"Söyle bana KİMSİN SEN?" Korkuyordum... "B-Ben anlamıyorum" ağzımdan sadece bu kelime çıkabildi. " Neden sürekli karşıma çıkıyosun?" Sesi o kadar gür çıkmıştı ki olduğum yerde sıçradım. Birkaç adım geriye gittikten sonra kafamı kaldırdım ve karşımdaki adama baktım. Gözlerinde anlam veremediğim bakış beni korkutuyordu. "B-ben gerçekten anlamıyorum. Ne demek istediğinizi anlamıyorum" Gözlerine bakıp söylediğim bu kelime ile daha da sinirlendi. Elimdeki tepsiyi hızlıca kavradı ve duvara fırlattı. "BANA YALAN SÖYLEMEEE!! SENİ DAHA KAÇ KEZ UYARACAĞIM..?" Bu söylediği sözle ağlamaya başladım. Ben ne yapmıştım bu adama bana neden böyle davranıyordu. Uras TÜRKOĞLU & Öykü ÇETİN Sizce kendini karanlığa adamış herkesin korkulu rüyası Uras TÜRKOĞLU mu? Yoksa hayatın bütün zorluklarına karşı ayakta durmaya çalışan Öykü ÇETİN mi? Kazanacak... Başlama Tarihi:03.08.2019

Umutların birer birer yitip gittiği, güneşin bile ona doğmayı unuttuğu bir adamdı o. Tek inancı kendisiydi. Şimdiyse inancı merhametli bir kadındı.

O bir psikopattan fazlasıydı. O; ait olduğum yaşamdı.

"Çığlıklarını duymayan birine ihtiyaç duyuyorsun." dedim fısıldayarak. "Benim hayatımda var olmuş olman bile fazlasıyla tebessüme neden. Kırk kez kırılırım da sana, yine en çok seninle sağlamlaşırım."

Diğer kitabım olan Zor Aşk bitene kadar ara verilmiştir. KAYLA "Her yeri arayın! İçeride tek bir canlı bile bırakmayacaksınız!" Diye bağırdım. İntikam vaktim gelmişti. Sıra bendeydi. Kardeşimi benden alan o pisliğin hayatını mahvedecektim. İçeride olan herkes bunun bedelini ödeyecekti! Bütün uçkuruna düşkün pezevenkler dışarı çıkartıldı. Acımasız bir adam değildim ben, zorunda kalmıştım. Doktordum, kardeşim alınana kadar. İçeriden kim çıkarsa çıksın cehennemi olacaktım. Ta ki o karanlık ücrada terkedilmiş bedeni bulana kadar. Hayatımda bir çok olay görmüştüm, bir çok vahşete tanık olmuştum. Tecavüzler, darplar, katiller... bu kız kanımı dondurmuştu. Çırılçıplak bedeninin üzerindeki izler, donuk bakışları, kimdi bu kız? Her şeyi hesaplamıştım, böyle bir kızın içeride olmaması gerekiyordu. -"Kim bu?" Dedim soğuk sesimle içimdeki meraka rağmen. -"Cevap vermiyor Arslan Bey." Kıza doğru bir adım attım. Fahişe miydi? Cengiz'in fahişesi? Değildi. Kızın incelemeler sonucunda çıkarttığımız tıbbi hikayesine baktım. Doğrusunu asla öğrenemeyecektik, konuşmuyordu. O zamana kadar kan dondurucu hikaye buydu: Bu kız doğduğundan beri o mahzende yaşamıştı, dışarıya hiç çıkmamıştı. Hayatında hiç bir kedi görmemişti mesela... Yıllardır tecavüze uğruyordu. Kimliği, adı veya ona dair herhangibir bilgi yoktu. Sadece gözlerindeki korku... Çıkan her test sonucu kanımı daha da donduruyordu. Hiç bir yaratık bu kadar cani olamazdı... Adını bile ben koymuştum onun: Kayla...

