Benim yıllar önce gördüğüm o belli belirsiz çizgiyi dahi bir ihtimal olarak kabul etmediğini gösterircesine bıçağın keskin ucunu gözlerimin içine bakarak kendi avcuna bastırdı ve aşağıya doğru çekti. Oluk oluk akan kan beyaz gömleğine süzülmüş, yüzünde acıyı gösteren tek bir mimik bile oynamamıştı. ''Ne bu kan akmayı durdurdu...'' dedi Ferman'ı tutan elimi bir hışımla çekerek. Avcum ellerinin arasındayken sıcak kanı buz gibi tenimde süzüldü. Ben yıllar önce bitti diye haykırırken o bizim sonumuzun daha gelmediğini belirtircesine o kanlı bıçağı avcumun içine bıraktı. Bu beni öldür demekten başka bir şey değildi. ''Ne de bu can bu bedenden çıktı.'' Dedi düşüncemi doğrulamak ister gibi. Parmaklarımdan süzülen, tenime bulaşmış kanıyla birlikte avcumun içine baktım. Bizim sonumuz yine benim ellerimin arasındaydı fakat bu sefer ima ettiği son çok daha başkaydı. -Hikaye içerisinde yetişkin içerikler bulunmaktadır.

Şaraplarımız bitince Kaan bana dönerek "Şarap kadar güzelsin" dedi beklenmedik bir sözdü ona gülümsedim sadece, ne hissedeciğimi bilmiyordum. Tekrardan gökyüzüne bakarak gözlerimi yumdum anın güzelliğine yumdum... Hikayede bütün haklar saklıdır, çalınma durumu vb. durumlarda yasal işlem başlatılacaktır!

Kibirli ve ihtişamlı bir Tanrı düşünün. Kendisi insanlardan hiç haz etmez, onları küçük görür. Ama günün birinde her şeye rağmen genç bir kıza katlanmak zorunda kalır. Katlanmak zorunda kaldığı genç kız ise tıpkı onun gibi genç olan Tanrı'ya çok çektirir. Zira gökyüzü Tanrı'sı olan Alcander ile baş etmek hiç kolay değildir. *** Bu kurgu Yunan mitolojisinden ilham alınarak kurgulanmıştır. Fakat kurgu gereği olay örgüleri ve karakterlerin bazı soyağaçları değiştirilmiştir. Ayrıca Wattpad de GÖKYÜZÜ HIŞIRTISI adlı ilk hikayedir. 06.07.2020

"Bırak beni sen bana karışamazsın Asaf AĞABEY" kollarımda ki ellerinden kurtulmaya çalışıyordum ama beni bırakmıyordu "Siktirtme ağabeyini Hüma, o yavşağın yanına gidemezsin" Kaşlarım dahada çatıldı "Sanane sen kimsinki Asaf!! pardon Asaf AĞABEY" kaşlarının arasındaki çukur dahada derinleşmesiyle sırtımın sert bir zemine yaslanması bir oldu. Kollarımı mengene gibi sarıp bedenime bedenini bastırdı "Birdaha ağabey dersen" Ellerimi hareket ettirmeye çalışarak çemkirdim "Ne olur söylesene Asaf Ağabe-" Dudaklarıma kapanan dudaklarla gözlerim kocaman açıldı, alt dudağıma dişlerini geçirmesiyle inlememi bastıramadım. Geri çekilip koyu gözlerle bana baktı "Sana o kelimeyi söyleme demiştim! Birdahakine bu kadarıyla sınırlı kalmam" ♡‿♡✿ ♡‿♡ Devamı kitapta... Başlangıç tarihi 13.07.2021 Kitap kapağı @axocey 'e aittir:) İlerleyen bölümlerde +18 olacaktır bilginize:)

Kiralık katil olarak tutulan kadın görevini yapmak için gidiyor ama öldürmek istediği adam bazı şeyleri değiştiriyor ve olaylar sarpa sarıyor. "Eğer biraz daha o ellerini üstümden çekmezsen vururum seni!" Elleri belimi kavradığında diğer eliyle silahımı hızlıca çekti. "Patronunu mu öldüreceksin küçük hanım?"

