Herkes yerini alsın çünkü acımasız ve intikam dolu bir şov onları bekliyor. Numaralarınızı seçin böylece vezir mi yoksa soytarı mı olacağınızı karar verin . Sesizlik, bunu bana nasıl tanımlardınız ? Ne derdiniz sesizliģe? Nefret mi ederdiniz sesiz olmaktan yoksa huzur mu bulurdunuz ? Ben sesizdim ama bunların bir nedeni vardı. Belki ezik olduğumu düşünüyorsunuz, bu umurumda mı ? Tabii ki hayır ama şunu unutmayın sesizlik bana çok şey kazandıracaktı.

"Kaburgam acıyor," diye fısıldadı, gül kuyusu. "Kaburgamı çaldın benden." Adam kızın yüzünü tam kaburgalarının üstüne bastı. "Burada, gül kuyusu," dedi ifadesiz bir sesle. "Burası senin sürgünün. Buradayken ne ölüme kavuşabilirsin, ne de kendini geri alabilirsin artık." Kız, adamın kazağını kavradı, yüzünü kaburgalarının arasına gömdü ve kaşlarını çatarak başını iki yana salladı. "Ölüme kavuşturmayacaksın beni," diye fısıldadı. "Bana beni geri vermeyeceksin." "Asla." Kızın, göğsünün ortasında bir yarası vardı, o yaraya bir isim bile vermişti. Adam, o yarayı ondan çalmıştı. O yaranın adı, "çocukluğum"du. Artık yeryüzüne yağan gül yapraklarının rengi, kan kırmızısıydı. Zehirli kırmızı gül sarmaşıkları bağladı bizi, Birbirimize zehirlendik. O kâinat kadar eşsizdi, Ben basit bir gül kuyusu. Tutulmamız gerekiyordu, Tutulduk. Ben Gül'düm, O, içine düştüğüm Kuyu, Benim Kuyum. Gül Kuyusu.

Hayatını kendi koyduğu kurallara göre yaşayan işkolik bir kadın. Yeni transfer olduğu şirketin, attığı adımlardan en tehlikelisi olduğunu nereden bilebilirdi? Hayatın ona sunduklarıyla yetinmeyip hep daha fazlası için çalışan, kırgınlıklarından inşaa ettiği surların arkasında huzurlu bir hayat sürdüren Suna Cihangir. Karadeniz'in hırçın fırtınası kadar inatçı olan bu kadının yaptıkları, işlerini yokuşa mı sürecek, yoksa hayatı boyunca kaçtığı duygularıyla karşı karşıya mı kalacak? Zıtlıktan güzellikler doğar, peki ya durumlar eşitse?