Duru: Arkadaşın bana yazıyor. Erdem: Arkadaşım sana yazıyor? Duru: Evet Erdem, arkadaşın karına yazıyor!

Mahkeme salonunda herkes adalet beklerken, İlay Sargun geçmişiyle yüzleşmek zorundadır. Türkiye'nin en güçlü mafya liderlerinden biri olan eşi Yaman Tuğrul Sargun, işlediği onlarca suç ve bir cinayetle yargılanırken, en ağır tanıklık İlay'dan gelir. Bir gecede hayatı paramparça olan bir kadının, sevdiği adamı ifşa ederek kendi adaletini seçmesinin hikâyesi... Bu dava yalnızca suçların değil, saplantılı bir aşkın, korunma adı altında işlenen günahların ve geri dönüşü olmayan bir ihanetin de hesabıdır. 5 Yıl, 7 Ay, 9 Gün... Yaman Tuğrul Sargun, sonunda özgürlüğüne kavuşmuştu. Ve şimdi alması gereken bir hesabı vardı. Eşi, eski eşi İlay Demir Sargun... Peki Karşılaştığı ihaneti sinirebilecek miydi?

0505*******: Sen, bir yalana inanıp bizden vazgeçtin Üsteğmen 0505*******: Gözlerinde vatanımı görüyorum dediğin kadını aldın ayaklarının altında ezdin 0505*******: Elbet gün gelecek hesap dönecek, bu yaptıkların yanına kalmayacak 0505*******: Üstüme atılan iftira yüzüne çarpacak ve ben sadece tüküreceğim o sıfatına 0505*******: Bekle sen bekle... 0505*******: Bana çektirdiklerini burnundan nasıl fitil fitil getiriyorum göreceksin Üsteğmen: Elinden geleni ardına koyma Üsteğmen: Kalbimde bir yeri olmayan kadının yaptıkları zerre umrumda olmaz Üsteğmen: Şimdi gidip istediğin kadar ağlayabilirsin. Üsteğmen: Ben senden çoktan vazgeçtim kızım 'Duydum sağdan soldan vazgeçmişsin benden.'

"Bırak kolumu!" dedim, kolumu çekiştirdim ama durmadı. İçimde sarsıntılar, yer yarılacak gibiydi, sakinleşmek istedim ama nafile. "Ben olmasan nasıl evlenecektin başka biriyle! Ben seni hâlâ boşamadım, farkında mısın?" deyiverdi. "İyi, ben boşuyorum o vakit; bırak beni!" Kolumu çekiyor, debeleniyordum; o hâlâ bir karış kıpırdamıyordu. Anası neyle beslediyse hayvan gibiydi, insanlıktan nasipsiz. "Üç talak hakkı bende. Seni boşamıyorum! Ne yapacaksın, başka bir ağa mı bulacaksın?" Sözleri kulağımdan süzüldü vakit içimde fırtına koptu; daha da öfkelendim. Döndüm ona, boş elimle göğsüne vurup haykırdım: "Bulmayacağım! Hepsi kapımın önünde, birkaç lafıma bakıyor evet diyeceğim birine!" "Ulan sen zaten benimle evlisin!" diye bağırdı. "Varmı elinde kanıt Baran ağa?" diye sordum; sözlerim kontrolüm dışında aktı dudaklarımdan. Öfke gözümü kör etmişti. O da durmuyor basıyordu bam telime. "Bu iş namus meselesi, Arin. Gidersen başka birine, Allah şahidim olsun, yoluna çıkan her adamı vururum." *** İnsan, ölü sanılan yâr ile kaç defa nikâh tazeleyebilir? Ben, her sabah kaderle evlenip her gece onunla dul kaldım. Bir kefenin beyazında senin adını okudum, Bir mezar taşında hâlâ atan kalbini duydum. İçimde senin elinle yakılmış bir kandil yanar, ey Miri dilim, Işığı senin gözlerinden, alevi benim yaramdandır. Her gelen vurdu, giden dağladı; Ben her darbede "aşk" dedim, "sabır" dedim, "sen" dedim. Nefesi gül kokan beyim, Bir avuç ateşsin dediğin nazeninin şimdi har har yandığını görmüyor musun? Ben kül oldum; fakat külümden dahi adını devşiririm. Neredesin şimdi? Yıldızlar mı sakladı sesini, yoksa gece mi örttü izini? Ben her rüzgârda kokunu ararım; Her secdede alnım toprağa değil, sana değer sanki. Bu aşk, doğu gecelerinin kederiyle, Divan kasidelerinin gül rengiyle yazıldı. Her harfi bir sızı, her kel

Karakaya ailesi, sabaha karşı çalan telefonla oğullarının görevde yaralandığını öğrenir ve apar topar hastaneye koşar. Ancak bilmedikleri bir gerçek vardır ki, o da oğullarını hayatta tutan kişinin görev sırasında ona siper olan en yakın arkadaşı Sungur olduğudur. Sungur ağır yaralanırken, Alp ve Karakaya ailesi ilk kez soğuk hastane koridorunda bir araya gelir. Çığlıkların hastaneyi inlettiği esnada, sedyenin üzerinden düşen Sungur'un kanlı künyesi, Karakaya ailesinin en büyük kızı Efsan Mira'nın gözüne çarpar. Genç kadın, her şeyden bihaber künyeyi kaldırır ve saklar. Yıllar sonra, geçmişle geleceği birbirine bağlayan o küçük metal parçası Efsan Mira'nın hayatını baştan sona değiştirecektir. Abisinin hayatını kurtaran Sungur'a duyduğu minnetin yavaşça aşka dönüştüğünü fark ettiğinde ise artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Bir künyenin taşıdığı geçmiş. Bir fedakarlığın gölgesinde büyüyen minnet. Ve o minnetten doğan bir aşk. ^^^^ Yayın tarihi: 12.05.2024

+90543***: Yavrum +90543***: Bu yaşa gelmişsin kimse sana kavga eden iki kişinin arasına girmemen gerektiğini öğretmedi mi? başlangıç tarihi: 17.11.2025

"Aşkını bir ihanet gibi gören, sen değil misin?" Bir mahalle klasiği.

Duha: Siz şaka gibi bir ailesiniz. Duha: 6 yıl önce beni tüm mahalleye rezil ettiniz o nişana gelmeyerek. Şimdi annen sanki ben seni terk etmişim gibi davranıyor. Duha: Bu size son uyarım madem mahalleye geri döndünüz. Bana bulaşmayın. Adımı bile ağzınıza almayın. Tolga: Numaramı silmemişsin.

"Yağmur olanları öğrenirse ne yapacaksın Barış? 'Bu işte parmağım yok' da diyemezsin. Onu aylardır kandırıyorsun." "Öğrenirse benden nefret eder diye korkuyorum Hakan. Bu evde olmasına o kadar alıştım ki, çekip gider diye korkuyorum." ... Yayınlama tarihi: 1 Ocak 2021 ... Zaaf|401, üç kitaptan oluşan bir seridir. Hepsi bu kitap altında toplanacaktır.

Kafayı video oyunları ve kitapları ile bozmuş asosyallik kraliçesi Lena için tek bir çare kalmıştı;görücü usulü! ||texting ağırlıklı düz yazı