Damarlarında bir soy dolusu cesedin kanı dolaşıyordu. O gece ay, gökyüzünde karanlıktaydı; bu görüntü göz çukurlarının içine gömülmüş siyah gözlerini hatırlatıyordu. Şehirde dolaşan bir katilin hayatının sınırlarına indirmeye başladığı darbe, keşfetmeye başladığı güçlerinin daha da ortaya çıkmasına neden olacaktı. O bir Karga Sarmaşığı'ydı. Ve henüz dünyada hiç uyanışa geçmemiş bir türün ilk savaşçısıydı. Varta'nın Kızıl Yakası'nın kraliçesi uyanıyor. İÇİNDE BİR SEN'in evreninden... HAFIZA

Hiçbir günah kefaretini unutmaz. Hiçbir kirli sır gecenin nezaretinde tutuklanamaz. Geleceği ellerinden tek gecede koparılan bir adam, öleceğini bilse dahi sessizliğin kanatlarına sığınmaz. İki karanlık gecenin iki büyük suça gebe kaldığı ve iki yabancı ruhun birbirine körkütük düğümlendiği acı bir hikâyenin içindeyim. O iki yabancı ruhtan biri benim. Ve ben bir zamanlar, yolunda giden bir hayata sahiptim. Bir gün o çıkageldi ve içinde sadece doğruların olduğu dünyamı yanlışlarıyla altüst etti. Gözlerime bir kez bakması bile beni düşürmeye, düştüğüm yerde darmadağın etmeye yetti. Beni tehditlerle örülü bir kafese hapsetti, o kafesin kilidini ve anahtarını elime verdi. Gitmek de, kalmak da senin seçimin dedi. Ama ne kalabildim ne gidebildim. Yalnızca bekledim. Benim de onu düşüreceğim bir gün elbet gelecekti ve ben intikam almayı severdim. O gün geldi. Bir leyl vaktinde, ay gecenin koynunda dalgalanırken, hakikati sırtından vurdu kirli parmakları. Artık bu saçma hikâyemizde bizden başkaları da vardı. Zaman aktı... Kendiliğinden kırıldı hapsolduğum kafesin kapakları. Dışarıya adım attığım an hislerim pervasızca tökezledi. Zira sevdayı puslu gecelerde yüreğime kazıyan adamın ruhu artık içime işlemişti. "Haklıymışsın," dedi beni öldürmek ister gibi. "Senin hikâyenin esas adamı ben değilmişim."

Gecenin bir kuytusunda, yarı ölüm halinin pençesinde gerçekleşti kehanet. Yeni yaşamı lanet gibi bahşedildi kadına. Sol kaburgasında, kalbinin hemen üstüne işlendi lanetin emaresi; gövdesi kuzguni siyahı, kanatları safir mavisi bir kelebek... "Tenim, tenine Feraşe..." Bu isimde yazılan ilk ve tek kurgudur, çalınması durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

"İstemiyorum dede. Ben daha küçüğüm istemiyorum. " "Dün yüzükler takılırken aklın neredeydi Dilan hanım." "Evlenmeyeceğim." Kelimenin dudaklarımdan çıkması ile kendimi yerde bulmam aynı saniye dilimi arasında olmuştu. Dedemin tokadı konakta duvardan duvara çarparken dudağımdan bir damla kan yerde yerini almıştı. Ben ayağa nasıl kalkacağımı düşünürken Aşiti ağanın sesi kulaklarımda yankılandı. Tokadın şiddeti ile olmayan sesleri duyduğumu zannederken ikinci bir ses ile hayal olma olasılığı ortadan kalkmıştı. "Dilan " Sesi kulaklarımda yankılanırken ben ne diyeceğimi düşünürken o kolumdan tutarak beni yerden kaldırmış ve kanayan dudağıma gözleri kaymıştı. Sinir bir sis gibi gözlerini sararken tüm hırsı ile dedeme dönmüştü. "Sen ne yaptığını sanarsın Berzan Ağa? Benim nişanlıma nasıl vurursun ?" "Bu ne hadsizlik Aşiti Ağa ? Benim konağımda bana hesap mı sorarsın ?" "Dilana vuramazsın. Vurdurtmam." Aşiti ağanın sinirle sıktığı kolum kendini belli ederken dayanamamış kolumu oynatmıştım. Yüzümün acı ile girdiği durumu farketmiş olacak ki kolumu serbest bıraksada beni yanına çekmişti. Gözlerimde beş saniye oylanmış ve tekrar dedeme dönmüşken dedem tüm hiddeti ile bağırmıştı. "Dilan evlenmek istemediğini söyler. Sen de bilesin."

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."