Dört gözle beklediğim minicik kızımı elime verdiler eğilip kulağına usulca fısıldadım; Bejan.. Adı gibi dertsiz olsun istedim. Halbuki doğar doğmaz öyle bir yük bıraktım ki o minicik bedenine babalığımdan utandım!Baba olmak bunu mu gerektirirdi? Ben kundaktaki bebeğimi can dostuma, ağama feda ettim..! Mirza RONAH Doğar doğmaz kaderleri çizilen iki genç.. Beşik kertmesiyle birleşen iki hayat.. Kaderlerinin karşısında çırpınan iki yürek... Bejan ve Miran ağanın kaderleri karşısında verdikleri amansız savaş...

Üniversitede, Platonik Aşkınızdan hamile kalırsanız ne olur? Küçük bir yalan, ne kadar güzel şeyler sunabilir? Peki hayatını kurtardığız adam çocuğunuzun büyükdedesi olursa nasıl hissedersiniz? O sadece kızını korumak isdedi. Zoraki ve zorlu bir evlilikte, zor bir insanla oynamak hiçte kolay olmayacaktı. "O senin baban değil, sadece evcilik oynuyoruz." "Aşk öyle bir fırtına çıkarır ki kalbinde, en yıkılmaz dediğin köprüler, duvarlar anında tuzla buz olur." "Küçük Kız, aynı sana benziyordu Murat. Eğer bu mirası istiyorsan, ve sokaklarda yaşamak istemiyorsan o kızı bu evde Gelin olarak görmek istiyorum. O kadar." KİTAPLAR BİRBİRİNDEN BAĞIMSIZDIR.

Hayat #1 - 23.10.2020 - Son zamanlarda yakışıklı yüzü hep kederliydi, derin maviliklerine hüzün çökmüştü, yorgundu, düşünceliydi. Eskiden böyle değildi. Gözleri çakmak çakmak olurdu, alev alev bakardı, baktı mı içime kor düşürür yüreğimi yakardı. Aramızdaki o gizli saklı duygular yalnızca benim değil onun da içini yakardı, bilirdim. Geçmişi düşünmek yalnızca daha fazla acı veriyordu. Olan olmuş, o gitmiş ve Ferzan'la evlendirilmiştim. Mutsuz ve umutsuz beş yıl geçirmiştim dört duvar arasında, zorla evlendirildiğim adamdan güzeller güzeli bir meleğim olmuştu. Önce hiç beklemediğim anda zevce sonra da ana olmuştum. Ölmemiştim ama yaşamıyordum da... Hâlâ da öyleydim. Yaşamak neydi, ne demekti unutmuştum. Nefes almaktan ibaret miydi yaşamak yoksa daha ötesi hayallerini yaşamak mıydı? Nefes alıyorum, hareket ediyorum diye yaşıyor mu sayılıyordum şu dünyada? Önceden, bir on yıl önce hayallerim vardı. Okuyacaktım, Urfa'dan çıkacaktım, önce tüm ülkeyi sonra da tüm dünyayı gezecektim, beyaz atlı prensime kavuşacaktım, mutlu olacaktım, kendim için yaşayacaktım. Daha yirmi üç yaşındaydım ama seksen yaşındaki ruhum bunların hiçbirini yapabilecek güçte değildi. Bir an hepsi gözüme imkânsız gibi gözüktü. Şimdi tek istediğim kızımla beraber hayatta kalmaktı. *** "Özür dilerim, kanatlarını kırmalarına müsaade ettiğim için... Özür dilerim gülen yüzünü soldurduğum, çocukluğunu çaldığım için, hayallerini söndürdüğüm, kalbini kırdığım için... Özür dilerim bana olan sevgini göremeyecek kadar öfkeden gözüm kör olduğu için, seni koruyamadığım için, aptallığım ve gafletim için..." Başparmaklarıyla yüzümü okşarken gözlerimi kapadım. Bana dokunuşu tüy gibi hafif, ürkekti. İçim ürperdi. Kanatları altında bir anlık da olsa içimdeki fırtına buhar olup uçtu.

