Zawgyi & Unicode ဘဝဆက်တိုင်း ကျွန်တော်တို့ နှစ်ဦးသား ပေါင်းဖက်ရစေလား ❤️

Time based 1910s Burma ကို့ ကို ရူးတယ် လို့ပြောလည်း ကို ခံရမှာ ဘဲ သက်ဝေ မင်း မျက်တောင်ဖျားမှာ ငြိနေတဲ့ ကို့ အလွမ်းထုထည် ကိုမှ မင်းမမြင်တာ အိမ်မက်ထဲမှာ မငိးကို ပွေ့ဖက်ရင်း ကျေနပ်နေတဲ့ ကိုယ့်ဝိညာဉ် ကိုမှ မင်းမမြင်တာ မြန်မာ ပြည် ကို ပြန်ဖို့ အိမ်နဲ့ အတိုက်အခံ အသည်းအသန်လုပ်ခဲ့တဲ့ ဟဲလမက်ဂျွန်ဆင် ဆိုတဲ့ ကောင်လေး ကို မင်းမမြင်သရွေ့ ကိုယ့် ရူးသွပ်မှု အဆုံး ပိုင်း ကို မင်းမမြင်သေးပါဖူး ချာတိတ်ရာ *၁၉၁၀ ပတ်ဝန်းကျင် ကို ဇာတ်အိမ်တည်သော ဇာတ်ဖြစ်၍ ထို အခါ၌ စာရေးသူမမွေးသေးသောကြောင့် ဆရာမကြီး ဂျာနယ်ကျော် မမလေး ၏ မုန်း၍ မဟူ ထံမှ အိမ်အပြင်အဆင်နှင့် ခေတ်စကားများ ကို သုံးနှုန်းထားပါသည်။ သို့သော် ဇာတ်ကောင် ဖွဲ့စည်းပုံ တူမတူ ဇာတ်အိမ်တူမတူကိုတော့ ဖတ်ကြည့်ပြီး မှ စာဖတ်သူ တို့က ဆုံးဖြတ်ပေးပါ မကြိုက်လျှင် လာပြောနိုင်ပါသည် စာသား များပြင်ဆင် အသုံး

"ကျွန်တော် အခုဘယ်ရောက်နေတာလဲ?" ရေနံချေးဝနေတဲ့ ပျဉ်ထောင်အိမ်ကြီးထဲမှာ မီးအိမ်က အလင်းတစ်ခုပဲ ဖြာကျနေတယ်။ရေဒီယိုလို့ ယူဆရတဲ့ လေးထောင့်ဆန်ဆန် အရာဝတ္ထုလေးထံက ပျံ့လွှင့်လာတာ က သူနဲ့ အတော်လေးမရင်းနှီးလှတဲ့ ၂ဝရာစုလောက်က မြန်မာသံစဉ်တွေ။ ဘေးအခန်းနံရံမှာ ကပ်ထားတဲ့ ပြက္ခဒိန်ကို အကြည့်ရောက်တော့ သူအံ့သြလွန်းလို့ အသက်ရှုဖို့တောင်မေ့လုလု။ တနင်္ဂနွေရုပ်ရှင်တွေထဲမှာ မြင်ဖူးတဲ့ မင်းသမီးကြီးခင်သန်းနုရဲ့ Young version ညို့အားပြင်း ဓါတ်ပုံက သူ့ကို တဒင်္ကာ ဆွံ့အစေတယ်။ "အခု ...အခု ဘယ်နှခုနှစ်လဲ?" "အို လူလေးမမှတ်မိတော့ဖူးလား?ဒီနေ့က တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်ကျော် ၁ရက် ၁၃၃ရလေ " "ခင်ဗျာ" ရွှေဘီးဆံပတ်နဲ့ ရှေ့က ဘွားတော်ကိုကြည့်ပီး သူ့ခေါင်းတွေ ချာချာလည်သွားသလိုပင်။ ဘာလဲ.. ငါအခု ဝတ္ထုတွေထဲကလို လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်၄ဝကျော်မှာ ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့တာလာ

လက်ရှိကာလကနေ ၁၉၅၀ ကိုရောက်သွားတဲ့အခါ .. သင်တို့ရော ခွန်နှောင်းလို စော်ဘွားချောချောလေးနဲ့တွေ့နိုင်မယ်ထင်လား ...?

1920ခုနှစ်လောက်က လူနေမှုပုံစံတွေကို inspireယူပြီး ရေးဖွဲ့ထားတဲ့ Own Creation rebirth fictionလေးပါ။ _________# Starting date_26.6.2020 Ending date_6.11.2020 #ပိုးညို🐌

Start Date: Sep 22nd, 2020 End Date: May 21st, 2021 ဟိုးရှေးရှေးတုန်းက ဇာတ်သဘင်တစ်ခု ရှိသတဲ့။ တစ်ရက်တော့ ပိုင်ရှင် ဇာတ်ဆရာကြီးက ဆုံးပါးသွားလေတယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ ဇာတ်ဆရာကြီးရဲ့ ညီဖြစ်သူက သူ​ေဋ္ဌးတစ်ယောက်ကို ရောင်းလိုက်ပြီး ထွက်ပြေးသွားပါလေရောပေါ့ကွယ်။ သူ​ေဋ္ဌးကြီးမှာ မြို့တက်စာသင်နေတဲ့သားတစ်ယောက်ရှိလေတယ်။ အဲ့ဒီမြို့​ကျောင်းသားလေးကတော့ဖြင့် ဇာတ်သဘင်ကို လုံးဝမချစ်ရှာဘူး။ ဇာတ်မင်းသားမင်းသမီးဆိုရင် အထင်ကိုမကြီးတာပေါ့ကွယ်။ ဒီလိုလူသားလေးက ကိုယ့်မြေကိုယ့်ရွာကို ပြန်လာတဲ့အခါ ဖခင်ဖြစ်သူက ဇာတ်သဘင်တစ်ခုကိုဝယ်ယူထားတာသိရှာလေတော့..... အမယ်မင်းရယ် .... ပြောရတော့မယ် ဟဲ့ လို့ နှတ်သံနှောကာ ပြောလိုက်ရရင်ဖြင့် .....