Bazı insanlarla iki kere tanışırsınız. Ben az önce yıllardır ölü sandığım kocamla, ikinci kez tanışmıştım.

İklil, bir askeri sevmenin ne demek olduğunu zamanla öğrendi. Bu; birini sevmekle birlikte, onu her kaybetme ihtimaliyle yaşamayı da kabul etmekti. Kılıç'ın hayatı emirlerle şekilleniyordu. Ani gidişler, yarım vedalar, tarihleri belli olmayan dönüşler... İklil'in hayatı ise beklemekle. Beklerken güçlenmeyi, korkarken dimdik durmayı, özlerken sessiz kalmayı öğrendi. Çünkü bazı aşklar el ele yürüyerek değil, uzaktan aynı gökyüzüne bakarak yaşanır. Her görev aralarına giren mesafeyi biraz daha büyütürken; her dönüş, sevgiyi biraz daha derinleştirdi. Ama o soru hiç değişmedi: Ya bir gün dönmezse? Ve Kılıç, her operasyona giderken geride bıraktığı kadının gözlerini düşündü: Bir kalp, hem vatanı hem aşkı aynı anda taşıyabilir mi? Bu, savaşın ortasında değil; Savaşın gölgesinde büyüyen bir aşkın hikayesi. Bazı aşklar Çiçekten bir Taç gibidir... Zarif görünür. Ama taşıması sandığımızdan daha ağırdır. ~ Bu kitapta geçen kişi ve kurumların tümü hayal ürünüdür. Kitaptaki olayların hiçbiri gerçek değildir.

Astsubay Kıdemli Başcavuş Tuğra Duman, Türk Silahlı Kuvvetleri'nin seçkin bir birimi olan Pençe timinin yardımcı komutanıdır. Görev, sınır ötesindeki tehlikeli bir terör hücresini etkisiz hale getirmektir. Ancak operasyon sırasında Tuğra, gizemli bir şekilde ortadan kaybolur. Tim, Tuğra'sız dönmenin acısını ve şaşkınlığını yaşarken, Tuğra ise kendini beklenmedik bir zamanın içinde bulur. Tam 300 sene önceye, İskoçya'ya gitmiştir. Tuğra, hem kendi gerçekliğine dönmeye çalışırken hem de İskoçya'nın gizemli topraklarında hayatta kalmaya çalışır. Bu süreçte zamanın ve mekanın sınırlarını zorlayan aşk, dostluk, gizem, aile ve sadakat hikayesi de gelişir. Hayatının yeni savaşı başlar, bu sefer kılıçlarla... Kesit: --- Bir Ingiliz kadınının burada ne işi var?" Diye devam etti karşımdaki adam İngilizce konuşarak. "İngiliz değilim, Türküm" dedim ama adamların hepsi anlamaz gözlerle bakmaya başlamıştı. Zaten vücutları komple boyanmıştı ve korkutucu tipteydiler. "Türk mü?" Neler oluyordu?? Az önce çatışmanın ortasındayken ortalık kurak araziydi. Mağaranın arka kapısından çıkınca böyle büyük bir ormana nasıl gelmiştim ki? Hem ben haritacıydım ve bölgede böyle bir orman olmaması gerekiyordu. Birazdan tim arkadaşlarım da beni bulurdu nasılsa. "Bizimle geliyorsun" diye devam etti esmer, uzun saçlı dev gibi olan adam. "Burası neresi?" Dedim aynı adama bakarak. Sanırım bu grubun lideriydi. Kamuflajıma attığı tuhaf bakışları ise görmezden geldim. Ancak kısa süren sessizlikte, o boğuk sesini tekrar duydum. "Klanıma hoş geldin küçük kız..."

İşte tam şuan bittiğimi hissediyorum, nefes almak bir insana bu kadar zor gelmemeli. Açlığa, susuzluğa, uykusuzluğa, akıl almaz işkencelere dayanan, dik durup yıkılmayan ben geçmişim karşısında diz çöküyordum. Bana söylenen yalanlara bu kadar kolay kanmam benim aptallığımdı. Bu günden sonra hiç bişey eskisi gibi olmayacaktı. Bu günü herkes not alsın bugün benim ihtilâlimin ilk günü. Bugün Kıdemli Yüzbaşı İris Tanyeli'nin öldüğü gün... ☘️ Yayınlanma Tarihi: 10.08.2023 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür.

❝Kader bir kez yazmıştı. Bizi tekrar buluşturan ise zamandı.❞

Yeni atandığın timinle hava alanında sana yapılan saldırıda tanışırsın ama askeri kimliğin yanında değildir...

"Sana yalvarıyorum yüzbaşı, bizi bırakma..." - Kadın doğum doktoru Börte Balamir ile Akıncılar timinin yüzbaşısı Altay Tuna'nın hikayesine hoş geldiniz...

"Ben seni seviyorum. Kardeşimden farksız o. Hem 5 yaş küçük. Ufaklıkla ne işim olur." Dizlerimin üzerinde eğilip kapıya biraz daha yaklaştım. "Bin gönlüm olsa birini vermem. Benim gözüm sadece seni görür. Hem görmedin mi erkek çocuğundan farksız. Kıskanacağın son kişi bile değil." Titreyen dizlerimle ayağa kalktım. Perdeyi araladım. Balkona çıktım. Semih gelen sesle başını bana çevirdiğinde elinde telefon öylece kaldı. Gözlerine baktığımda anlamıştı onu duyduğumu. Balkonda duran kitabımı aldım ve tekrar içeri girdim. Kapıyı kapatıp perdeyi çekmeden son kez yüzüne baktım. Ve o perdeyi kapattıktan sonra yıllarca onun olduğu tek bir gün açmadım...

Karşımda DNA testi ile ilgili zırvalayan doktora hiç dikkat kesilmedim.Bir anda kızın sevinç nidaları ile abime sarıldığını duydum.Abim ise beni yumruklarken kullandığı elleri ile onun saçlarını okşuyordu.İçimde gerçekten tarif edilemez duygular vardı.Ben bu duyguları kendime yasaklamıştım.Hafif kendini belli eden tırnaklarımı etime saplarken kendime geldim ve bir krizin eşiğinden döndüm.En delici bakışlarımı doktora çevirdim ve saatlerdir konuşmadığım için kısılmış olacağını düşündüğüm sesimi temizleyip konuştum. "Bana hastanenin karıştığımız günkü kayıtlarını ve o geceki nöbetçi hemşirelerin listesini vereceksiniz."dedim.Sesim sert ve otoriter çıkmıştı bana alaycı ve şaşkın bir ifadeyle bakan doktorun suratına yumruğumu geçirmemek için zor duruyordum. "Bakın hanımefendi hatamızın farkındayız ama dediğim gibi isim benzerli-"demesine kalmadan lafını kestim.Her zamanki gibi kozumu ilk başta oynasaydım sözümü ikiletmeme gerek kalmazdı.Sakinlikle çantamdan kimliğimi çıkardım ve ona doğru gösterdim. "Yüzbaşı Eylem Bozkurt hemen kayıtları görmek istiyorum"

Hayattan kendini soyutlamış bir kadındı Ulya geçmişinin karanlığından çıkmayı başaramamıştı. O sadece bir Bedenden ibaretti yaşamayı bilmeyen bir beden. Alaz ise bu kadına yaşamayı öğreticek olan adamdı. Onların hayatlarında tek bir kanun yer alıcaktı "Murphy kanunu" Ne zaman bir şeyden vazgeçerseniz o şey size geri gelir. Onlar birbirinden defalarca vazgeçiçek fakat kalplerindeki perestişe her defasında boyun eğiceklerdi.