gerçek aile | abi kurgusu ••• Keşke ailem başkası olsaydı diye düşündünüz mü hiç? Sizi bilmem ama ben hep başkası olsun istedim. Bir gün gerçek olacağını tahmin bile edemezdim. 17 yıl sonra hayatımın dönüm noktasını yaşadım ve gerçek ailemi buldum. Ama galiba istediğim gibi güzel bir şey değildi. Kim 4 abi ve 1 erkek kardeşin olduğu aileye birden bomba gibi düşmek isterdi ki? Ben, yani Irmak Kara. Aslında artık Irmak Aral. 17 yıl sonra gerçek ailemi bulmuştum. Ama bunun hayatımda neleri değiştireceğini asla tahmin edemiyorum. •••

Umursamaz çocuk, masum kız hikayesidir. Kurguyu tamamiyle bilmeden ön yargılı davranma. Her hikâye bir şansı hak eder, sen de bu hikayeye bir şans ver. ;D Kapak Tasarımı: @BurhanAkgun

"Peki ya sen?!" diye sordum çatallaşan sesimle. Anın stresiyle dudaklarımı yaladığımda gözlerini dudaklarıma indirip bir müddet orada tuttu. Alnında beliren mavi damarı soluk ışığa rağmen fark edebiliyordum. "Sen de çıkacak mısın benim hayatımdan Dinçer abi?!" Gözlerimiz tekrar buluştuğunda, alev alev yanan hareleri içimde bir ateşi yaktı, yandığımı hissettim. Bu his, elimi kolumu bağlamıştı sanki. "Hayır!" taviz vermeyen katı sesi benliğimde yankılandı, yankılandı... Üstüme daha da eğilerek çenemden tutup kendi yüzüne doğru yaklaştırınca heyecandan titredim. Hiç bilmediğim bu duyguyu, pembe nevresim takımımın içinde, yirmi sekiz yaşında olan Dinçer abiyle yüzlerimizin arasında milimler varken yaşamak... Hele ki hala abi diyordum, boğazıma taş gibi oturdu. "Ben senin bu dünya da ahirette de elini tutacağın tek adamım.." ◾

Ben Elis. Edis hoca ile ilişkim mükemmel gitti hatta mükemmelin ötesinde haberler aldık fakat yıllar sonra? Hiç bir şey aynı ve hiç kimse yerli yerinde değildi. ** "Merhaba anne, doğum günüm kutlu, ölüm günün huzurlu olsun. Keşke senin kokunu bilseydim, babam seni hep bana anlatıyor. Mükemmel bir insanmışsın abilerimin ve babamın gözünde. Onlar seni çok özlüyor. Ben seni görmediğim halde çok seviyorum. Umarım beni izliyorsundur çünkü aynı sana benziyormuşum!"

"Sana yirmi dört saat veriyorum. Bir saat sonra zamanın başlıyor ve bu yirmi dört saat içinde beni bulup kaçırırsan, seninim! Ama bulamazsan benden vazgeçip bir daha karşıma çıkmayacaksın!" Gülmeye başladı. "Bu kadar mı?" Kafamla onayladım ve yüz ifadesi bir saniye içinde değişip eski ve soğuk halini aldı. "Valizini hazırla o zaman. Seni yirmi dört saat içinde almaya geleceğim." ** Ben berdelden kurtuldum ama canım kuzenim o zalim töreye kurban gitti. Ama hiç ummadığım bir bela sarıldı başıma. Alaz, hayatımı cehenneme çeviren belam.

Eli o bölgeme gittiğinde titremiştim avcuyla sıktığında ise kendimi ona ittirmekten kurtaramamıştım. - Seni rahatlatmamı ister mısın Lia - Ahh babacık lütfen Eli yavaş yavaş daireler çiziyordu. Hızlanmasını istiyordum. - Lütfen ne lia, bana ne istediğini söylemelisin - devam et lütfen durma buna ihtiyacım var babacık - Işte böyle kızım, aferim - Ahh hızlann ❗Daddyissues --- Yetim bir kız Sert zengin bir oğlan Peki bu oğlan kızın farkında olmadan babası olursa aralarındaki çekim durdurulamaz.

