Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

Hikaye argo küfür şiddet ve cinsell içerik barındırıyor... (Berdel değildir) Mavi'nin iki tonu kesişti o an ve biraz acı bolca mutluluk ile dillere destan olacak o aşkın temelli atıldı... Ömer Asaf Karabey Asmin Saruhanlı Not: edebiyatçı değilim yazım yanlışlarım ve hatalarım olabilir...

Hayatını yaşayamayan genç bir kadın, ölümün kendisinden onu yaşatması için bir sebep isterse ne olur? Ölüm ilgilenmez. Ancak yüreği, hissettiği yabancı duyguyla buna izin vermez. "Sebebini buldum. Gülüşünü sakla kadın." KURGUDA ARGO SÖZLER UYGUNSUZ DAVRANIŞLAR VE HASSAS İÇERİKLER VARDIR TSSB İÇERİR KARANLIK- MAFYA ROMANTİZMİDİR YETİŞKİN KURGUDUR Bu klişeyi de sevmem ama hırsızlığa meraklı olan çok var, wattpadde ÖLÜMDEKİ ŞANS ismiyle yazılmış ilk kurgudur, emek hırsızlarına göz açtırmayıp gönül rahatlığıyla okuyabilirsiniz. Yayımlanma tarihi 12/09/24

'AŞK-I MAVERA' serisinin yan karakterleri olan Akın Gündoğdu ve Zeynep Selin Bozok'un kitabıdır. Kitaplar birbirinden bağımsızdır. ★ Parmağınızda yüzüğünü taşıdığınız adamın aslında en büyük terör ögütü kurucusu olduğunu öğrenseniz ne yapardınız? Sizi sevdiğini düşündüğünüz adamı aslında tanımadığınızı öğrenseniz, dahası; sizi bir başka kadınla aldattığını görseniz ne yapardınız? Paramparça olurdunuz, değil mi? Bir gecede hayatı değişen Zeynep Selin Bozok, aslında yalan bir hayat yaşadığını öğrenir ve hayatı o andan sonra dağılır. Katıldığı kutlamada, nişanlısını başka bir kadınla gören Zeynep Selin, başına bela alacağını bilmeden hislerine yenilip hareket eder. Kutlamaya katılan, gizli görevde olan MİT istihbaratçıları ve TDT askerleri, Zeynep Selin'in bilmeden operasyonu tehlikeye atması ile ortalığın karıştığının farkına varırlar. Aniden alevlerin ortasına atlayan Zeynep, MİT'in ve TDT'nin güvenilir ismi, kıdemli yüzbaşı ve geçmişinde yer alan Akın Gündoğdu'yu da kendisi ile sürükler. Paramparçayken bile nefes alan Zeynep Selin, öğrendiği gerçeklerden sonra hayatta kalmayı başaracak mı? Aşk öldürür derler. Peki ya gerçekten de imkansızı imkan dahilinde edip yaşamayı başaracaklar mı? ★ Kitap, 'AŞK-I MAVERA' final yaptıktan sonra yayımlanacaktır. •Tüm hakları tarafımdan korunuyor. Her hangi bir (ç)alıntı durumu olursa, gerekli işlemler başlatılacaktır! •Kitap kapağını, kendi kitabınızda kullanmanyın! Yazım tarihi: 10 Ocak Yayım tarihi: 18 Ocak

Askeri kurgudur. +18 şiddet ve küfür içerir...🔥 İlk yayınlanma tarihi: 22.01.2026🕊️ Bölümler 10 günde bir gelecektir.✨ 🐢⚜️🥀💌 Bir çiçek vardır. Adı Vadi Zambağı. Ormanın en kuytu, en karanlık köşelerinde açar. Herkes onu narin sanır bembeyaz boynunu büktüğü için güçsüz zanneder. Ama o zambağın köklerinden yapraklarına kadar her hücresi Zehirle doludur. O zehir onun hayatta kalma gücüdür. Kimse... Kimse ona dokunamaz. Kimse onu ezemez. Çünkü o... Güzelliğinin altında bir savaşçı gizler. İşte o çiçek Vadi Zambağıdır. 🐢⚜️🥀💌 "Sen de benim Vadi zambağımsın... Aslan kızım. Göründüğün kadar narin ama canını yakmak isteyene... Ölümcül olacaksın." Babasının ona miras bıraktığı o "Zehir" adını ve vadi zambağının zehrini ruhuna mühürleyerek hücreden fırladı. Şırnak'ın dondurucu karanlığına, bembeyaz karların üzerine doğru, elinde yeşil kaplumbağası ve üzerinde kanlı badisiyle bir ok gibi koşmaya başladı. O gece karların üzerine düşen her damla gözyaşı, bir çiçeğin uyanışıydı. Çünkü Süveyda artık bir vadi zambağı gibiydi; beyazlığı masum, özü zehirdi. Kokusu huzur verse de dokunuşu kalp durdururdu; zira masumiyetin bu kadar öldürücü olabileceğini dünyaya sadece vadi zambağı öğretirdi. 🐢⚜️🥀💌 Ağlamak için gözden yaş mı akmalı? Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı? Sevmek için güzele mi bakmalı? Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı? Hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır? Özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı? Hırsızlık; para, malmı çalmaktır? Saadet çalmak, hırsızlık olamaz mı? Solması için gülü dalından mı koparmalı? Pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı? Öldürmek için silah, hançer mı olmalı? Saçlar bağ, gözler silah, gülüş, kurşun olamaz mı? VICTOR HUGO

Rostov şehrinde fırtına dinmek bilmezdi. Kapıldığın an çıkış yoktu, tüm yollar çıkmazdı. Hayat sana kaç şans verirdi ve geçmişini kaç kez yaşayabilirdin? Rostov'un fırtınası seni tek bir yere götürürdü. Belokonov'a. O'na. "Burada Tanrının işi olmaz." Ve cümle şöyle devam ederdi: "Çünkü Belokonov'lar burada."

Kötü kızlar hiçbir zaman kazanamazlar. Ve bu hikayenin kötü kızı benim.

Hayatın ne kadar üstüne gidersen, o kadar altında kalırsın.

Bir köy masalı...

"Bir buçuk yıldır bir kıza aşığım"dedi gözlerimin tam bebeğine bakıyordu ve bakışlarını milim kıpırdatmadan gözlerime sabitlemişti. "Söyledi arkadaşların 'mecnun' olmuşsun"dedim net çıkan sesim ona geçmişti belli ki. Başını ağırca salladı. "Leylam'ın haberi yok ama"dedi vücudumda ki tüm kan çekildi o an "Her an onu görmek istediğimden haberi yok , okulda kovalamaca oynadığımızdan haberi yok, kaç yağmurda ıslandığımdan haberi yok, kaç gece yurdunun kapısının önünde beklediğimden haberi yok" Bir şey diyemedim. Yeşilleri gözlerime kilitlendi. Yapbozun kayıp parçaları gibi kenetlendi bakışlarımız. Esen rüzgar artık beni tamamen sarmıştı. Üşüyordum. Ve bu fiziksel bir üşüme değildi. "Hepsinden haberi yokta , şuan gözlerinin içine baktığımdan da mı haberi yok"