Asi bir mafya Tam bir beyefendi {Sen benim melek mafyamsın}

Evli bir ZeyKer ama yalnıca kağıt üstünde! Kalplerinin sesi yerine akıllarını kullanıyorlar belkide. Hiç bir şeyin farkında olmadan Hayatları tek bir anlaşma ile bütünleştirmişler! Ya beklemedikleri bir anda karşılarına AŞK çıkarsa?

Fırtına ve Yaprak kitabının 2. yani devam kitabıdır. Bu kitabı okurken, karakterleri ve olayları anlayabilmeniz için 1. kitabı okumanız gerekmektedir.

Karanlığa gelen aydınlık yok edilebilir mi? İntikam duygusu ile? İçinde kalmış öfke ile?

Aşk, hayallere tutunurken gerçeklerden düşmekmiş. Aşk, insanı kendisinden başkasıyla yakmasıymış. Aşk, kederden gülüş beklemekmiş. Aşk, insanın karşısındakini sekmesinden çok, onun vereceği acıları sevebilme cesaretiymiş... Hepsine yeterdi yüreğim. Hepsine vardı cesaretim. El olup gitmeseydin.... Sensizken o kadar boş ki içim. Ne zaman adını ansam yankı yapıyor. Böyle yaşanmaz diyorum. Ama böyle de yaşanıyor. Azala azala, tükene tükene, öle öle. Belki de senin için vakti gelince unutacağın bir şarkıydım. Kim bilir kimlerin adını silmek için beni bu şarkıya yazdın! Tüm bunlara rağmen diyorum ki keşke sana tekrar âşık olabileceğim başka bir hayat olsaydı. Ben aşkı arıyordum sende. İhaneti buldum! Keşke bulduğum gibi değil, aradığım gibi kalsaydın. Bir yalana kanıp sahte dünyaların yıldızlarına kapılmıştı. Ben de onun aşkına kanmıştım. Yalan değildi, ikimiz de çok acemiydik sadece. Ben ona kendimi vermiştim, o da bana bir serap. Bana bakarken ışıldayan gözleri ruhumu

"Gözlerinden öperim canım. Güzel geceler. Kendine iyi bak. Bana hemen cevap ver, dertlerimi aklında tutma, unut. Beni unutma..." Kapak Tasarım; @elmacikkemikler12 ?

"Sesin nabzım, gülüşün nefesim olmuş." Tüm hakları saklıdır. © ™ •HİKAYE DÜZENLENMİŞTİR.• VEYL SERİSİNİN BİRİNCİ KİTABIDIR. Wattpad'de "Tehlikeli Kızıl" adıyla yayımlanan ilk ve tek hikayedir. ◆◇◆ HİKAYE ŞARKISI: Cihan Güçlü - Yalandır Güldüğüm.

"Bu söylediklerine inanmıyorum, hepsi deli saçması! Hafızamı kaybettim diye benden faydalanmaya çalışıyorsun! Ben asla seninle birlikte olmadım!" "Ne derler bilirsin; 'Asla, asla dememek lazım.'" Karşımda durmuş yüzünde o nefret ettiğim ukala gülümsemesiyle bakarken bütün vücudum öfkeyle cayır cayır yanıyor. O ise bu halimden memnun kalarak yüzündeki sırıtışı büyütmekle meşgul. Tamam, o gülümseme birçok kızın aklını başından alacak kadar muhteşem olabilir, ara sıra bende dalıp gitmiyor değildim ama onun kim olduğunu biliyordum. Kendini beğenmiş, küçük dağları ben yarattım tavırlarından da nefret ediyordum. Bu yüzden söylediklerinin uydurma olduğundan yüzde yüz eminim, hafızam benden son 4 yılı çalmış olabilir ama kendimi tanıyordum. Bu ukala çocukla birlikte olacağıma ölürdüm daha iyi! Bu kadar büyük konuşmamam gerektiğini öğrendiğimde her şeyin için çok geç olmuştu. *** Bu hikaye bana aittir. İzinsiz kopyalanması durumunda işlem başlatılacaktır.