Vega Manon bir zamanların en acımasız MMA dövüşçüsüyken şimdi küçük bir sahil kasabasında, sakin bir kafede şarkı söyleyerek hayatını sürdürmektedir. Her sabah kahve kokusuyla uyanır, her gece mikrofonun başına geçtiğinde geçmişini boğmaya çalışır. Ama bazı yaralar sesle değil, sessizlikle konuşur. Darien Arzhel ise hâlâ ringin kralı. Soğukkanlı, stratejik ve rakip tanımaz. Bir akşam girdiği kafede, sahnedeki kadının sesinde tanıdık bir kırılmayı fark eder. Gözlerinin içine baktığında ise artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Vega'nın karanlık geçmişi, 13 yaşında yaşadığı bir travmayla şekillenmiş, ringdeki kimliği "Kod 13" olarak yeniden doğmuştur. Ama şimdi biri geçmişini kazımaya başlıyor. Ve bu kez kaçmak, savaşmaktan çok daha zor. Aşk mı, güven mi, hayatta kalmak mı? Bazen en büyük dövüş, ringin dışında başlar...

Bu hikayede ki başrol erkek karakter, insan değildir! Karanlık bir temaya sahiptir! Lütfen okurken bunu göz önünde bulundurun ❤️ Bu kitabın rengi Kırmızı'dır. ❤️🔥 *** 'Sen benim kalbimsin, sadece benim için atacaksın.' Dünya çoktan küllerin altına gömülmüştü. Savaşlar, açlık ve insanların kendi elleriyle getirdiği son... geriye yalnızca sefalet ve kıtlık bırakmıştı. Ta ki gökyüzü yarılıp Vorthariler gelene kadar. Onlar insanlığa yeniden yaşama şansı verdi. Toprağı yeşerttiler. Nehirleri doldurdular. Gökyüzünü temizlediler. Ama her şeyin bir bedeli vardı. Her üçüncü dolunayın üçüncü gününde üç kalp talep ettiler. Biri orduları için. Biri gezegenleri Nyxar için. Ve biri... Zar'Keth için. İnsanlar onları kurtarıcı sanmıştı. Sonra canavar olduklarını öğrendiler. Vorthariler'in Zar'Keth'i Draegor ise ölüm, ateş ve korkudan ibaretti. Yıllardır kalpsizdi. Ta ki bir insan kız karşısına çıkana kadar. Elaria. Ateş kadar kızıl saçları ve her şeye rağmen sevgiyle atan kalbiyle, Draegor'un içinde çoktan ölmüş bir şeyi yeniden uyandırdı. Artık Draegor onu öldürmeyecek kadar merak ediyor, kaybetmeyecek kadar ihtiyaç duyuyordu. Çünkü bazı kalpler sökülüp alınamazdı. Bazıları yalnızca hissedilebilirdi.

Asya Korkmaz, beyaz manolyalarıyla ün salmış genç bir pasta şefidir. En büyük hayali kendi pastanesini açmaktır. Ancak kurduğu bütün hayaller, bir sabah kapısını çalan haciz memurlarıyla yerle bir olur. Tan Kıvançlı ise İstanbul'un en köklü ailelerinden birinin varisidir. Eğlenceye düşkün, ukala ve özgürlüğüne fazlasıyla bağlıdır. Evlilik, onun için daima uzak durulması gereken bir kelime olmuştur. Biri hayallerini kaybetmek üzeredir diğeri ise ailesinden kalan mirası. Ve kader, birbirinden tamamen farklı iki insanı tek bir masanın başında buluşturur. İmzalanacak bir sözleşme. Saklanacak büyük bir sır. Herkesi gerçek olduğuna inandırmaları gereken bir evlilik. Fakat kimsenin hesaba katmadığı bir şey vardır. Bazı oyunlar, oynandıkça gerçeğe dönüşür. Peki ya en büyük yalan iki kalbin en gerçek hikâyesine dönüşürse? Kıvançlı Gelini Bazen bir soyadı kaderi değiştirir. Bazen de bir beyaz manolya, bütün hayatı.

Mİhri KARAHAN, sadece yer altının değil yeryüzünün en korkunç isimlerinden biri, narsist, hastalıklı zekasıyla, küçük, değersiz oyuncaklarına vakit ayırmayacak kadar vurdum duymaz bir kadın. Hayat onları bir araya getirmemek için her yolu mübah görürken, en olmayacak anda ilgisini üzerine çeken kızla çıkamayacakları bir yola sürüklenecekler... UYARI!!!! ( yaş farkı, bdsm, şiddet, cinsellik ve rahatsız edici unsurlar) BULUNMAKTADIR.

Çocukluğundan beri karşılıksız bir adamı seven genç bir kızdı Asya. Bir yandan onun kardeşiyle evlenmek zorunda kalmak diğer yandan sevdiği adamın evlendiğini görmek cehennem azabı gibiydi sanki. Ancak evleneceği adamın onun hayatını gül bahçesine çevirmek istediğinden bir haberdi. Asya&Cemal 1969-1970 yılları arasında yaşanan bir köy hikayesidir. Bol bol yetişkin içerikli ve kısa bir hikaye olacaktır.

Siz: Allah senin de belanı versin duydun mu? 0554*: Kimsin?

Başka bir evrende hamile olarak uyanan Rozelin'in hikayesi...✨️

Bir terapi odasında başlayan sessizlik, bazen en tehlikeli bağa dönüşür.

"Burası hakkında neler biliyorsun Güneş," dedi dosyadan kafasını kaldırmadan. Ciddi ruh halinden az da olsa sıyrılıp samimi haline geçiyor gibiydi. "Az şeyler," dedim kaşlarımı ciddiyetle çatarak. "Sadece ülkelerdeki en suçlu insanların burada kaldığını ve çoğunun tedaviye ihtiyacı olduğunu biliyorum." Tek kaşımı kaldırarak düşünür gibi yaptım. "Basına pek sızmıyor içerisi. Binan bir fotoğrafı bile yok." "Normal," dedi kendi kendine ve dosyayı kapatarak elleri arasına aldı. "Burada suçluları resmi olarak ikiye, resmi olmadan ise üçe ayırırız. Resmi olarak iki tür suçlular var, bunu da herkes fark edebilsin diye renk ile ifade ediyoruz. Sarılar ve siyahlar." Bir bacağını diğerinin üzerine attı ve devam etti. "Sarılar sapık ruhlu suçlulardır Güneş. İnanılmaz derecede hastalar, kimse onları tedavi etmek istemese de en çok onların tedaviye ihtiyacı var."

Şurimşine: Lazca canımın içi sevdiğim. 2000'ler de geçen bir aşk hikayesi. Mert Ali ve Leyla'nın hikayesi. Şiddet ve korkutularak büyütülen Leyla ilk kez sevilmeyi tadacaktı belki de. Saf sevgiyi. Leyla'dı o Mert Ali için annanesinin koyduğu ismi vardı sadece. Onu satan babasının hiç bir şeyi olsun istemiyordu karısının üzerinde.