Sosyalist Gazeteci Jeon Jungkook, Güney Kore'deki askeri darbe haberini aldıktan sonra Sovyetler Birliği'nden kaçarak anavatanına geri döner. Güney Kore artık hatırladığı gibi değildir. Sıkıyönetim altındaki halk ile askerler arasında amansız bir çatışma yaşanmaktadır. Jungkook ve birkaç cesur arkadaşı baskıcı rejimin sansürünü kaldırmak ve halkı doğru bilgilendirmek için gizlice bağımsız bir gazete basmaya başlar. Ancak bu tehlikeli girişim, Jungkook'un yakalanmasına ve cezaevine atılmasına yol açar. Cezaevi, dışarıdaki acımasız rejimin küçük bir yansımasıdır; hayatta kalmak için Jungkook'un tek şansı soğuk ve esrarengiz Gardiyan Kim Taehyung'un dikkatini ve güvenini kazanmaktır.

"Şiddetle başlayan hazlar, şiddetle son bulurlar. Ölümleri olur zaferleri, Öpüşürken yok olan ateşle barut gibi." diyen Shakespeare belki haklıydı bu sonesinde. Ancak istisnalar her zaman vardı ve var olacaktı. Bazı aşklar vardı ki; şiddetle başlasa da, düğümler dizse de aşığın boğazına ve bazen kırsa da onulmaz yerlerden, yine de başarırdı aşığın yüreğinde öldürmeden var olmayı. Sadece birazcık ölümün buruk kokusu kalırdı aşığın genzinde. Ara sıra o koku, ciğerine dolup telaşa düşürürdü aşığı. Ölüm korkusu yapışırdı yakasına. Sonra sevgilinin bir gülüşüyle içindeki cesetlerin üzerinde kan kırmızısı karanfiller açardı. Ciğerine dolan ölüm kokusu hala oradaydı ama artık karanfiller de bakiydi. Zaten aşk; risk almak, ya olursaları kuşanmak değil miydi?. Bazısının payına boyundan büyüğü düşüyordu sadece. Ve alınan her risk, aşığın kendisinden feda ettiği her parça, ölüme yazılan davetiyeye bir harf daha karalıyordu. Aşk; ince bir sıratın üstünde yürümekti. Ne kadar ağırsa sevdan, o kadar içli dışlı oluyordun ölümle. Nefeslerini ensesinde hissediyordun. Aşk; bile bile ateşe yürümekle, vazgeçmek arasında kalmaktı. Yürürsen yanacaksın, gidersen yarım kalacaksın. O yüzden küçüğüyle büyüğüyle her aşk biraz ölüm kokuyordu.

"Bay Kim. Evinize dönün."

Anıl: Ya bak şimdi wattpad okuyordum ben Anıl: Baktım bu textingler kadar güzel kız düşürme yöntemi yok Anıl: Hikayenin sonunda mutlaka aşık oluyorlar Anıl: Denemekten zarar gelmez mantığıyla telefonun üstüne oturarak rastgele bi numara çevirdim Anıl: Seksi götümün layık gördüğü kadarıyla sen çıktın Anıl: Sonra düşündüm nasıl bir başlangıç mesajı atayım diye Anıl: Aklıma bir şey gelmedi aq Anıl: Yardırdım ben de Anıl: Sonuç ortada Ebenin amı: Yalnız birader bir sorun var Ebenin amı: Ben erkeğim

Uyku artık eskisi kadar kolay gelmiyordu. Bokuto bunun farkındaydı, şimdi Akaashi de öyle... Bokuto Koutarou + Akaashi Keiji (Haikyuu!!) ✧ THIS IS A TRANSLATION! The original story is by LittleLuxRay on Archive of Our Own. Bu bir çeviri kitabı, orijinal hikâye Archive of Our Own sitesindeki LittleLuxRay kullanıcısına ait. [ kapak fotoğrafı © ilovehina, wattpad┊fanart © bikku__2, twitter ] In Another Life'ın ilk Türkçe çevirisidir. ✧ gördüğü en yüksek tagler: bokuaka#1 sad#1 haikyuu#1 angst#1

sevgilin var, zerre sevmiyorsun biliyorum. bir tarafları da yetersiz ve küçük, esmer bacaklarının arası için. anlamıyorum, ben bu kadar iyi doldurabilirken neden onunla olmaya devam ediyorsun, sürekli kendime bu soruyu sorup duruyorum. bak bebeğim, hayatın boyunca edindiğin en iyi erkek arkadaşın olabilirim, dünya tersimize dönerken seni uçurabilirim ve sanki tüm spot ışıkları üzerine tutulmuş gibi benimle parlamanı sağlayabilirim. erkek arkadaşın olmama izin ver, ver ki bunları hatta daha fazlasını yapabileyim. [i can be your buzz lightyear.] slowburn. © WYST4EJK '22

Sürgün edilen kurt adamlar birbirlerini buldular. Onlar barış içinde yaşamak ve yaptıklarından ötürü pişman olmak yerine bir çete olarak yaşamayı tercih ettiler. En büyük amaçları ise sürgün edildikleri dağdan kurtulup şehre inmekti. Taehyung'un şehirde güzel bir hayatı vardı. Ancak çocukluk aşkına yeniden rastladığında kendini kısacık bir zaman içinde çete üyeleriyle tanışırken buldu. Üstelik çocukluk arkadaşı hiç de tanıdığı gibi kalmamıştı. TW!!! Çoklu kişilik bozukluğu, çocukluk travmaları, ailevi sorunlar ve mpreg içeriyor. Bunları dikkate alarak okuyun lütfen.

"Benimsin demiştim, ben de senin, Renkli Rüyalar Oteli'nde..." 011219

"Nereye gidersen git." dedi değişik bir ses tonuyla üzerime yürürken. Ve ardına sığındığım tüm eşyalar, onun emrinde havalanarak uçup gitti. "Benden kaçamazsın." Kapak: raisshi ♥️

Psikolojik bir çöküşün öyküsü. "O ev bir cennet, Taehyung, ben ise Adem'im." diyorum, gözlerim koyu irisleri arasında mekik dokuyor. "Bir kez tadıp pişman olmadığım yasak meyveyi benden koparıp alamazsınız."