Ben senin benden gidişini sevdim adamım. O umursamaz bakışlarını sevdim. İğneli sözlerini sevdim. Sen konuştukça acıyordu seni seven yerlerim, batıyordu sivri iğnelerin... Ama yinede sevdim. Ben senin beni sevmeme ihtimalini bile sevdim. Sen şaşkınım! Sen benim ilk ve sonumsun. ÖYKÜ ERKEN Teşekkürler güzelim, bana aşkı öğrettin. Seni incittiğim de bile benim kollarımda ağladın, hep incitmek istedim. Ve ben güzelim, bir gün öleceksem eğer... Seni hissederek ölmeliyim. AYAZ ÇELİK

( DİKKAT YETİŞKİN İÇERİKLİDİR KÜFÜR VE BENZERİ ŞEYLER BULUNABİLİR) -------------------&&&&&------------------- Alara ve Ateş'in hikayesi Takıntı haline getirdiğim adamın, benim her hareketimi izlediğini, beni bitirme planları yaptığını bilseydim. Yine de onu takıntı haline getirir miydim acaba? Belki de daha ruh hastası olarak sever, onun gözünü korkutarak aşık performansları sergilerdim. Onun bana rol yaptığı gibi bende ona yapar. En çok güven ihtiyacı anında onu yerle bir ederdim. ____&&&&_____ 17/07/2021. #sadist - 10 17/07/2021. #yardım - 57 17/07/2021. #işkence - 64 17/07/2021. #katil - 468 17/07/2021. #kan - 628 17/07/2021. #ateş - 415 17/07/2021. #aden - 23 ____&&&_____ İyi Okumalar 💦 ________________ Başlama tarihi - 29/06/2021 Bitiş tarihi - Kapak tamamen bana aittir çalınma söz konusunda yasal işlemler devreye girecektir. ...................................................

"Uyandın mı ufaklık?" Daha önce bu adamı hiç görmediğime emindim. "Sen kimsin? Burası neresi? Neredeyim ben?" Sorularımı arka arkaya dizdim. Karşımda ki adam hafifçe dudağını yana kaydırıp tebessüm ederek konuşmaya başladı. "Bundan sonra benimsin ufaklık "

Küçükken büyüklerden duyardım, tek dilek hakkın olsaydı ne dilerdin diye? Aslında cevap benim için basit ne netti; anne ve babamın sonsuz yaşamasını dilerdim. Asla onlardan sonra ölüp, onların ölümünü görmek ve o acıyı yaşamak istemezdim. Fakat kader, sanki bunu bana yaşatmak istercesine onları benden almıştı. Ve hayatımın o günden sonra hiç bir gününü yaşamak istemedim. Güneşin doğuşunu bile sevemedim. Hayatta zorla tutuluyormuşum gibi hissettim. Kısacası; o gün ailemle beraber, zifiri karanlık bir tabutun parçası oldum.

"Canını yakmamaya çalışacağım." diye mırıldandı ve kendini bana doğru itti. Gelen ani acı ile boynumu geriye doğru attım ve başımın yanın da bir birine kenetli olan parmaklarımızı sıktım ve çığlık attım. "Özür dilerim" diye mırıldandı ve kendini tekrardan bana doğru itti. Dudaklarımın arasından boğuk bir çığlık daha firar ettiğin de; parmaklarını bıraktım ve çıplak sırtına batırdım tırnaklarımı. O da benim ile inlediğin de "Canım yanıyor" diye bağırdım. "Özür dilerim" diye fısıldadı ve kendini tekrardan itti. Boğuk bir inleme daha çıktığın da dudaklarımdan "Seni seviyorum." diye mırıldandı. Devamı kitapta... "Nabzının atışı bile kalbimi bu kadar hızlandırırken, seni kaybettiğimi görmek beni perişan ediyor." 1. Yayınlanma tarihi: 24 Haziran 2020❤️ ||Wattpad'de KARANLIĞIN CESEDİ adlı ilk hikayedir|| Kitapta+18 yerler olacak bilginize!