Харамлан байж хуваалцъя.

Өөрийнхөөрөө хийж чадахгүй болохдоо амаа жимийж, үг бүрээ залгиж байсан нь миний буруу.

Уншихдаа ойлгох зүйлээ ойлгож, үлдээх зүйлээ үлдээж, мэдрэх зүйлсээ мэдэрсэн бол боллоо. Харин заавал 100 хувь ойлгож, ухаарах гэсний хэрэггүй. Зовлонтой байдаг юм.

"Өнгөрсөн бүхэн өнгөрсөнд үлдэж, одоогийн зүйлс одоогоороо байдаг тийм ертөнц гурвалжин байдаг байх."

Гутлынхаа үдээсийг тайлагдчихсан гэж ч мэдэхгүй гүйж явсан тэр үед би анх удаа түүнийг харсан.

Тэр бол зүгээр л их зантай царайлаг хөвгүүн.

"Уруулыг минь исгэсэн тэр хурц ир зүрхийг минь бол үлдээлгүй хэрчээд хаях байсан юм..." Highest ranking: #1 in Монгол. #1 in Fanfiction.

Анх удаа танилцахад Ким Тэхён тэгшхэн цэнхэр үстэй, мөрөөдөл шиг үнэртэж, хайр шиг сонсогддог нэгэн байсан юм. Харин энэ удаа танилцахад Ким Тэхён урт хар үстэй, дурсамж шиг үнэртэж, харуусал шиг сонсогддог нэгэн болжээ. Үнэхээр ахиад түүний нэрийг сонсно хэмээн төсөөлөөгүй юмсан. Үнэхээр ахиад түүний харцанд нь хүлэгдэж, арьсанд нь хүрэх мөч бүхэндээ бага багаар бутран унана хэмээн санаагүй юмсан...

𝑩𝒚 𝒏𝒊𝒈𝒉𝒕 𝒐𝒏𝒆 𝒘𝒂𝒚 𝑩𝒚 𝒅𝒂𝒚 𝒂𝒏𝒐𝒕𝒉𝒆𝒓 𝑻𝒉𝒊𝒔 𝒔𝒉𝒂𝒍𝒍 𝒃𝒆 𝒕𝒉𝒆 𝒇𝒐𝒓𝒎 𝑼𝒏𝒕𝒊𝒍 𝒚𝒐𝒖 𝒇𝒊𝒏𝒅 𝒕𝒉𝒆 𝒕𝒓𝒖𝒕𝒉