Herkez merhaba kan çiçeklerinden esinerek yazdgim bu hikayey sizinle paylaşmak istedim umarim beğenirisinz. yılı 2000 baran o gün uykudan heycanla uyanmisti ve hazırlanıp hemen kahvaltiya inmişti ve hemen annesin öp bugün bisklet almaya gidyormuyuz demişti annesi gülümseyerek evet oğlum hem yemegin bittir gidicez demişti daha sonra çarşiya inmis heycanla biskletin oldgu kabin önüne koşmuştu babasi kudreti ve annesin arabdan inip baran yanina gidiyorlardı baran arkasina dönüp annesine kocaman gülmseme atmisti ve bi anda silah sesleri kopmuştu babasi kanlar icinde anneside baran dogru koşarken iki hain kurşun ile yer yıgılmıştı. Yılı 2023 Baran artik 30 yaşinda karabey aşiretin ağası konagin bey olmuştu daha 14 yasinda babannesi bu sorumluluğu ona yüklemişti evet baranin kabus oldgu günü.artik babasi sakat ve annesin çoçukan kaybetmiş çoçklugun yaşamamis bi adami baran hayati en büyük hedefi annesine verdg söz kardesin kormak olmuştu adeta hayatin ona adamisti .baran hiç aşk olmamaşti kadinlar karşi ilgis olmaya bi adam haline gelmişti elbete oda her erkek gibi istegin karşılyordu ama evlenmeyi düşunmyorud ama babaannesi sürekli onu bu konuda darlyorudu ve ikna etme çabasindaydı.ama baran kendi isteğiy evlenecegyinden haberi yoktu. Demirler; dilan 22 yaşinda ezcalik son sinf ögrencisydi hayaleri idaleri olan özgürlüğüne çok düşkun merhametli sevgi dolu cici bici bi kizdi dilan cevdet ve zümrüt adinda iki kardesi daha onlar çok seviyordu onlarda aynı şekilde çok iyi anlaşan abi ve kardeştiler babasina çok düşkun olan dilan annesi ile bi türlü o bagı kuramyordu hep eksik bi şey vardi annesine karşı dilan . dilan hayalerine ve hedeflerine çok yaklaşmıştı ama asla evlenmek istemyordu zaten dilan aşka ve evlenmey karş çok ketumdu.ama olacaklar bilse bi günü bile orda kalmaz kaçardi.

Kan Bedeli

2 Kişinin Aşki

"Bilmem gereken bir şey var mı Kanat? Sen bu olayın herhangi bir yerinde var mısın?" İfadesizce suratıma baktığında sorumun cevabını almıştım aslında. En başından beri korktuğum şey gerçekti. Ama yine de ondan duymak istedim. "Yokum." Bu bana kaçıncı yalanıydı, artık saymakta zorlanıyordum. Nasıl bu hale geldiğimizi düşündüm bir an. Güzeldik biz yalan yoktu, oyun yoktu. İyi başlamamıştık ama zamanla iyi olmuştuk. Birbirimize iyi geliyorduk, anlıyorduk, duyuyorduk birbirimizi. Ama şimdiki bize baktığımda her tarafımız yalanlarla doluydu, birbirimizi duymayı geçtim göremiyorduk bile. Zaman bizi öyle bir noktaya getirmişti ki ne aynadaki beni ne karşımdaki adamı tanıyordum. Acı bir gülümseyle cevap verdim ona: "Peki, sen öyle diyorsan öyledir." Bu sondu. Biz en dipteydik ve Kanat buradan çıkmamız için son şansımızı da elleriyle parçalayıp çöpe atmıştı. İkimiz için bir çıkış yoktu artık. Bu sonsuz karanlıkta beraber kaybolacaktık.

Rümeysa Sultan; Ben Rümeysa. Şehzade Mustafa'nın nikahlı eşi Rümeysa. Evlatlarının annesi,Mahidevran Sultan'ın gelini Rümeysa. Ben çocukken bütün acılarımı, dertlerimi yağmura anlatırdım. Yağmur içimdeki ateşi söndürürdü. Bir gün tam her şeyden vazgeçtiğim an kader onu çıkardı karşıma... Şehzade Mustafa'yı. Onu gördüğüm an içimde bir ateş yandı. O günden sonra çok yağmur yağdı ama hiçbiri bu güçlü ateşi söndürmeye yetmedi. Allah şahidim sönmesini bir an bile istemedim zaten. Şehzade Mustafa; Ben Mustafa. Sultan Süleyman ve Mahidevran Sultanın oğlu Mustafa. Bir karanlığın içinde kaybolmuştum ben, beni her gün daha fazla içine çeken bir karanlığın...Rümeysa'm kurtardı beni bu karanlıktan. Karanlık bir zindandaki tek umut ışığımdı o benim. Sevdiğim kadındı, aşık olduğum kadın... Acılara,taht kavgalarına ve büyük entrikalara meydan okuyan bir aşk... Şehzade Mustafa ve Rümeysa Sultan... Not: Yakında bölümler düzenlenecek ve birtakım değişiklikler yapılacaktır...