Biz bu hikayede bunu öğrendik "Aile olmak için kan bağına gerek yokmuş" Sır saklaya bilir misin? Karakterler/Oyuncular: Tilki(Kıvanç):Ekin Koç Duru(YENİ):Serenay Sarıkaya Aylin:Demet Özdemir Alton:Cem Kılıç Ali:Mehmet Aykaç Sevgi:Esra Ronabar Mehmet:Murat Han Savaş:Berk Cankat Meltem:İpek Bağrıaçık Levent:Bora Cengiz Burak:Burak Can Lale:Zuhal Olcay Kemal:Levent Ülgen Gürcan:Metehan Sezer Zeynep:Su Burcu Yazgı Çoşkun DUYURU:Karakterleri oynayan oyuncular tamamen kurgu olarak yazılmışdır.Oyuncularla gerçek bir anlaşma yoktur.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."