Kız kardeşinin hatası yüzüden ceza alan ve ailesinden veto yiyen Rojbin, parasız pulsuz bilmediği bir şehre sürgün edilir. Tabi bu sürgüne ek deli dolu sınırsız kardeşi Fidan'a da katlanmak zorunda kalır. Mega şehirden, Karadenizin ufak bir kasabası olan Amasra'da, Deniz Kuvvetleri Birliklerinin yaşadığı mahallede başına gelen her olayın ustalıkla altından kalkan Rojbin'in heyecan dolu aşk hayatı ise hepimizi büyüleyecek.. Küçük yaşta babalarını kaybeden bu iki kız kardeş zengin yaşamlarından bir ceza yüzüden vazgeçip rüyaları kıskandıracak bir mahalleye misafir olacaklar işte asıl hikaye tam da burada başlayacak!

Bu kitap Jane The Killer, Jeff The Killer, Nina The Killer aşk üçlemesinin en iyi teorilerinden yola çıkılarak benim tarafımdan hazırlandı. Umarım beğenirsiniz. İyi okumalar :) This book was prepared by me on the best theories of the trilogy of The Killer, The Killer, Nina The Killer. I hope you will like it. Good reading :)

"Karanlıkta kalınca gözlerini sımsıkı yumardı çünkü kendi yarattığı karanlık, maruz kaldığı karanlıktan daha vicdanlı gelirdi." 21 Ağustos 2005. Saat 02.53 Sadece eğlenmek için beş arkadaş yola çıktılar. Fakat gecenin sonunda eve dört kişi döndüler. 17 Ağustos 2016 Sır perdesi yeterince kapalı kaldı. Birinin onu aralaması gerek.

"Yeni evine hoşgeldin, Marinette" deyip geri çekilmişti Gabriel amca. Bir kaç saniye sonra karşımda duran sarışın çocuk bağırarak "Bu evden defol!!" diye bağırmıştı. [Hikaye bana aittir!] [Çalıntı sonucu yasal işlemler başlatılacaktır] 👑1👑 #Lukanette #Dupain

X-18AB9 adında bir virüs..Kim bile bilirdi ki bu küçücük virüsün medeniyetin eşiğindeki Dünya 'nın sonunu getireceğini..Kaosun..Katliamın..Acı içinde haykırış ve çığlıkların kısacası vahşetin habercisi olduğunu.. Hayat ile ölüm arasındaki ince çizgide kıyasıya bir mücadele vererek bir o yana bir bu yana savruluyorsunuz..''Ölüm '' tüyleri diken diken eden soğuk ve sırlarla dolu bu kelime belki de tek kurtuluşunuz.. ''Şuanda bilmediğim dağların arkasında kuzeyde yaşam vardır umuduyla yürüyorum... '' Bilim kurgu #3 Zombi #1 Fantastik#10 Kitap tamamlanmıştır.Hakları saklıdır izinsiz kopyalanamaz ve çoğaltılamaz..!

Deniz... Ne kadar uçsuz bucaksız gelir değil mi gözümüze? Tam karşısına geçer bakarız ufka doğru. Denizin gözümüzdeki sonsuzluğu bir çizgi halinde gözükürken bir anda sonunu görmüş gibi hissederiz. Düşüncelerimizi hayal gücüne bırakırsak eğer her şey daha farklı olur. Normal büyüklüğünden bile daha büyük olabilir hayal dünyamızda ya da tam tersi çok daha küçük. Uzay... İşte uzay gerçekten sonsuzluktur. Ya da belki de bir sonu vardır. Deniz gibi bilemeyiz bunu, elimizde bir sayısal veri yoktur. Sadece yaşadığımız gezegen, onun bulunduğu sistem ve sistemin de bulunduğu galaksiler olduğunu biliriz evrende. Ve bu düşündükçe daha da büyür. Gece başımızı kaldırıp gökyüzüne baktığımızda bir sürü küçük ışık görürüz. Aslında bunun binlercesi vardır sadece başımızı çevirmemiz gerekir. Bu bir bakıma 'at gözlüğü' tabirine de ayak basan bir durumdur. Sığ görüşlü olmamak da denilebilir. Bir zorlukla karşı karşıya kalabiliriz, bir seçim yapmak zorunda olabiliriz. İki farklı seçeneğin olduğunu düşünürüz ama bilmiyoruz ki belki de daha kapsamlı düşünürsek arasında kaldığımız bu seçimlerden çok daha farklı tam istediğimiz gibi bir seçenek bulabiliriz. Aynı gördüğümüz yıldızlar gibi sadece başımızı çevirmeliyiz. ~Anne Shirley Diziler, kitaplar ve birazda benim katkılarımdan oluşan kurgu🎈

KORKUMU İSTİYORSUNUZ? HEYECAN MI İSTİYORSUNUZ? PEKİ YA ADRENALİN? Okumaya başlayın o zaman iliklerinize kadar hissedeceksiniz.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.