PEŞİMDEKİ İNTİKAM Bir çığlık daha özgürlüğüne kavuşmuştu o gece. Duvarlara çarpıp yankılanan haykırışlar, karanlığın içinde ikisini de esir almıştı. Bugün geri dönüş yoktu. Acı iliklerine kadar işlerken, pişmanlık gün yüzüne çıkacaktı. Acı, ikisini de yok etmek için emir almış gibiydi. Toprak ise gökyüzünden iki can daha istiyordu... ... "Ben istersem nefes alır, ben istersem yaşayabilirsin güzelim. Sen diye bir şey yok, İlya. Sen ve sana ait olan her şey bana ait, küçüğüm." Acı oydu. Acı, adamın duygusuzluğuydu. Acı, daha o doğmadan ellerine emanet edilmişti. "En acı ölüm, ruhunun öldürülmesidir." Onun da ruhu ölmüştü. Ardından bedeni esir düşmüş, gücünü yavaş yavaş kaybetmişti. İLYA SOYKIR Ateşin küçük kurbanı... Üç ay içerisinde tüm ailesini kaybetmişti. Bu koca dünyada, onu acılar içinde ölüme sürükleyen duygusuz bir adamın ellerinde esir kalmıştı. Ölümü tatabilmek için çırpınıyordu İlya. Her gece gözlerini yakan damlalar akmak için emir alırken, ölüm çoktan kara kalemle kalın bir kitaba not edilmişti. Şimdi ise yalnızca gerçekleşeceği günü bekliyordu. ATEŞ KARAHANLI Acının, duygusuzluğun ve ölümün beden bulmuş hâliydi. O, acıdan yaratılmıştı. İntikam ateşiyle büyümüş, içindeki acımasızlığa tutunarak bu yaşına kadar gelebilmişti. İçindeki intikam ateşini bu küçük bedenden çıkarmaya çalışırcasına üzerine acımasızca yüklenirken, güçsüz çığlıklar duvarlara çarpıp yankılanıyor, isyan edercesine kaçacak bir yer arıyordu. Fakat küçük bedeni artık daha fazla direnememişti. Kaderle iş birliği yapan ölüm emri, küçük kızı bu hayattan silmek için adamın emirlerine itaat ediyor, onun gölgesine boyun eğiyordu. Tam anlamıyla... ⚠ +18 bölümler bulunmaktadır. Lütfen bunu göz önünde bulundurarak okuyunuz.

(Tamamlandı) Melek'in çok sevdiği üvey ailesi ölür ve aslında gerçek hikayesi burada başlar... Hiç arkadaşı ve akrabası olmayan bir kızı çok kalabalık bir aile bekler, SOYLU ailesi. Melek'in hayatın ortak olmak ister misiniz? O zaman sizi içeriye alalım. Sizde Melek'in hikayesine hoş geldiniz. ......................................................................... •İlk kitabım. Bunu dikkate alarak okumaya başlayın lütfen. ●Aşk, aile ve abi kitabıdır. Başlangıç tarihi: {05.07.2021} Bitiş tarihi {05.12.2021}

"Canım sevgilim beni bırakacak mısın yoksa?"deyip psikopatça güldü. "İstesen de bırakamazsın zaten"dedi ve beni öptü. Dudaklarının sıcaklığını hissediyordum bunu yapmak istemiyordum ama kendime engel olamıyordum. Elllerim bağlı, gözlerim bağlıydı. Güçsüzdüm ona karşı... ~~~~ Duru'ya en yakınları bile yalanlar söylerken her şeyin nasıl üstesinden gelecekti? Çözebilecek miydi tek başına bu kördüğümü? Hafızası iyi değilken, her şeyi hatırlamak çok zor olacaktı. En önemlisi de gördüğü kabus hayatını değiştirecekti...

Yağmur bardaktan boşanırcasına yağıyordu. Şu an ondan başka birisini görmüyor, duymuyordum. Kalbim, dışarı fırlayacakmış gibi hissediyordum. "Kalp midir insana sev diyen? Yoksa yalnızlık mıdır körükleyen? Sahi nedir sevmek Helen; bir muma ateş olmak mı? Yoksa yanan ateşe dokunmak mı? " "Sana bir şey diyeyim mi Ares? Senin için yapraklarını kopardığım papatyalardan özür diledim dün gece. Haklısınız dedim, ne sevdiği belli ne sevmediği... Şimdi birbirimizin ihanetini nasıl affedebileceğiz?" Bu Helen'le Ares'in hikayesi. Bu hikaye asla kavuşamayanların hikayesi. YN: Kitapta yetişkin içerik,argo olacaktır. Rahatsız olacaklar okumasın lütfen