Yektaa" diye bağırdı arkasından kadın. Arkasını döndü Yekta ağa ve gözlerini kadının gözleri ile buluşturdu. Konuşamadı. Karısı "Eğer şimdi gidersen seni asla affetmem" dedi kadın. Yekta burukça gülümsedi ve " Mutlu olmaya benim hakkım yok mu dedi?" işte kadın bu sizle bitti. "demek benimle mutlu değilmiş "diye fısıldadı. Sonra Yekta ağanın gözleri kadının kanında ki çocuklara kaydı ve yutkundu. Biri Umut"u diğeri ise Güneş"iydi. İkisininde gözyaşları aynı annelerinki gibi yanaklarını ıslatmıştı ama Yekta ağa kör oldu görmedi onların göz yaşlarını. Kızının haykırışlarına sağır etti kulaklarını. Daha üç yaşındaki çocuklarını umursamadan arkasını döndü ve gitti. Gitti ama pişman olacağını hesaba katmadı. Ve asıl pişmanlığı ise geri döndüğünde onları bıraktığı yerde bulamayınca başladı. 😢😢

"Kaçmaya cesaret ettin!" Üzerime doğru yürüyüp kolumu tuttu. Tutuşu öyle sertti ki, etimi kemiğimden ayırmak istermiş gibi... buna rağmen canım acımıyormuş gibi davranmak oldukça güçtü. "Bunun bedeli sandığından daha ağır olacak." Bu söylediğine güldüm. Her zaman bana en ağır işkenceleri yaşatmamış gibi konuşuyordu. Daha ne kadar ruhumu kanatıp, beni parçalara ayırabilirdi ki? "Şimdi arabaya bin." Bedenimi arabaya doğru ittirdiğinde kapalı olan kapıya hışımla çarptım. Diğer elimi uzatıp sızlayan kolumu tuttum. Araladığı kapıdan beni içeri doğru ittirip kapıyı sert bir şekilde çarptı. Hızlı adımlarla sürücü koltuğuna geçip direksiyondaki hakimiyeti sağladı. Başımı çevirip yüzüne baktım. Dişlerini sıktığını çıkık yanaklarından anlıyordum. Yine hapishaneme gidiyor olma gerçeği, tüylerimi diken diken yapıyordu. Hiçbir zaman içinde olduğum esaretten kurtulamayacaktım. "Neden seni şuracıkta öldürmüyorum ki?" Direksiyonu sıkan parmakları bembeyaz kesilmişti. Onu bu kadar öfkelendiren sebep kaçmam değildi, kurtulacağıma dair bitmeyen ümidimdi. Süratle giden arabayı aniden durdurduğunda, öne doğru savruldum. Bir eli saçlarımın üzerinden ensemi bulup beni kendine doğru yaklaştırdı. Gözleri adeta şu an yapmak istediği her şeyi haykırıyordu. Ensemde duran eli bu kez çenemi kavradı. "Sana yaşatacaklarım için bana yalvaracak çok zamanın olacak." "Bana neden bunu yapıyorsun?" Elinin baskısı yüzünden güçlükle konuştum. Yüzündeki şeytani pırıltı öfkesini bir an bile dindirmedi. "Ölmek istemiyorsan itaat etmeyi öğrenmelisin, Hare. Yayınlama Tarihi: 01.12.20

"Bir kere , sadece..." Güçlükle yutkundu.Parmakları arasına kaybolan yüzüne iyice yaklaştı.Alınları birbirine değerken nefesleri bir olup karıştı.İkisinin de göz kapakları verilen nefesle kapandı.Bir olup yok olmuştular. "Hayat kaynağım olan dudaklarından adım çıksın." Göz kapaklarından ince bir yaş süzülüp adamın parmaklarını yaktı.Acı içinde kavrulan bedeni verilen ateşle iyice harmanlandı. "Nehir'im.Benim küçük serçem.." Yüzünü güç parmakların arasından çıkardı.Boğazını saran hıçkırık dudakları arasından çıkarken başını iki yana salladı. "Olmuyor.." dedi adam.Hayal kırıklığı arasında boğulurken, serçesine uzandı.Küçük serçe teslimiyetle kafesine sığındı. Δ--------------------------------------Δ 18.09.2014 Telif hakları saklıdır. Kapak tasarımı için AybkeOnr 'a teşekkür ederim. -M.C.A

