastçı göndermesiyle, belki de tüm ezberler bozulmaya başlamıştı. Avcı'da her zaman bu kadar acımasız değildi. Özellikle ateşten kızıl saçları olan ve bir katile gülümseyen hasta bir kadını tanıyana kadar. Şimdi karar verme sırası ondaydı. Avını öldürmeli mi, yoksa korumalı mı? Sayfalar üzerinde konuştuğu bu dilsiz kadınla tam olarak ne yapmalıydı? "Kadın kandan korkuyordu, adam ise kan kokuyordu. Şimdi sen söyle; böyle bir durumda kadın özleyebilir mi ölüm kokan bir adamı?" dedim. "Kadın aptaldı adam ise kadına kör. Şimdi sen cevap ver; her şeye, herkese ve özellikle küçük bir kadına kör olan bir adam bekleyebilir mi kadın tarafından özlenmeyi?" diyerek bana cevap verdi.

Hayat istediklerimizin tam tersini karşımıza çıkarırken bir istisna ile istediği gerçekleşen azra'nın hayatını sorguluyoruz....