Bir sınıf. Bir cinayet. Ve değişen hayatlar.. Lisenin son yılında yaşanan bir olay, herkesin kaderini altüst etti. İşlenen cinayet ve ardından ortaya çıkan sırlar; dostlukları, aşkları ve güveni yerle bir edecek. Her şeyin başladığı gün, aslında sonun ta kendisiydi. "Gerçekler toprağa gömüldü ama izleri kaldı..." Bir sınıf, bir cinayet, ve çözülemeyen sırlar... Lise hayatlarının son yılında yaşadıkları tek bir gece, hepsinin hayatına damga vurdu. Aşklar sorgulandı, dostluklar yıkıldı, aileler dağıldı. Kimi sessizce sustu, kimi konuştuğuna pişman oldu. Ve şimdi herkes geçmişin gölgesinde yaşamaya çalışıyor. Ama o gölge... Gitmemekte ısrarcı. "Hiçbir sır sonsuza kadar saklanamaz." Başlama Tarihi: 8 Ekim 2022 Bitiş Tarihi: 21 Haziran 2025 •Entrika'da #6. Sırada! •Hikaye haftalık olarak yayınlanacaktır.

Çiğköftesine istemediği bir malzeme konulduğu için,restorana şikayet etmek isterken yanlış numaraya mesaj atarak hayatını değiştiren sıla.

Bilinmeyen Numara: Sen beni koca diye evine al Bilinmeyen Numara: Senin sözünden çıkmam valla bak Bilinmeyen Numara: Hanımcılık kazanır Bilinmeyen Numara: Hem senin gibi sarı sarı çocuklarda yaparız Bilinmeyen Numara: Hayali bile güzel anasını satıyım 02.09.2021#okul içinde 2.sırada 20.10.2021#kısahikaye içinde 2.sırada 31.10.2021#gençlik içinde 4.sırada 16.12.2021#komik içinde 5.sırada 23.01.2022#romantik içinde 1.sırada 26.01.2022#genç içinde 1.sırada

Siz: Sen kimsin? Kütüphane İnsanı: Pardon? Kütüphane İnsanı: Dan diye mesaj atan sen olduğuna göre bunu soran kişi tahminimce ben olmalıyım. Siz: Saf mısın rol mü yapıyorsun? Siz: Numaranı bıraktın ya hani? Kütüphane İnsanı: ? Siz: Kütüphanede, ben öğlen yemeğine çıktığımda numaranı defterime yazdın. Kütüphane İnsanı: Bunu yapsam eminim hatırlıyor olurdum. Kütüphane İnsanı: Muhabbet başlatacak başka bir yalan bulamadın mı? Yayımlama Tarihi: 22 Haziran 2023 Bitiş Tarihi: 17 Kasım 2023

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."