Bir kalp kırıldı mı soğurmuş , donarmış adeta peki Buz adam donmuş bir kalbi eritebilir mi ? Duvarlarının ardından , içeri kimseyi almadığı mahzeninden kafasını dahi çıkarmamaya yeminli bu adam . Peki böylesine vahşi ve merhametsiz bu varlık aşık olabilir mi ki ? Bir kalbi eritecek kadar sevebilir mi bir kadını ? . Güveni yıllar öncesine hapsetmiş bir kadın ve kendinden başka kimseyi düşünmeyen buzdan kalesi , duvarları ve kalbini hapsettiği mahseninde hüküm süren bir adam O ela gözlü kadın bir ölümü daha kaldıramayacak kadar yorgun ve kırgın ama EMİR ŞAHMERAN bunu umursamıyor bile eninde sonunda düşeceğini bilsede o gözlere indirmiyor maskesini . Tek damla göz yaşı dökmemeye yemin etmiş DURU SÜRGÜN hiç beklemediği bir anda tüm yeminleri yerle bir edecek , kalbi kuruyana kadar kimseyi sevmemeye yeminli bu kadın dünyada sevilecek en son kişiye aşık olmakla hayatının hatasını yaptı . Bilen bilir hep bi yanı buruktur baba sevgisi bilmeyen kadınların bu yüzdendir ki dünyanın en güçlü kadınları gibi görünselerde yıkılmaya en yakın hep onlardır Tutkunun aşkın ve teslimiyetin en tatlı tonunu hissedeceğiniz bir hikaye . Umarım kalbinizde yer edebilir .? Not : Emir Şahmeran'ın Annesi Türk Babası Araptır aile üyeleri İstanbulda yaşamakta . Bu sebeple konuşmalar türkçe yer yer arapça kelimelerde olucak ??

"Lütfen bırak beni yalvarırım" Artık yakarışlarıma cevap bile vermiyordu ben ise sadece pişmandım çok pişmandım. Hani herkesin hayatına bir insan girer ve hasarlar vererek çıkar ya sonra dönüp baktığımızda bu insanı hayatımıza aldığımız için pişmanlık duyarız.Ben bu pişmanlığı dibine kadar yaşayanlardandım ve kurtulamıyordum. Kitapta +19 cinsel içerik ve acımasızca işkence sahneleri mevcuttur lütfen kaldırabilecekler okusunlar. Yazım hataları olabilir bu tür eksiklikleri takanlar başlamasınlar.

Ateş saçan gözleri bedenimi süzerken sinirle gözlerime kaldırdı bakışlarını . ' Ayağınıza kadar gelip seni istedik diye sakın istendiğini sanma . ' Gözlerim dolmaya başlarken korkakça nefes almaya başladım . ' Ömrünün sonuna kadar eziyet göreceğin bir adamdan ne aşk bekle ne de sevgi . Çünkü sen sırf abin ölmesin diye aldığım .. ' Duraksayıp sabır çekerken daha sinirle gözlerime döndü . ' Almak zorunda olduğum bir kızsın o kadar . '

Adam sert, umursamaz ve acımasızdı. Bakışlarıyla etraftaki insanları korkutmayı çok iyi beceriyordu, Elif Ahu Ataman'ı da korkutuyordu fazlasıyla kız adamın inine indiğinde yaşamının baştan sona değişeceğini tutsak olacağını bilemedi.. --- "Ben yapamam bunu benden isteme" dedi kız yalvarırcasına sanki adamın ne kadar acımasız olduğunu unutmuş gibiydi, "Hazırlan benim olmak için, lafımı ikiletme!" Diye buyurdu adam acımasızca..